Orzeczenia
Pracownik sezonowy będący kombatantem ma prawo do zwiększenia urlopu wypoczynkowego, przysługującego kombatantom w wymiarze 1/12 części za każdy przepracowany miesiąc (art. 7 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o szczególnych uprawnieniach kombatantów - Dz.U. Nr 16, poz. 122 ze zm. - w zw. z art. 159 k.p.). Bojarskiej, w sprawie z powództwa Bazylego M. przeciwko Wojewódzkiemu Urzędowi Poczty w S. o ekwiwalent za urlop po rozpoznaniu na posiedzeniu tytułu tego zatrudnienia przyznawany przez stronę pozwaną urlop wypoczynkowy w wymiarze 1 dnia za każdy przepracowany miesiąc, a także pozostającym w zatrudnieniu zwiększa się przysługujący urlop wypoczynkowy o 10 dni roboczych, przy czym zwiększenie to nie przysługuje
Nie ma podstaw prawnych do udzielenia pracownicy urlopu wypoczynkowego w okresie urlopu wychowawczego także w sytuacji, gdy pracownica nie wykorzystała z powodu choroby części urlopu wypoczynkowego, udzielonego jej bezpośrednio po zakończeniu urlopu macierzyńskiego, i rozpoczęła urlop wychowawczy, chociażby zwolnienie lekarskie obejmowało część okresu urlopu wypoczynkowego i część urlopu wychowawczego powodu choroby. urlopu wypoczynkowego i z powodu choroby nie mogła wykorzystać urlopu wypoczynkowego w całości. Z wymienionego przepisu, jak również z powołanego rozporządzenia wynika, że urlop wychowawczy jest szczególnym rodzajem urlopu bezpłatnego
I. Małżonek może dochodzić zaspokajania potrzeb na zasadzie art. 27 k.r.o. zarówno wtedy, gdy rodzinę tworzą małżonkowie i dzieci będące na ich utrzymaniu, jak i wtedy, gdy w rodzinie dzieci takich nie ma. II. Rozstrzygnięcie o zaspokajaniu potrzeb rodziny następuje przez nakazanie wypłacania wynagrodzenia za pracę, które obejmuje zarówno płacę zasadniczą, jak i wszelkie dodatki, dopłaty i ekwiwalenty Śliwy, na wniosek Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1986 r. na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 września , wynikające z prowadzenia wspólnego gospodarstwa. małżonków pozostaje z dziećmi we wspólnym gospodarstwie rodzinnym.
Artykuł 92 ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym /t.j. Dz.U. 1985 nr 42 poz. 201/ może być stosowany jako podstawa prawna decyzji o skreśleniu z listy studentów tylko łącznie z konkretnym postanowieniem regulaminu studiów przewidującym takie działanie dziekana wydziału. 2. Zgoda dziekana wydziału na podjęcie dodatkowych studiów na innym kierunku nie jest decyzją administracyjną, lecz aktem wewnątrzzakładowym, nie podlegającym kontroli sądowoadministracyjnej /art. 91 ust. 2 ustawy z dnia 4 maja 1982 r. o szkolnictwie wyższym - t.j. Dz.U. 1985 nr 42 poz. 201/. "o urlop zdrowotny od dnia 1 października 1985 r. do dnia 30 września 1986 r." z powodu choroby oznaczonej symbolem "301/308". z przyczyn, dla których urlop został udzielony. Nie przewidują wszakże skreślenia z listy studentów osoby wykorzystującej urlop dziekański niezgodnie z jego przeznaczeniem wynikającym
wówczas, gdy wyrządzenie szkody przez żołnierza lub pracownika zatrudnionego w siłach zbrojnych nastąpiło z winy umyślnej. Przyznanie poszkodowanemu żołnierzowi lub jego rodzinie świadczeń na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 1972 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków lub chorób zawodowych pozostających w związku ze służbę wojskową (Dz.U. nr 53, poz. 432) wyłącza możliwość dochodzenia dalszego odszkodowania na podstawie przepisów prawa cywilnego od jednostki wojskowej także Po pierwsze, wynika to wyraźnie z samej treści art. 20 ustawy z 16.XII.1972 r. Uzasadnienie Postanowieniem z 18.VIII.1987 r. art. 12 ust. 3 i 4 tej ustawy w brzmieniu nadanym art. 8 ustawy z 18.IV.1985 r. o rozpoznawaniu przez sąd spraw z zakresu prawa pracy
