Zwrot rzeczywiście poniesionych i udokumentowanych kosztów przejazdu prywatnym samochodem o napędzie wyłącznie elektrycznym, dokonywany pracownikowi w podróży służbowej oraz osobie niebędącej pracownikiem w związku z podróżą spełniającą warunki ustawowe, korzysta w całości ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o PIT. Wobec braku regulacji stawek dla pojazdów elektrycznych limit kilometrówki

Diety oraz inne należności wypłacane pracownikowi z tytułu czasowego wyjazdu, na polecenie pracodawcy, do jego siedziby położonej poza określonym w umowie stałym miejscem pracy, korzystają ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, jeżeli wyjazd stanowi podróż służbową w rozumieniu art. 77^5 § 1 Kodeksu pracy, a świadczenia są ustalane zgodnie z przepisami o należnościach z tytułu podróży

Wykonywanie przez wspólnika będącego prezesem zarządu czynności operacyjnych w ramach stosunku powołania, za wynagrodzeniem ustalonym uchwałą zgromadzenia wspólników i podwyższonym z uwagi na rozszerzenie obowiązków, nie stanowi dla spółki nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Udokumentowane wydatki na podróże służbowe takiego prezesa są kosztami uzyskania przychodów

Świadczenie wypłacone pracownikowi na podstawie ugody sądowej, mimo określenia go jako odszkodowania, jeżeli stanowi równowartość niezwróconych diet i kosztów przejazdów należnych za podróże służbowe, podlega zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o PIT, w granicach limitów ustawowych i wykonawczych, a nie zwolnieniu przewidzianemu w art. 21 ust. 1 pkt 3b tej ustawy.

Świadczenia finansowe wypłacane pracownikom jednostki budżetowej J w ramach unijnego programu nie stanowią przychodu z innych źródeł, lecz przychód ze stosunku pracy. Są jednak zwolnione od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT jako środki z funduszy strukturalnych.

Wydatki pracownicze ponoszone przez pracowników, opłacane kartami służbowymi lub zwracane przez Spółkę, dokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki, gdy spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie są wyłączone przez art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Organ stwierdził, że wydatki pracownicze dokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników, spełniające wymagania ustawy o rachunkowości, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów pełne kwoty brutto tych wydatków, w tym VAT, w zakresie, w jakim nie przysługuje odliczenie podatku.

Wydatki udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, ale poniesione w interesie i działalności gospodarczej spółki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z uzyskiwaniem przychodów i są właściwie udokumentowane. Przechowywanie ich w formie elektronicznej nie wyklucza ich z księgowania.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.

Diety z tytułu podróży służbowej przedsiębiorcy prowadzącego działalność transportową mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w zakresie limitu diet przyznawanych pracownikom, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem bezpośredniego związku z działalnością gospodarczą.

Zwrot kosztów przejazdu pracownika prywatnym pojazdem elektrycznym, hybrydowym lub napędzanym wodorem w ramach podróży służbowej, wyliczony według stawki nieprzekraczającej ustaloną przez pracodawcę, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki pracownicze związane z wykonywaniem obowiązków służbowych, nawet gdy dokumenty pierwotne nie są dostępne, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli są udokumentowane raportami zgodnie z wewnętrzną polityką i przepisami rachunkowości, wykazując rzeczywistość i związek kosztów z działalnością gospodarczą podatnika.

Zwroty kosztów podróży wypłacane członkom zarządu spółki, w granicach ustawowych limitów i związane z działalnością operacyjną, są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, co wyłącza obowiązki płatnika podatku po stronie spółki.

Wydatki związane z podróżami służbowymi Członków Zarządu spółki w zakresie diet, kilometrówki i ryczałtów za noclegi stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z osiąganiem przychodów spółki oraz zabezpieczeniem ich źródła i nie są wyłączone na podstawie art. 16 ust. 1.

W świetle dyrektywy z art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT nagrody uzyskane przez osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą w akcjach promocyjnych nie powodują obowiązku pełnienia funkcji płatnika przez Wnioskodawcę. Natomiast świadczenia przekazywane pracownikom w kontekście podróży służbowej wykraczające poza diety oraz koszty związane z podróżą stanowią przychód opodatkowany, a od ich wartości

Świadczenia finansowe przyznane opiekunom uczniów w formie grantu, obejmujące koszty podróży i zakwaterowania, korzystają z podatkowego zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT, pod warunkiem że nie przekraczają określonych limitów. Nadwyżki ponad limity podlegają opodatkowaniu jako przychody z innych źródeł.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet za podróże służbowe, o ile nie przekracza ona diet przysługujących pracownikom, zgodnie z regulacją art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki pracowników poniesione na delegacje, nawet jeśli dowody są wystawione imiennie na pracownika, a obowiązek JPK_KR_PD nie wymaga ujęcia takich pracowników w sekcji „Kontrahent”.

Wydatki pracownicze, opłacane kartami służbowymi i dokumentowane fakturami imiennymi, mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie są ujęte w art. 16 ust. 1 tej ustawy, a VAT niepodlegający odliczeniu będzie kosztem uzyskania przychodów.

Wydatki ponoszone na podróże służbowe członków zarządu i zleceniodawców mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeśli spełniają przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, tj. mają związek z działalnością gospodarczą spółki, są właściwie udokumentowane oraz nie zostały wyłączone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wartości diet z tytułu podróży służbowych, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez przedsiębiorcę w granicach limitów określonych dla pracowników.

Dla przeliczenia kosztów diet z tytułu zagranicznych podróży służbowych na cele podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych, właściwym kursem walutowym jest średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień ich rozliczenia, nie zaś kursy stosowane dziennie.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem że ich wysokość nie przekracza limitów obowiązujących dla pracowników, jak określono w odrębnych przepisach.

Wydatki na usługi gastronomiczne ponoszone przez pracowników mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu wobec spełnienia ustawowych warunków dokumentacyjnych. Wydatki współpracowników nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu bez wyraźnego umownego charakteru jako wynagrodzenie.