Podatnik podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu z uwagi na centrum interesów życiowych i gospodarczych zlokalizowane w Polsce. W razie konfliktu rezydencji z włoskimi organami, zastosowanie znajdą postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które mogą wymagać procedury wzajemnego porozumienia.

Osoba, która do dnia 17 kwietnia 2024 r. nie posiadała miejsca zamieszkania na terytorium Polski i spełnia pozostałe warunki ustawowe, może skorzystać z "ulgi na powrót", o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie czterech kolejnych lat podatkowych, począwszy od roku 2025.

Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania do RP i zachował nieograniczony obowiązek podatkowy poza jej granicami w poprzednich latach kalendarzowych, ma prawo korzystać z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 Ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia kryteriów rezydencji i dochodowych.

Zmiana miejsca zamieszkania na Polskę w rozumieniu ustawy o PIT następuje z chwilą skutecznego przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski, co w przypadku wnioskodawczyni miało miejsce już w 2021 r.; zatem nieprawidłowe jest korzystanie z ulgi na powrót, jeżeli przeniesienie to nastąpiło przed 2022 r.

Przeniesienie wierzytelności do SPV w ramach sekurytyzacji stanowi kompleksową usługę finansową, której celem jest zapewnienie Spółce finansowania, podlegającą opodatkowaniu jako import usług przez Spółkę zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług.

Miejsce zamieszkania pracownika jako miejsce świadczenia pracy zdalnej, określone w umowie o pracę, nie stanowi zakładu (oddziału) w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o CIT, zatem nie podlega ujęciu w informacji CIT-8ST oraz załączniku CIT/A dla celów ustalania dochodu jednostek samorządu terytorialnego.

Podatnikowi, który nie posiadał na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski Karty Polaka, ani obywatelstwa polskiego, nie przysługuje ulga na powrót, nawet jeśli później uzyskał te dokumenty.

Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przeniosła centrum interesów życiowych do Polski, co spełnia wymagania nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dostawa towarów w modelu dropshipping, gdzie importerem jest końcowy klient, nie podlega opodatkowaniu z tytułu VAT w Polsce jako dostawa dokonana poza UE; przy imporcie przez sprzedawcę za granicą, opodatkowanie zachodzi w miejscu zakończenia dostawy, jeśli to Polska jest państwem docelowym.

W przypadku braku porozumienia rodziców co do podziału ulgi prorodzinnej oraz gdy miejsce zamieszkania dzieci jest u jednej z rodziców, ulga prorodzinna przysługuje temu rodzicowi, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania, zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania do Polski po uprzednim, trzyletnim zamieszkaniu za granicą, ma prawo do skorzystania z ulgi podatkowej na powrót, jeżeli nie posiadała w tym czasie miejsca zamieszkania w Polsce, a po powrocie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Podatnik nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeśli nie posiada pełnych dowodów dokumentujących rezydencję podatkową poza Polską przez wszystkie wymagane ustawowo okresy przed zmianą miejsca zamieszkania na Polskę oraz w roku tej zmiany.

Podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r., przysługuje prawo do skorzystania z ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia przesłanek dotyczących rezydencji podatkowej i okresów zamieszkania.

Wnioskodawca, który spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, w szczególności brak zamieszkania w Polsce przez określony okres przed powrotem, ma prawo do ulgi na powrót. Zwolnienie dotyczy przychodów do wysokości 85 528 zł przez cztery lata.

Dostawy towarów w modelu dropshipping realizowane przez Wnioskodawcę z Chin do odbiorców w Polsce są klasyfikowane jako odpłatna dostawa towarów. Miejscem opodatkowania tych transakcji jest kraj trzeciego dostawcy; dostawy te, nie podlegając opodatkowaniu na terytorium Polski, nie wymagają ewidencji przy użyciu kasy rejestrującej ani obowiązkowego wystawiania faktur VAT.

Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.

Sprzedaż towarów w modelu dropshippingu, gdzie towar wysyłany jest bezpośrednio z państwa trzeciego do klienta końcowego, nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, gdyż miejscem opodatkowania jest miejsce rozpoczęcia wysyłki. Wnioskodawca nie ma obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasach fiskalnych, z wyjątkiem żądania faktury przez klienta.

Świadczenie usług na rzecz nieruchomości położonej w Niemczech przez polskiego podatnika VAT, nawet jeśli usługodawca działa z terytorium Polski, jest opodatkowane wg miejsca nieruchomości, uznając ją za centralny punkt usługi [art. 28e Ustawy o VAT].

W przypadku dropshippingu transakcje uznaje się za odpłatną dostawę towarów, gdzie miejsce opodatkowania znajduje się poza UE. Spółka nie pełni roli podmiotu ułatwiającego dostawę i nie jest zobowiązana do użycia kasy fiskalnej.

Spółka A. B.V. nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z uwagi na brak odpowiednich zasobów personalnych i technicznych pozwalających na niezależną działalność. W związku z tym, miejscem świadczenia usług przez polskie podmioty na rzecz A. B.V. jest siedziba tej spółki w Niderlandach, co wyklucza obowiązek opodatkowania VAT tych usług w Polsce.

Nie przysługuje wnioskodawcy ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ze względu na nieprzeniesienie centrum interesów osobistych i gospodarczych z Polski oraz brak spełnienia wymogu zmiany rezydencji podatkowej.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 roku, może skorzystać z ulgi na powrót, jeśli nie posiadał na stałe miejsca zamieszkania w Polsce przez trzy poprzedzające lata, a przeniesienie wiązało się z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym oraz spełnieniem dodatkowych warunków określonych w ustawie o PIT.

W przypadku, gdy dzieci stale zamieszkują z jednym z rodziców, który faktycznie sprawuje nad nimi opiekę, a drugi nie wykonuje stałej pieczy, ten rodzic jest uprawniony do pełnego odliczenia ulgi prorodzinnej na dzieci.

Spółka niderlandzka A. N.V. nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, co wyklucza opodatkowanie jej czynności przy użyciu lokalnej struktury technicznej bądź personalnej w Polsce, gdyż decyzyjność i działalność operacyjna pozostają zależne od siedziby w Niderlandach.