W 2025 r. Sąd Najwyższy zajmował się m.in. problemami wykonywania obowiązków zawodowych w okresie wypowiedzenia przez odwołanego pracownika, ustalenia liczby pracowników na potrzeby oceny, czy doszło do zwolnień grupowych, szczególnej ochrony działacza związkowego w przypadku przeciwwskazań lekarskich do wykonywania pracy oraz dyskryminacji w kontekście dress code’u.

Zatrudniam pracownicę, która cały czas rozsyła swoje CV do konkurencji i umawia się na rozmowy kwalifikacyjne. Oznajmia to wszem i wobec, w obecności mojej i innych pracowników. Przypuszczam, że robi to, aby uzyskać ode mnie podwyżkę. Jest to młoda dziewczyna po obronie pracy magisterskiej. Zatrudniłam ją początkowo na umowę zlecenie. Pracowała tak przez prawie 5 lat, osiągając z tego tytułu relatywnie

Sąd Najwyższy w uchwale z 17 października 2024 r. (III PZP 1/24) uznał, że poinformowanie pracodawcy przez pracownicę, zwolnioną za wypowiedzeniem, o ciąży po ponad roku od uzyskania o tym wiadomości nie pozbawia jej ochrony. Sąd Najwyższy wskazał, że tego rodzaju nowa okoliczność nie stanowi zmiany powództwa i dlatego nie jest ono ograniczone terminem przewidzianym na odwołanie od wypowiedzenia.

Pracodawca, który wypowiada umowę o pracę na czas nieokreślony, musi podać pracownikowi konkretną i prawdziwą przyczynę zwolnienia z pracy. Powinien ją wskazać w piśmie rozwiązującym umowę o pracę. Przyczyna musi być tak sformułowana, żeby pracownik wiedział i rozumiał, z jakiego powodu traci pracę.