1.Artykuł 80 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz. U. Nr 3, poz. 6) nie może stanowić samodzielnej, odrębnej od przepisów k.c., podstawy odpowiedzialności za szkody wyrządzone w środowisku. 2.Prowadzący na własny rachunek fermę kurzą nie ponosi odpowiedzialności za wywołaną przez nią szkodę na zasadzie ryzyka (art. 435 § 1 k.c.). IV 210/77, OSNCP 1978, z. 4, poz. 73; z dnia 16 marca 1983 r., I CR 33/83, OSNCP 1983, z. 12, poz. 196). została zgodnie z decyzją władzy budowlanej. Wynika to z uznanych trafnie przez ten Sąd za wyczerpujące i przekonywające zarazem opinii biegłych z dziedziny leśnictwa i geologii,
Żądanie rozwiedzionego małżonka eksmisji współmałżonka z zajmowanej wspólnie osobnej kwatery stałej, przydzielonej temu małżonkowi jako żołnierzowi zawodowemu (art. 8 ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych - Dz. U. Nr 19, poz. 121; zm.: Dz. U. z 1983 r. Nr 16, poz. 78 i z 1984 r. Nr 34, poz. 182), nie podlega rozpoznaniu w drodze sądowej; podlega jednak rozpoznaniu w sądowym postępowaniu cywilnym zgłoszone przez żołnierza (emeryta wojskowego) żądanie eksmisji z takiej kwatery dziecka, które założyło odrębną rodzinę. U. z 1983 r. Nr 16, poz. 78 i z 1984 r. Nr 34, poz. 182). Wywodząc z uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 1979 r. U. z 1983 r. Nr 16, poz. 78 i z 1984 r. Nr 34, poz. 182) przydzieloną małżonkowi żądającemu eksmisji?
Wyrażona w art. 358 § 2 k.c. zasada nominalizmu nie ma zastosowania przy określaniu wysokości sumy pieniężnej, przez świadczenie której dłużnik może na podstawie upoważnienia alternatywnego uwolnić się od obowiązku świadczenia niepieniężnego. Poza tym zarzuciła, że zgodnie z zasadą nominalizmu zmiana siły nabywczej pieniądza nie stanowi podstawy do zmiany wysokości świadczenia Wynika z tego, że wyrażona w art! Z mocy zaskarżonego wyroku pozwana Spółdzielnia jest zobowiązana tylko do spełnienia świadczenia niepieniężnego, chyba że skorzysta z
W decyzji odmawiającej udzielenia zezwolenia na działalność gospodarczą z powołaniem się na art. 8 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o zasadach prowadzenia na terytorium Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej działalności gospodarczej w zakresie drobnej wytwórczości przez zagraniczne osoby prawne i fizyczne /Dz.U. 1985 nr 13 poz. 58/ organ administracji ma obowiązek wskazać na konkretne dowody powodu chorób zawodowych będzie musiała przejść na renty inwalidzkie i to dopiero może pogłębić deficyt siły roboczej. siły roboczej na terenie województwa warszawskiego, nie wzięto przy tym pod uwagę art. 7 Kpa i wydano decyzję niezgodną z interesem społecznym siły roboczej nie oznacza deficytu w tych zawodach, na które zgłaszał zapotrzebowanie.
Unormowanie zawarte w tak zwanej karcie gwarancyjnej, wydanej na podstawie § 1 ust. 1 pkt 2, § 25 ust. 4 i § 35 ust. 1 pkt 2 zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 8 kwietnia 1974 r. w sprawie ogólnych warunków umów o prace projektowe w budownictwie oraz o realizację inwestycji budowlanych i o wykonanie remontów budowlanych i instalacyjnych (M. P. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Umowa o roboty budowlane budynków mieszkalnych, m.in. dotycząca domu powoda, została zawarta i wykonana Wykonawca przesłał kartę gwarancyjną do inwestora na nazwisko powoda i na jej podstawie powód może żądać od pozwanego usunięcia usterek Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jerzego G. przeciwko Przedsiębiorstwu Budownictwa Przemysłowego (...) w D.G. o zapłatę po rozpoznaniu
Obowiązek dziennikarza do zachowania szczególnej staranności i rzetelności przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałówprasowych (art. 12 ust. 1 prawa prasowego) oznacza kwalifikowaną staranność i rzetelność. Ze względu na urlop pozwani nie mogli przybyć, o czym zawiadomili Zygfryda M., i zaproponowali inny termin spotkania. Z uzasadnienia Wyrokiem z dnia 24 czerwca 1987 r. Pismem z dnia 16 sierpnia 1983 r.
W razie zawarcia przez strony w sprawie z zakresu prawa pracy ugody na posiedzeniu wyznaczonym dla przeprowadzenia czynności wyjaśniających sędzia przeprowadzający te czynności bez udziału ławników władny jest uznając zawarcie ugody ze względu na jej treść za dopuszczalne wydać na tym posiedzeniu postanowienie o umorzeniu postępowania. powodu picia alkoholu na terenie zakładu pracy. Zakład pracy zobowiązał się wydać powodowi nowe świadectwo pracy oraz wypłacić ekwiwalent pieniężny za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy dnia 21 stycznia 1986 r. o rozwiązaniu umowy o pracę z powodem bez wypowiedzenia z winy powoda i strony oświadczyły, że stosunek pracy
Sprawa z powództwa członków zakładowego zespołu gospodarczego przeciwko jednostce gospodarczej o wynagrodzenie za pracę wykonaną w zespole nie jest sprawą z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 476 § 1 k.p.c. także wówczas, gdy członkami zespołu są pracownicy tej jednostki. będącej ich zakładem pracy o wynagrodzenie z tytułu pracy w ramach zakładowego zespołu gospodarczego jest sprawą z zakresu prawa pracy ze stosunku pracy ani też roszczeń z innego stosunku prawnego, do którego z mocy odrębnych przepisów stosuje się przepisy prawa pracy Nie ma więc żadnych podstaw prawnych do uznania, że sprawa o wynagrodzenie z umowy zespołu jest sprawą z zakresu prawa pracy na podstawie
Nauczyciel szkoły muzycznej prowadzący indywidualne lekcje w ramach godzin ponadwymiarowych przydzielonych mu w planie organizacyjnym szkoły zachowuje prawo do wynagrodzenia za nieodbyte godziny ponadwymiarowe z powodu choroby ucznia także wtedy, gdy zostanie poinformowany o przyczynie uniemożliwiającej odbycie lekcji. wyższą. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 1983 r. Sąd Najwyższy z udziałem prokuratora Prokuratury Generalnej PRL, W.
fakultatywnej kary dodatkowej przepadku przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa wobec sprawcy czynu z art. 124 § 1 k.k., który posiadał je w ramach wyposażenia przekazanego mu przez obcy wywiad, choćby nawet przedmioty te ale stanowiły własności tego bezpośredniego sprawcy i nie podlegały przepadkowi z mocy ustawowego upoważnienia (art. 48 § 3 k.k.). Nielsa K. na kary 7 lat pozbawienia wolności, 50.000 zł grzywny i konfiskaty części mienia, z powodu rewizji wniesionych przez zastępcę Słusznie zatem sąd orzekający zastosował kwalifikację prawną czynów przypisanych oskarżonym z art. 124 § 1 k.k., w związku z czym podniesiony art. 124 § 1 k.k., zamiast z art. 124 § 2 k.k.; rażąco surowy wymiar kar pozbawienia wolności oraz kar grzywny.
Pominięcie przez organ administracji pełnomocnika strony jest równoznaczne z pominięciem strony w postępowaniu administracyjnym i uzasadnia wznowienie postępowania na zasadzie art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa. uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, a także umożliwiać im wypowiedzenie się co do zebranych W sprawie Wiesława Z. jest niesporne, iż pominięcie pełnomocnika w postępowaniu nastąpiło z winy organu rozstrzygającego. z nim, organ administracji państwowej natomiast staje przed obowiązkiem prowadzenia postępowania przede wszystkim z udziałem tego pełnomocnika
podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze /Dz.U. nr 16 poz. 124/. Jakkolwiek art. 62 ustawy z dnia 8 czerwca 1972 r. o ustroju sądów wojskowych /Dz.U. nr 23 poz. 166/ zastrzega Prezesowi Izby Wojskowej Sądu Najwyższego ocenę potrzeb wymiaru sprawiedliwości w Siłach Zbrojnych przy zarządzaniu wpisu adwokata na listę obrońców wojskowych, nie jest to jednak zdarzenie prawne, które miałoby stanowić prejudykat w sprawie rozstrzyganej przez Ministra Sprawiedliwości na zapotrzebowanie, jednakże również z tego powodu Minister nie uznał wniosku za uzasadniony, ponieważ na terenie Z. nie ma siedziby ani /uchwały z dnia 24 listopada 1983 r., z dnia 29 marca 1984 r., z dnia 29 listopada 1984 r. i z dnia 26 marca 1985 r./ i choć Prezydium z dnia 25 czerwca 1986 r.