Przepis § 13 ust. 2 pkt 1 uchwały Rady Gminy Wieliszew narusza zasady legislacji poprzez powtórzenie norm ustawowych, czyniąc go nieważnym. Inne przepisy uchwały nie przekraczają ustawowej delegacji i pozostają w mocy. Skarga kasacyjna Wojewody została częściowo uwzględniona.
Sąd Rejonowy, wymierzając karę łączną grzywny, musi przestrzegać zasad łączenia kar zgodnie z art. 86 § 1 k.k. oraz wysokości stawki dziennej, zgodnej z oceną sytuacji majątkowej skazanego według art. 33 § 3 k.k.
Rozpoczęcie realizacji przewidzianego planem przewozu w ramach umowy, nawet jednorazowe, wystarcza do uznania przewozu za regularny specjalny, co uzasadnia sankcję za jego wykonanie bez stosownego zezwolenia.
Odpowiedzialność administracyjną przedsiębiorcy za naruszenia przepisów o transporcie drogowym należy uznawać za odpowiedzialność obiektywną, niezależną od oceny winy, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej.
Uchwała Rady Gminy, która nie spełnia wymogów szczegółowego określenia wysokości i sposobu wydatkowania środków finansowych na cele programu opieki nad zwierzętami, narusza prawo i podlega stwierdzeniu nieważności ze względu na istotne naruszenie przepisów ustawy o ochronie zwierząt.
Upływ okresu ważności orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego skutkuje jego wygaśnięciem z obrotu prawnego, uniemożliwiając wszczęcie postępowania o stwierdzenie jego nieważności z uwagi na brak przedmiotu postępowania.
Wyodrębniona część działalności A, B i C nie spełnia przesłanek zorganizowanej części przedsiębiorstwa zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy VAT; zbycie podlega opodatkowaniu VAT według art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wniesienie aportem przez Gminę infrastruktury kanalizacyjnej, oddanej do użytkowania w latach 2012 i 2019, w zamian za udziały w Spółce, stanowi transakcję zwolnioną z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z uwagi na fakt, iż od pierwszego zasiedlenia upłynął okres dłuższy niż dwa lata.
Przewalutowanie kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej na kredyt złotowy w wyniku ugody oraz związane z tym umorzenie części długu, nie powoduje powstania przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowi realnego przysporzenia majątkowego.