Art. 20 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, wymagający tytułu prawnego do działek Skarbu Państwa dla przyznania płatności, jest zgodny z prawem unijnym i krajowym. NSA uznał brak tytułu prawnego przez P. Sp. z o.o. jako zasadny powód odmowy płatności.

Zwolnienie z opodatkowania podatkiem u źródła dla spółek brytyjskich nie obowiązuje po brexicie, gdyż wymaga rezydencji podatkowej w UE lub EOG, zgodnie z art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. załącznik nr 5 nie modyfikuje tego wymogu.

Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Brak wymaganych dokumentów od producenta w zakresie homologacji powoduje, że taka decyzja administracyjna nie może być utrzymywana w mocy. NSA podtrzymuje stanowisko o nieważności tego aktu.

Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 2002 r., była nieważna. Skarżący dokonując zmian konstrukcyjnych nie stał się producentem, nie mogąc przedstawić wymaganej homologacji od rzeczywistego producenta.

W sprawie odpowiedzialności podatkowej płatnika dywidendy należnej spółce cypryjskiej, ustalono nierzeczywisty charakter transakcji wykluczający zwolnienie z opodatkowania, a brak statusu rzeczywistego właściciela (beneficial owner) uniemożliwia zastosowanie stawki zerowej zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zasada dobrego sąsiedztwa nie wymaga tożsamości funkcji zabudowy, a pozwala na współistnienie zabudowy jedno- i wielorodzinnej zgodnie z przepisami urbanistycznymi i zasadą ładu przestrzennego, uchylając wyrok WSA do ponownego rozpoznania.

Udział w pracy na statku eksploatowanym w celach badawczych, niemającym charakteru transportu międzynarodowego, nie uprawnia do ulgi abolicyjnej, zgodnie z art. 27g u.p.d.o.f. oraz umową o unikaniu podwójnego opodatkowania z Singapurem.

NSA orzeka, że transakcje z realnym uzasadnieniem gospodarczym, nawet przy znaczących korzyściach podatkowych, nie stanowią nadużycia, jeżeli organ nie wykaże, iż owe korzyści były głównym celem działania.

Skarga kasacyjna syndyka masy upadłościowej została oddalona; zarachowanie wpłaty na najstarsze zobowiązanie podatkowe za sierpień 2011 r. jest zgodne z prawem, pomimo zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach z 2022 r.

Rekompensaty związane z kosztami uprawnień do emisji gazów cieplarnianych mogą być uznane za dotacje zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych, gdy spełniają cechy dotacji zgodnie z art. 126 u.f.p.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że podstawą decyzji odmownej była niemożność odstąpienia od wcześniejszych sądowych wytycznych w zakresie rewizji analizy urbanistycznej, co czyniło zarzuty niestosowania się do tych wytycznych bezpodstawne.

Organ podatkowy uchyla błędnie zaskarżony wyrok, gdy nie wykazuje przesłanek uzasadniających przedłużenie terminu zwrotu VAT w całości, zwłaszcza gdy podstawą są wątki innych okresów podatkowych. Ważne uzasadnienie jest kluczowe.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT wymaga wykazania faktycznych przesłanek wątpliwości związanych z jego zasadnością. Wstrzymanie całkowite zwrotu, bez wyczerpującego uzasadnienia ważkości spornych wątpliwości, stanowi naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. NUS i DIAS uchyliły decyzję, nie stosując się do wymogów dokładnego uzasadnienia faktycznego.

Dopuszczalność przedłużenia terminu zwrotu VAT, jako odstępstwo od zasady ustawowej, wymaga należytego uzasadnienia. Organ musi wykazać istnienie istotnych wątpliwości w rozliczeniach podatnika. Brak właściwego uzasadnienia skutkuje uchyleniem decyzji organu podatkowego.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT stanowi wyjątek od reguły wykonalności zwrotu w ustawowym terminie i musi być poparte konkretnymi przesłankami. W przypadku ich braku, uchylone zostaje zaskarżone postanowienie przedłużające.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi opierać się na realnych, uprawdopodobnionych przesłankach i nie może stanowić mechanizmu opóźniającego bez zaplecza w postaci konkretnej, aktualnej dokumentacji weryfikacyjnej, wiążącej się z okresem objętym deklaracją podlegającą zwrotowi.

Instytutowi przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków projektowych w oparciu o prewspółczynnik i współczynnik odliczenia zgodnie z art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ust. 1-3 ustawy o VAT, z uwagi na jednoczesne prowadzenie działalności gospodarczej i niegospodarczej.

Podatnik spełniający materialne przesłanki do zwolnienia z VAT, na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, może skorzystać z tego zwolnienia nawet po uchybieniu terminowi zgłoszeniowemu VAT-R, gdyż niedopełnienie formalności nie pozbawia prawa do zwolnienia.

Gmina nie jest podatnikiem VAT w zakresie pobierania opłat za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych, gdyż czynności te są realizacją zadań własnych wynikających z wykonywania władztwa publicznego, co wyłącza je spod opodatkowania podatkiem VAT.

Wniesienie aportem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej przez Gminę do spółki podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, niekorzystająca z wyłączenia z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Gminie przysługuje prawo do korekty VAT na podstawie art. 91 ust. 7 w zw. z ust. 2 tej ustawy. Podstawę opodatkowania stanowi wartość netto aktywów aportowych, powiększona o kwotę należnego VAT.

Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT z faktur za wydatki związane z projektem finansowanym z Funduszy Europejskich, gdyż wydatki te nie są związane z czynnościami opodatkowanymi VAT.

Dopuszczalne jest zastosowanie procedury opodatkowania VAT-marża przy sprzedaży samochodu nabytego w tej procedurze i wprowadzonego do ewidencji środków trwałych, jeżeli spełnione są przesłanki jego nabycia w celu późniejszej odsprzedaży oraz nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy jego nabyciu.

Nieodpłatne udostępnienie autobusów elektrycznych i stacji ładowania przez gminę dla celów realizacji zadań własnych nie stanowi czynności opodatkowanej VAT. Wielkość realizowanych inwestycji, choć nieuprawniająca do odliczenia VAT, pozostaje poza zakresem działalności gospodarczej gminy. Zatem brak jest podstaw do uznania gminy za podatnika VAT w tym kontekście, co uniemożliwia stosowanie przepisów

Sprzedaż niezabudowanych działek gruntu przez osobę fizyczną, która nie podejmuje działań wykraczających poza zarządzanie majątkiem prywatnym, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.