Kwota zapłacona przez wykonawcę w ramach ugody kończącej spór z zamawiającym, odnosząca się do kar za opóźnienie wykonania kontraktu oraz nieosiągnięcie umownego parametru eksploatacyjnego, nie podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, jeżeli nie wynika z wad robót lub usług. Przy spełnieniu przesłanek z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wydatek ten
Kara umowna zapłacona za nieterminowe wykonanie usług, które zostały następnie odebrane bez zastrzeżeń jakościowych, nie jest karą z tytułu wad wykonanych usług ani zwłoki w usunięciu wad w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Jeżeli jej poniesienie pozostaje racjonalnie związane z działalnością podatnika oraz służy wykonaniu zobowiązań i zachowaniu relacji gospodarczych, może stanowić koszt
Opłata za przedterminowe rozwiązanie umowy oraz opłata za nieodebranie uzgodnionego wolumenu gwarancji pochodzenia podlegają opodatkowaniu VAT, jeżeli stanowią ekwiwalent odpowiednio za tolerowanie wcześniejszego zakończenia stosunku prawnego albo za gotowość do realizacji sprzedaży. Kara umowna należna kupującemu z tytułu niewykonania przez sprzedawcę obowiązku dostawy ma charakter odszkodowawczy,
Kara umowna związana z działalnością gospodarczą stanowi przychód podatkowy na zasadzie kasowej, w dniu jej zapłaty, przy czym skuteczne potrącenie wzajemnych wierzytelności jest formą zapłaty. Jeżeli wysokość przychodu rozpoznanego wskutek potrącenia została pierwotnie błędnie ustalona, a błąd wynikał z okoliczności istniejących w dacie potrącenia, korekta przychodu powinna zostać dokonana wstecznie
Opłata podwyższona ustalona na podstawie art. 140 Prawa geologicznego i górniczego za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji, jako sankcja pieniężna nakładana decyzją administracyjną za naruszenie prawa, stanowi administracyjną karę pieniężną w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 15 ustawy o PIT. Nie podlega zatem zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od inwestycyjnego celu robót ziemnych
Świadczenie pieniężne oraz świadczenie niepieniężne otrzymane od dewelopera na podstawie ugody sądowej w celu zaspokojenia roszczeń z tytułu kary umownej za opóźnienie w przeniesieniu własności lokalu nie stanowią odszkodowania ani zadośćuczynienia w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT. Stanowią one opodatkowany przychód z innych źródeł.
Kwota należna finansującemu po przedterminowym, sankcyjnym wypowiedzeniu umowy leasingu operacyjnego z przyczyn leżących po stronie korzystającego, skalkulowana jako suma opłat należnych do końca pierwotnego okresu umowy, stanowi wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, choć została nazwana karą umowną. Podlega zatem opodatkowaniu VAT i powinna zostać udokumentowana
Opłata pobierana przez spółdzielnię mieszkaniową od osoby nieuprawnionej za nieregulaminowe korzystanie z miejsca postojowego, mimo jej sankcyjnego nazwania i braku formalnej umowy, stanowi wynagrodzenie za faktycznie wykonaną usługę parkingową, jeżeli pozostaje z nią w bezpośrednim związku. Podlega zatem VAT oraz, przy sprzedaży na rzecz konsumentów lub rolników ryczałtowych, obowiązkowi ewidencjonowania
Wydatek na administracyjną karę pieniężną wymierzoną przedsiębiorcy odbierającemu odpady za nieosiągnięcie ustawowego poziomu składowania, o którym mowa w art. 9g pkt 3 w związku z art. 3b ust. 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ma charakter sankcyjny i stanowi wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą. Podlega zatem opodatkowaniu ryczałtem na podstawie art. 28m ust. 1 pkt
Wydatek na nabycie certyfikatów CBAM, jako koszt bezpośrednio związany z przychodem ze sprzedaży importowanych towarów, jest potrącalny dopiero z chwilą jego definitywnego rozliczenia przez umorzenie, na zasadach art. 15 ust. 4–4c ustawy o CIT. Anulowanie nadwyżkowych certyfikatów nie kreuje kosztu podatkowego, odkup generuje przychód, a kara za niedopełnienie obowiązku umorzenia podlega bezwzględnemu
Kara umowna poniesiona przez przedsiębiorcę z tytułu opóźnienia w wykonaniu robót lub usług, niebędącego następstwem ich wadliwości ani zwłoki w usunięciu wad, nie jest objęta wyłączeniem z art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o PIT i może stanowić koszt uzyskania przychodów na zasadach art. 22 ust. 1 tej ustawy; jej potrącenie z wierzytelnością podatnika stanowi skuteczne uregulowanie zobowiązania.
