Finansowanie przez pracodawcę kosztów noclegów i transportu pracowników mobilnych, wynikających z wykonywania obowiązków służbowych, nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli świadczenia te realizowane są w interesie pracodawcy i nie prowadzą do przysporzenia majątkowego pracowników.

Podatnikowi, który nabywa towary i usługi z zamiarem ich wykorzystania do świadczenia usług krótkotrwałego zakwaterowania będących czynnościami opodatkowanymi VAT, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 86 ustawy oraz braku przesłanek negatywnych z art. 88 tej ustawy.

Wartość zakwaterowania i transportu ponoszona przez pracodawcę dla pracowników wykonujących pracę poza miejscem zamieszkania stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu, z możliwością częściowego zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy.

Podatnikowi prowadzącemu agencję pracy tymczasowej przysługuje prawo do odliczenia VAT od najmu lokali mieszkalnych, gdyż usługi te służą bezpośrednio czynnościom opodatkowanym. Prawo to nie obejmuje usług zakwaterowania i noclegowych, które stanowią usługę kompleksową, a nie są odsprzedawane jako samodzielne świadczenia.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, zwrot pracownikowi kosztów noclegu poniesionych podczas podróży służbowej, przekraczających limity rozporządzenia, jest wolny od podatku, o ile jest uzasadniony i zatwierdzony przez pracodawcę.

Nieodpłatne udostępnienie przez Wnioskodawcę lokali mieszkalnych pracownikom zagranicznym w celu realizacji umów z kontrahentami daje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wynajmu, gdyż koszty zakwaterowania są związane z czynnościami opodatkowanymi.

Agencja pracy tymczasowej ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na najem lokali mieszkalnych dla pracowników, o ile są one bezpośrednio związane z realizacją opodatkowanych usług pracy tymczasowej, co wynika z zasady związku zakupów z czynnościami opodatkowanymi.

Wydatki ponoszone przez X Sp. z o.o. w ramach realizacji działań w obszarze Społecznej Odpowiedzialności Biznesu, obejmujące programy edukacyjne, zakwaterowanie młodocianych pracowników oraz organizację spotkań integracyjnych i inne związane z pracownikami, kwalifikują się jako koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z uwagi na wykazany związek przyczynowy z ich uzyskaniem

Wydatki na nabycie biletów oraz zakwaterowanie pracowników oddelegowanych stanowią w pełni koszty uzyskania przychodów, natomiast wydatki na utrzymanie floty pojazdów wykorzystywanych mieszanie są potrącalne jedynie w 75%. Zwrot kosztów prywatnych pojazdów pracowników nie podlega limitom wyznaczonym przez art. 16 ustawy o CIT jako koszty uzyskania przychodów.

Zapewnienie przez pracodawcę nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów transportu pracownikowi delegowanemu za granicę stanowi przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, który podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że celem świadczeń jest zapewnienie możliwości wykonywania pracy poza miejscem zamieszkania pracownika.

Otrzymane przez pracownika w związku z oddelegowaniem do pracy zagranicznej bezpłatne zakwaterowanie oraz zwrot kosztów powrotu do domu stanowią przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ korzyści te przynoszą pracownikowi realną oszczędność wydatków.

Zapewnienie pracownikowi oddelegowanemu przez pracodawcę bezpłatnego zakwaterowania oraz zwrotu kosztów powrotu do kraju stanowi przychód pracownika ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, co nakłada obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy.

Świadczenie w postaci nieodpłatnego zakwaterowania i zwrotu kosztów transportu, przysługujące pracownikowi, który odbywa oddelegowanie za granicę, stanowi przychód ze stosunku pracy, jeżeli przynosi on wymierną korzyść dla pracownika i jest świadczony za jego zgodą, w jego interesie.

Podatnikowi, w zakresie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wykorzystywanego wyłącznie do działalności gospodarczej w krótkotrwałym zakwaterowaniu, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Koszty zakwaterowania oraz podróży ponoszone przez pracodawcę w związku z oddelegowaniem pracownika za granicę stanowią przychód ze stosunku pracy, a ich wartość podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w art. 21 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT.

Jednorazowy zasiłek na zagospodarowanie i osiedlenie oraz dodatek na pokrycie kosztów zakwaterowania do 500 zł mogą korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 i pkt 19 Ustawy o PIT, przy spełnieniu określonych warunków, takich jak lokalizacja miejsca zamieszkania względem miejsca pracy.

Wynagrodzenie otrzymane przez pracownika w związku z przeniesieniem służbowym, obejmujące jednorazowy zasiłek na zagospodarowanie i comiesięczny dodatek na zakwaterowanie, może korzystać z przewidzianych ustawą zwolnień od opodatkowania, jeśli spełnione są określone przesłanki, w tym lokalizacja miejsca zamieszkania oraz brak korzystania z podwyższonych kosztów uzyskania przychodu.

Agencji pracy tymczasowej przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od usług najmu lokali mieszkalnych zapewnianych pracownikom tymczasowym, jeżeli koszty te są uwzględnione w kalkulacji wynagrodzenia za usługi opodatkowane podatkiem VAT, a brak jest negatywnych przesłanek do odliczenia (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Otrzymane przez Wnioskodawcę świadczenia z tytułu przeniesienia służbowego oraz zakwaterowania mogą korzystać ze zwolnień podatkowych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 14 i 19 ustawy o PIT.

Jednorazowy zasiłek na zagospodarowanie oraz dodatek na zakwaterowanie, przyznane hiszpańskiemu pracownikowi oddelegowanemu do Polski, mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym, odpowiednio do wysokości 200% miesięcznego wynagrodzenia oraz do 500 zł miesięcznie, na podstawie przepisów ustawy o PIT.

Wynikiem wykładni przepisów jest uznanie, iż wydatki poniesione w ramach Kosztów Promocyjno-Informacyjnych i Uczestnictwa w Targach stanowią koszty uzyskania przychodów, umożliwiające skorzystanie z ulgi prowzrostowej, o której mowa w art. 18eb Ustawy CIT. Koszty Spersonalizowane nie kwalifikują się jako rozpoznane koszty ulgowe.

Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od usług najmu i zakwaterowania pracowników tymczasowych, gdyż usługi te są bezpośrednio związane z działalnością opodatkowaną spółki jako agencji pracy tymczasowej.

Spółka, z racji nieposiadania stosunku pracy z pracownikami oddelegowanymi z Chin, nie pełni roli płatnika zaliczek na podatek dochodowy od świadczonych im świadczeń. Niemniej, dochody tych pracowników należy traktować jako przychody z tytułu pracy, zgodnie z umową polsko-chińską o unikaniu podwójnego opodatkowania, co może prowadzić do ich opodatkowania w Polsce.

Podatnik, który nabywa usługi noclegowe na potrzeby zakwaterowania pracowników w celu realizacji umów pracy tymczasowej, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, jeżeli usługi te nie są odprzedawane w stanie nieprzetworzonym zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT.