Zmiana przeznaczenia nabytej nieruchomości z waloru mieszkaniowego na gospodarczy, nie wyklucza podatnika z prawa do ulgi mieszkaniowej, o ile pierwotnie wydatkowane środki rzeczywiście służyły realizacji potrzeb mieszkaniowych, a spełnienie tych wyklucza przedawnienie obowiązujących warunków ustawowych.

Spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego przez inną osobę niż podatnik na nabycie nieruchomości nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe podatnika, wyłączając możliwość stosowania zwolnienia od podatku dochodowego z tytułu odpłatnego zbycia zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, za wydatki na cele mieszkaniowe uznaje się te, które pokryte są przychodem ze sprzedaży nieruchomości, jednak zwolnieniu podatkowemu podlegają środki wydatkowane jedynie po uzyskaniu dochodu z umowy przyrzeczonej, w tym kwoty odpowiadające zadatkowi i zaliczce.

Spłata zobowiązania mieszkaniowego, nawet zrefinansowanego, z równowartości przychodu ze sprzedaży nieruchomości spełnia warunki ulgi mieszkaniowej na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, niezależnie od technicznego źródła środków.

Zwolnienie z podatku dochodowego od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości jest możliwe, jeżeli w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, podatnik nabędzie tytuł własności innej nieruchomości, na którą przeznaczono uzyskany przychód.

Środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego mogą zostać przeznaczone na częściową spłatę kredytu hipotecznego po rozszerzeniu wspólności majątkowej i przystąpieniu do kredytu, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT, uprawniając do zwolnienia podatkowego.