Ugoda definitywnie regulująca spór o kary umowne, w ramach której wierzyciel uznaje część roszczeń za nieistniejące, rezygnuje z ich dochodzenia i powstrzymuje się od dalszych działań, stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Wynagrodzeniem za tę usługę są korzyści uzyskiwane przez dłużników w związku z ostatecznym zakończeniem sporu i rozliczeniem wzajemnych
Kwota otrzymana przez przewoźnika wskutek anulowania zlecenia przed rozpoczęciem przewozu albo w czasie dojazdu do miejsca załadunku, niezależnie od jej umownego określenia, ma charakter odszkodowawczy, jeżeli nie stanowi ekwiwalentu skonkretyzowanego świadczenia, i nie podlega VAT ani fakturowaniu. Natomiast wynagrodzenie za tolerowanie przestoju w miejscu załadunku lub rozładunku jest elementem odpłatnej
Kara umowna zapłacona przez przedsiębiorcę za opóźnienie w realizacji umowy, wywołane przewlekłością postępowań organu konserwatorskiego i niezawinione przez podatnika działającego z należytą starannością, może stanowić koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jeżeli jej poniesienie służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów i nie podlega wyłączeniu z art. 23
Kary umowne zapłacone przez podatnika z tytułu nieterminowej realizacji dostaw i usług, nie wynikające z wad towarów lub usług, nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, gdyż dotyczą kwestii chronienia przychodów w kontekście dalszych relacji biznesowych.
Kwoty zapłacone tytułem kar umownych za nieterminowe, lecz prawidłowo jakościowo wykonane usługi przez podwykonawców mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, nie odnosząc się do art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, pod warunkiem definitywności wydatku. Kary za wadliwe wykonanie usług wyklucza tenże artykuł z kategorii kosztów uzyskania przychodów.
Kara umowna naliczona z tytułu opóźnienia w dostawie towaru może zostać uznana za koszt uzyskania przychodów, gdy nie znajduje się w negatywnych przesłankach wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, i spełnia warunki art. 15 ust. 1 tej ustawy.
Zapłata kary umownej za nieterminową realizację umowy, niezależna od wad dostarczonych towarów lub usług, może stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile nie podlega wyłączeniu według art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Zwrot części kary nieduplikowany z kosztami uzyskania, nie stanowi przychodu podatkowego.
Wydatki na zapłatę kar umownych i odsetek związanych z niezawinionymi przez podatnika opóźnieniami, nie uznane za wydatki wyłączone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, służąc zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów.
Odszkodowania umowne, naliczone za naruszenie postanowień umowy, nie stanowią odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie wiążą się z żadnym świadczeniem mającym charakter ekwiwalentny w rozumieniu ustawy o VAT.
Kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawach, niezawinione przez podatnika, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT, gdy istnieje związek przyczynowy z przychodami, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, i nie są objęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT.
Kara umowna nałożona za nieterminowe wykonanie usług, poniesiona w formie potrącenia, stanowi koszt uzyskania przychodów dla podatnika, jeżeli spełnia ogólne przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie jest objęta wyłączeniem określonym w art. 16 ust. 1 pkt 22 tejże ustawy.
Kary umowne zapłacone za nieterminową realizację umowy, które nie wiążą się z wadliwością towarów, stanowią koszty uzyskania przychodu, natomiast zwrot z tytułu kar od podwykonawcy należy uznać za przychód podatkowy.
Kary pieniężne naliczane z tytułu opóźnień w spełnieniu obowiązku mocowego nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wykazują odpowiedniego związku z uzyskaniem, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów podatkowych.