Budowa farmy wiatrowej jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej spełnia warunki wyłączające limitowanie kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT. Projekt ten kwalifikuje się jako infrastruktura publiczna w interesie ogólnospołecznym, co umożliwia nieuwzględnianie związanych z nim kosztów kredytów i pożyczek przy wyliczaniu nadwyżki kosztów

Odsetki od terminowych lokat bankowych, będące wynikiem operacji finansowych, nie mogą być uznane za przychody pochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, co wyklucza możliwość korzystania z przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, nawet gdy środki te są przeznaczone na cele związane z mieszkaniami.

Realizacja Farmy Fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania, w świetle zapewnienia ogólnego interesu publicznego oraz formy i struktury inwestycyjnej.

Realizowana inwestycja w postaci budowy Farmy Fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, co umożliwia nieuwzględnianie kosztów finansowania dłużnego przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, który powinien być rozpoznawany i księgowany dopiero po zakończeniu i ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii.

Odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup udziałów mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, gdy nabycie udziałów służy realizacji operacyjnych celów spółki, a nie wyłącznie uzyskiwaniu zysków kapitałowych.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a moment jego rozpoznania przypada na czas otrzymania ostatecznego rozliczenia od Zarządcy Rozliczeń, kończącego 3-letni okres rozliczeniowy.

Saldo Dodatnie, jako koszt uzyskania przychodu, powinno być rozpoznane po zakończeniu okresu rozliczeniowego na bazie ostatecznych danych. Stanowi to koszt pośredni w rozumieniu ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, z tytułu aukcyjnej sprzedaży energii w systemie OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu po jego ostatecznym i niezmiennym określeniu przez organ rozliczający, jako koszt pośredni, wobec bezpośrednich przychodów Wnioskodawcy, uznawany po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie, powstałe w wyniku sprzedaży energii w aukcyjnym systemie wsparcia, stanowi koszt uzyskania przychodu dla podatnika jako koszt pośredni, i winno być rozpoznawane w księgach rachunkowych po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, na podstawie ostatecznego rozliczenia i raportu od operatora.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Sprzedaż nieruchomości przez wnioskodawczynię stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, co wyklucza możliwość uznania dochodów ze sprzedaży za przychody z majątku prywatnego oraz możliwość skorzystania z ulg mieszkaniowych.

Przekazanie energii elektrycznej do sieci w ramach systemu net-billingu jest odpłatną dostawą towarów podlegającą VAT. Gmina, prowadząc usługi odprowadzania ścieków na rzecz odbiorców zewnętrznych, działa jako podatnik i jej czynności są objęte VAT. Gmina może stosować indywidualny sposób określenia proporcji dla odliczenia VAT, jeśli obiektywnie odzwierciedla on specyfikę działalności i nabyć.

Gmina, jako prosument energii odnawialnej, prowadząc działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży wyprodukowanej energii elektrycznej, ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną, pod warunkiem stosowania odpowiedniego prewspółczynnika określonego w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Wprowadzenie przez Gminę do sieci energetycznej nadwyżki energii rozliczanej w systemie net-metering nie stanowi odpłatnej dostawy towarów podlegającej VAT, gdyż energia nie przechodzi na własność Przedsiębiorstwa energetycznego, a brak wynagrodzenia wyklucza istnienie odpłatnego charakteru czynności.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Instytucja finansowa, uznana zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 7 Prawa bankowego, może kwalifikować przychody z umorzenia certyfikatów i wykupu obligacji jako przychody inne niż zyski kapitałowe w oparciu o art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.

Jednostce samorządu terytorialnego, realizującej zadania nieopodatkowane związane z ochroną środowiska, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków niezwiązanych z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Przychody ze sprzedaży uprawnień do emisji CO2, odbywającej się poza giełdą, należy kwalifikować do innych źródeł przychodów, a nie do zysków kapitałowych, ponieważ nie są to instrumenty pochodne, jak definiuje ustawa o CIT.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.