Spółka prowadząca skład podatkowy jest podatnikiem podatku akcyzowego przy wyprowadzeniu wyrobów niewłasnych poza procedurę zawieszenia akcyzy, gdy właściciele nie mają stosownego zezwolenia, i ponosi obowiązek ich oznaczenia podatkowymi znakami akcyzy.

Połączenie spółki komandytowej przez przejęcie przez spółkę kapitałową nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego, gdy zachowane zostaną przyczyny ekonomiczne uzasadniające transakcję oraz odpowiednie wartości majątkowe w księgach rachunkowych, neutralizując skutki konfuzji, z wyłączeniem art. 12 ustawy o CIT.

Wypłata zysków z kapitału zapasowego spółki cywilnej, które zostały wcześniej opodatkowane i pozostawione w spółce jako niewypłacone, dokonana po przekształceniu w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, nie rodzi obowiązku podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Spółka Nowopowstała po podziale przez wydzielenie będzie odpowiedzialna tylko za nieocenione prawa i obowiązki podatkowe związane z przejętym majątkiem, powstałe lub istniejące od dnia podziału. Zobowiązania skonkretyzowane przed tym dniem będą należeć wyłącznie do Spółki Dzielonej.

Kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości obciążonej egzekucją, nawet jeśli część zapłaty została przekazana komornikowi na poczet zobowiązań, stanowi w całości przychód podatkowy według art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależny od jej faktycznego otrzymania przez sprzedawcę.

Świadczenia w postaci wynagrodzenia za udzielenie poręczenia oraz spłata związanych z nim zobowiązań, nie stanowią dochodów z tytułu ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, o ile nie są związane z prawem do udziału w zysku spółki.

Przychód z tytułu przedawnionych zobowiązań pieniężnych stanowi przychód podatnika opodatkowany CIT, a momentem powstania tego przychodu jest dzień następujący po przedawnieniu. Zobowiązanie podatkowe z tytułu nieściągniętych zobowiązań wygasa w wyniku przedawnienia zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.

Przedawnienie zobowiązań z tytułu zaciągniętej pożyczki, zarówno głównej kwoty jak i odsetek, stanowi przychód podatkowy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT. Przychód powstaje dzień po upływie terminu przedawnienia zobowiązań, a zobowiązanie podatkowe uważa się za przedawnione po upływie pięcioletniego terminu przewidzianego w art. 70 § 1 Ordynacji Podatkowej.

Wygaśnięcie zobowiązań w wyniku konfuzji, powstałe na skutek połączenia spółek, nie powoduje uzyskania przychodu lub dochodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie stanowi nieodpłatnego przysporzenia majątkowego.

Podział przez wyodrębnienie prowadzi do sukcesji podatkowej częściowej, w ramach której spółka przejmująca wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe przypisane do wydzielonego majątku, które powstały przed podziałem, ale nie uległy konkretyzacji do tego dnia; zobowiązania wcześniej skonkretyzowane pozostają odpowiedzialnością spółki dzielonej.

W sytuacji przedawnienia zobowiązania podatkowego jednostka sektora publicznego nie ma prawa do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu zwrotu świadczeń pierwotnych, bez względu na postanowienia ugody pozasądowej. Przepisy o przedawnieniu uniemożliwiają korekty podatkowe po upływie piątego roku od końca roku podatkowego pierwotnej transakcji.

Darowizna środków pieniężnych przekazana bezpośrednio na rachunek wierzycieli dłużnika, z pominięciem rachunku obdarowanego, nie spełnia warunków zwolnienia z podatku od spadków i darowizn z art. 4a ustawy, które przewiduje wymóg dokumentacji przekazania na rachunek obdarowanego.

Przychód z przedawnionych zobowiązań podatkowych, zarówno z tytułu niespłaconej pożyczki, jak i przedawnionych odsetek, powstaje w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, a jego moment powstania to dzień bezpośrednio następujący po upływie terminu przedawnienia. Zobowiązania podatkowe ulegają przedawnieniu zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.

Kara umowna nałożona za nieterminowe wykonanie usług, poniesiona w formie potrącenia, stanowi koszt uzyskania przychodów dla podatnika, jeżeli spełnia ogólne przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie jest objęta wyłączeniem określonym w art. 16 ust. 1 pkt 22 tejże ustawy.

Przeznaczenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na pokrycie spłaty w ramach podziału majątku wspólnego małżeńskiego, nawet poprzez kompensatę roszczeń, może być uznane za wydatek na własne cele mieszkaniowe, jeżeli powoduje nabycie lokalu na wyłączność podatnika, co uprawnia do zastosowania zwolnienia z opodatkowania dochodów zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Złożenie wniosku o wydanie zaświadczenia potwierdzającego przedawnienie zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia spadku nie stanowi powołania się na fakt nabycia spadku w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn i tym samym nie odnowi obowiązku podatkowego.

Przejęcie przez spółkę opodatkowaną Estońskim CIT innego podmiotu nie powoduje utraty prawa do opodatkowania ryczałtem, jeśli przejęta spółka spełni wymogi zamknięcia ksiąg oraz sporządzenia sprawozdania finansowego, a rozliczenie dokonane zostanie metodą łączenia udziałów bez przeszacowania wartości składników majątku.

W razie nabycia spadku, które nie zostało zgłoszone do opodatkowania, zobowiązanie podatkowe na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie powstaje, jeśli nie ustanowiono i nie doręczono decyzji ustalającej w terminie trzech lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie stwierdzone pisemnie. Złożenie wniosku o zaświadczenie nie stanowi powołania się na nabycie.

Wypłata przez bank kwoty przewidzianej w ugodzie, stanowiącej częściowy zwrot nadpłaconych rat kredytu, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, jako że nie stanowi ona definitywnego przysporzenia majątkowego dla kredytobiorcy.

Zwrot kwot nienależnie pobranych od kredytobiorcy w związku z nieważnością umowy kredytowej frankowej nie stanowi przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest jedynie zwrotem nienależnie pobranych świadczeń, niewzbogacającym kredytobiorcę.