Przeniesienie na wierzyciela autorskich praw majątkowych do logo w ramach świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum) w zamian za zwolnienie z długu stanowi odpłatne zbycie tych praw, co prowadzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT.

Wydatki na zakup oraz bieżącą konserwację wizytowych ubrań służbowych, oznaczonych logo Spółki, ponoszone w celach reklamowych, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako element strategii marketingowej przedsiębiorstwa.

Przeniesienie majątkowych praw autorskich do logo na spółkę w trybie datio in solutum stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy PIT i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Koszty poniesione przez podatnika mogą być uznane za kwalifikowane w ramach ulgi na ekspansję, o ile bezpośrednio związane są z intensyfikacją sprzedaży nowych lub dotychczas nieoferowanych produktów. Ze względu na zamknięty katalog kosztów, wydatki na elemnty reklamowe jedynie o charakterze ogólnym nie są kwalifikowane.

Pojazd rajdowy, który nie spełnia warunków definicji pojazdu samochodowego według ustawy o ruchu drogowym, nie stanowi samochodu osobowego na gruncie ustawy o CIT, co pozwala na kwalifikowanie związanych z nim wydatków jako kosztów uzyskania przychodów. Wydatki te muszą jednak spełniać warunki celowości oraz racjonalnego powiązania z działalnością gospodarczą.

Wydatki na zakup odzieży formalnej i sceniczno-reprezentacyjnej, nawet przy zawodzie wymagającym odpowiedniego wizerunku publicznego, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na ich osobisty charakter oraz brak bezpośredniego związku z osiąganiem lub zabezpieczeniem przychodów.

Świadczenie usług informacyjno-promocyjnych Zespołu Szkół na rzecz Spółki A Sp. z o.o. sp.k., realizowane w ramach porozumienia o współpracy, stanowi świadczenie odpłatne podlegające opodatkowaniu VAT jako usługa, z uwagi na istniejący związek ekwiwalentny z otrzymanym wynagrodzeniem.

Wydatki poniesione na finansowanie drużyny sportowej pracowników, które promują działalność przedsiębiorcy, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu jako koszty reklamowo-promocyjne, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatek poniesiony na zakup i trwałe oznakowanie odzieży firmowej logo i nazwą działalności gospodarczej, jeżeli odzież nie pełni funkcji reprezentacyjnej i nie ma charakteru osobistego, stanowi koszt uzyskania przychodów. Warunkiem jest wykorzystanie odzieży wyłącznie w celach zawodowych, zwiększających rozpoznawalność firmy.

Wynikiem wykładni przepisów jest uznanie, iż wydatki poniesione w ramach Kosztów Promocyjno-Informacyjnych i Uczestnictwa w Targach stanowią koszty uzyskania przychodów, umożliwiające skorzystanie z ulgi prowzrostowej, o której mowa w art. 18eb Ustawy CIT. Koszty Spersonalizowane nie kwalifikują się jako rozpoznane koszty ulgowe.

Z chwilą wyboru zryczałtowanej formy opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej podatnik traci możliwość zaliczenia wydatków związanych z zakupem odzieży służbowej, używanej wyłącznie w celach zawodowych, do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatek poniesiony przez Spółkę na zakup odzieży służbowej dla personelu, oznaczonej logo firmy, może być uznany za koszt uzyskania przychodów, o ile pełni funkcję reklamową, wspiera identyfikację wizualną Spółki oraz przyczynia się do osiągania przychodów i zabezpieczenia ich źródła.

Nieodpłatne przekazanie przez przedsiębiorcę próbek towarów w celach promocyjnych, które spełniają definicję próbki z art. 7 ust. 7 ustawy o VAT, nie stanowi dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wydatki na gadżety przekazywane nowym współpracownikom w ramach działań promujących markę, związane z działalnością gospodarczą spółki, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nie będąc wyłączone na mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy, jako że nie są kosztami reprezentacji.

Skutki podatkowe przeniesienia praw autorskich do logo w ramach datio in solutum.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kosztów odzieży.

Możliwość zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup eleganckiej odzieży firmowej trwale oznaczonej logo spółki w widocznym miejscu odzieży oraz zakup eleganckiego obuwia do firmowej odzieży i torebki nie opatrzonych firmowym logo.

Skutki podatkowe przekazania praw do logo w celu zwolnienia się z długu w ramach świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum).

Ustalenie czy Wydatki na Gadżety poniesione przez Wnioskodawcę w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Ustalenie czy wydatki z tytułu zakupu Gadżetów stanowią koszty uzyskania przychodów oraz momentu potrącalności ww. wydatków