Przychody przedsiębiorcy z usług drogowego przewozu towarów, wykonywanych taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton, podlegają opodatkowaniu ryczałtem według stawki 5,5% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o ryczałcie, niezależnie od tego, że pojazd wykorzystywany do przewozu stanowi własność kontrahenta, a nie podatnika.

Przedsiębiorca osobiście wykonujący usługi transportu drogowego jako kierowca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów diety za krajowe i zagraniczne podróże bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością, również gdy podróże te służą realizacji jej podstawowego przedmiotu. Odliczenie jest dopuszczalne do wysokości diet pracowniczych określonych w odrębnych przepisach, a art. 26f ustawy o czasie

Przychody z kompleksowej usługi faktycznego drogowego przewozu towarów, obejmującej czynności pomocnicze niezbędne do bezpiecznego wykonania transportu, stanowią przychody z usług transportu drogowego towarów. Przewóz taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton jest opodatkowany ryczałtem według stawki 5,5%, natomiast przewóz pojazdem o ładowności nieprzekraczającej 2 ton — według stawki 8,5%,

Usługi podstawowego szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie prawa jazdy kategorii B oraz jazdy dodatkowe przygotowujące do egzaminu państwowego, świadczone przez ośrodek szkolenia kierowców zgodnie z ustawą o kierujących pojazdami i przepisami wykonawczymi, stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach

Zwrot nadpłaconego podatku dochodowego otrzymany od holenderskiego organu podatkowego przez polskiego rezydenta nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce. O stosowaniu metody zaliczenia proporcjonalnego nie decyduje czas zapłaty i zwrotu podatku, a obligatoryjność odpowiedniego odroczenia kwoty zwróconej w korekcie podatkowej.

Zwrot kosztów za pranie odzieży oraz korzystanie z sanitariatów w transporcie międzynarodowym jest zwolniony z opodatkowania, jeżeli odpowiada rzeczywistym kosztom lub średnim kosztom rynkowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 11 i 23d ustawy o PIT. Ryczałt przewyższający te koszty wymaga opodatkowania.

Przeniesienie przez podatnika miejsca zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., z uwagi na spełnienie wszystkich wymogów formalnych oraz materialnoprawnych, uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla lat 2022-2025.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych wiązanych z prowadzoną działalnością, o ile diety te nie przekraczają limitów określonych dla pracowników w rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Usługi medyczne świadczone przez podmiot leczniczy w zakresie medycyny pracy, w tym badania profilaktyczne, diagnostyczne oraz kierowców i wysokościowe, realizowane na zlecenie pracodawców, korzystają z podatkowego zwolnienia VAT jako usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu i poprawie zdrowia, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT.

Ryczałt za nocleg w podróży służbowej krajowej, odbierany poza określonymi godzinami nocnymi, nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, co nakłada na pracodawcę obowiązek poboru zaliczki na PIT.

Wartość diet za czas podróży służbowych, związanych z działalnością gospodarczą, może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie przekracza limitów przysługujących pracownikom, mimo zmian w przepisach dotyczących czasu pracy kierowców.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, o ile nie przekraczają one wysokości diet przysługujących pracownikom, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Płatnik nie może odliczyć składek na ubezpieczenia społeczne naliczonych od przychodów zwolnionych z podatku, tj. tzw. wirtualnych diet kierowców międzynarodowych, które korzystają z ulgi podatkowej na mocy art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko płatnika jest nieprawidłowe; od 19 sierpnia 2023 r. nie można stosować ulgi 30% diety do wynagrodzenia kierowców międzynarodowych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy CIT, lecz należy uwzględniać kwotę równoważną 20 euro za każdy dzień pobytu za granicą.

Wydatki ponoszone przez spółkę na rzecz kierowców międzynarodowych z tytułu diet i ryczałtów za noclegi, choć nie stanowią podróży służbowych, mogą być kosztami uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli są ponoszone w związku z działalnością gospodarczą i mają na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, do wysokości przysługującej pracownikom, jeżeli wyjazd jest bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Diety wirtualne dla kierowców międzynarodowych są zwolnione z podatku, jednak nie wpływają na odliczenie składek społecznych, które powinny być obliczane od dochodu niezwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ryczałty za noclegi nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przez przedsiębiorcę prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie transportu, obejmującego podróże międzynarodowe. Koszt uzyskania przychodów może stanowić jedynie faktyczny wydatek, właściwie udokumentowany i uzasadniony celowo.

Wydatki z tytułu diet za czas podróży służbowej, nieprzekraczające limitów przypadających pracownikom, mogą zostać uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności, natomiast ryczałty za noclegi nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej przedsiębiorcy.

Ryczałty za noclegi przedsiębiorcy w kabinie pojazdu ciężarowego, niewynikające z dokumentów księgowych, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, świadczący usługi transportowe, uprawniony jest do zaliczania diet za podróże służbowe do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że nie przekraczają one wysokości diet przysługujących pracownikom.

Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem ich związku z działalnością gospodarczą i spełnienia limitów określonych w przepisach dotyczących podróży służbowych dla pracowników.

Podróże służbowe osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą mogą stanowić podstawę do zaliczenia diet do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem iż wysokość diet nie przekracza limitów przysługujących pracownikom, a wyjazdy te mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Brak obowiązków płatnika z tytułu wyleasingowania kierowców do spółki duńskiej.