Jedno z większych wyzwań w codziennej praktyce działów kadrowo-płacowych stanowią nietypowe przypadki ustalania prawa do świadczeń chorobowych. Problemy pojawiają się zwłaszcza w takich sytuacjach jak choroba w okresie wypowiedzenia, zmiana pracodawcy, łączenie różnych tytułów zatrudnienia czy nieregularna wypłata wynagrodzenia.

Pracownik zachorował i otrzymał z tego tytułu od pracodawcy wynagrodzenie chorobowe. Czy w takim przypadku rozliczając je podatkowo, należy uwzględnić pracownicze koszty uzyskania przychodu?

Okres pobierania łącznie wynagrodzenia chorobowego (w przypadku ubezpieczonych, którzy mają do niego prawo) i zasiłku chorobowego zasadniczo nie może przekroczyć 182 dni. Zgodnie z obecną wykładnią ZUS do okresu zasiłkowego wliczany jest również dzień, na który zostało wystawione zwolnienie lekarskie, a w którym pracownik faktycznie świadczył pracę i otrzymał za ten dzień wynagrodzenie za pracę. Oznacza

Pracownicy tymczasowi zatrudniani przez agencje pracy tymczasowej mają prawo do świadczeń chorobowych na ogólnych zasadach. Przy ustalaniu podstawy wymiaru tych świadczeń obowiązują jednak specyficzne zasady wynikające z charakteru ich zatrudnienia. Umowy zawierane z pracownikami tymczasowymi często mają bardzo krótką, zmienną długość. Z tego powodu podstawa wymiaru zasiłku chorobowego nie jest uzupełniana

Co do zasady pracodawca nie może zabronić pracownikowi dodatkowego zatrudnienia u innego pracodawcy. Natomiast pracownik pozostający w stosunku pracy jednocześnie z dwoma pracodawcami odrębnie nabywa uprawnienia ze stosunku pracy u każdego z nich.

Ustalanie podstawy wymiaru zasiłków często sprawia płatnikom składek trudności w rozstrzyganiu, które dodatkowe składniki wynagrodzenia należy uwzględnić oraz w jaki sposób prawidłowo je wyliczyć, jeżeli przysługują za okresy dłuższe niż 1 miesiąc. Jeżeli składniki są pomniejszane proporcjonalnie za okresy pobierania zasiłków, wówczas należy je uzupełnić przed wliczeniem do podstawy zasiłkowej. W innych

Pracownik obsługi maszyn jest zatrudniony w systemie równoważnym przewidującym pracę do 12 godzin na dobę. W styczniu 2024 r. wypracował obowiązujący go wymiar godzin, przy czym w tym samym miesiącu chorował przez 5 dni. Jest wynagradzany stałą stawką miesięczną i ma prawo do dodatku za warunki pracy. Jak obliczyć przysługujące mu za ten miesiąc wynagrodzenie za pracę?

Podstawa wymiaru świadczeń chorobowych i z tytułu macierzyństwa, która jest ustalana od minimalnego wynagrodzenia za pracę lub jego części odpowiednio w przypadku pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy albo na część etatu, od 1 stycznia 2023 r. wymaga przeliczenia z uwzględnieniem wyższej kwoty minimalnej płacy. Ponownie podstawa ta wzrośnie od 1 lipca 2023 r.

Nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez zatrudnione osoby stanowią przychód, od którego są należne składki ubezpieczeniowe. Wartość niektórych z nich, po spełnieniu określonych warunków, może być zwolniona z tych składek. Aby uzyskać w tym zakresie oszczędności, niezbędna jest prawidłowa interpretacja przepisów, które wyłączają określony przychód z oskładkowania.

Kwarantanna polega na odosobnieniu osoby zdrowej, która była narażona na zakażenie, w celu zapobieżenia szerzeniu się choroby niebezpiecznej i wysoce zakaźnej, do jakiej zaliczany jest COVID-19. Za okres kwarantanny pracownikowi przysługuje wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek chorobowy w wysokości 80% wynagrodzenia. Jeśli pracownik podczas kwarantanny pracował zdalnie, wówczas przysługuje mu wynagrodzenie

W okresie pandemii koronawirusa płatnicy składek często mają problem z prawidłowym rozliczeniem wynagrodzeń oraz świadczeń chorobowych w okresie kwarantanny lub izolacji. Nie wiedzą także, czy w tych okresach pracownicy mogą świadczyć pracę i jakie należności im się wówczas należą. Przepisy w tym zakresie ciągle się zmieniają, stąd nie trudno o popełnienie błędu.