Jedno z większych wyzwań w codziennej praktyce działów kadrowo-płacowych stanowią nietypowe przypadki ustalania prawa do świadczeń chorobowych. Problemy pojawiają się zwłaszcza w takich sytuacjach jak choroba w okresie wypowiedzenia, zmiana pracodawcy, łączenie różnych tytułów zatrudnienia czy nieregularna wypłata wynagrodzenia.

Pracownikowi w zależności od stażu pracy przysługuje w ciągu roku kalendarzowego 20 lub 26 dni urlopu wypoczynkowego. Po zmianie przepisów od 1 stycznia 2026 r. na wymiar tego urlopu wpływają m.in. okresy prowadzenia działalności gospodarczej oraz pracy na umowę zlecenia. Ponadto pracownik ma możliwość skorzystania z urlopu bezpłatnego, którego udzielenie niekiedy zależy wyłącznie od uznania pracodawcy

Okres pobierania łącznie wynagrodzenia chorobowego (w przypadku ubezpieczonych, którzy mają do niego prawo) i zasiłku chorobowego zasadniczo nie może przekroczyć 182 dni. Zgodnie z obecną wykładnią ZUS do okresu zasiłkowego wliczany jest również dzień, na który zostało wystawione zwolnienie lekarskie, a w którym pracownik faktycznie świadczył pracę i otrzymał za ten dzień wynagrodzenie za pracę. Oznacza

Pracownicy tymczasowi zatrudniani przez agencje pracy tymczasowej mają prawo do świadczeń chorobowych na ogólnych zasadach. Przy ustalaniu podstawy wymiaru tych świadczeń obowiązują jednak specyficzne zasady wynikające z charakteru ich zatrudnienia. Umowy zawierane z pracownikami tymczasowymi często mają bardzo krótką, zmienną długość. Z tego powodu podstawa wymiaru zasiłku chorobowego nie jest uzupełniana

Ustalanie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne ze stosunku pracy.