Jeśli wpłata nie wystarcza na pokrycie całej kwoty zaległości i odsetek, to dokonuje się jej proporcjonalnego zaliczenia na poczet obu zobowiązań, bez potrzeby uznawania dyspozycji beneficjenta wpłaty wskazującej na rozliczenie jej z konkretnymi fakturami rozliczeniowymi.

Przy metodzie rozliczenia ryczałtowego w programach pomocowych, dowód zapłaty za produkty nie jest konieczny, a organy administracyjne nie mogą żądać takich dokumentów, jeśli nie ma podstaw w prawie unijnym lub krajowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku i aktu z uwagi na stwierdzenie niekonstytucyjności przepisów, które były podstawą ustalenia wynagrodzenia kuratora, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ w zgodności z obowiązującymi normami.

Organy administracji publicznej nie mogą wymagać od beneficjentów programu dla szkół udokumentowania zapłaty za produkty, gdy prawodawstwo unijne i krajowe nie ustanawiają takiego wymogu. Uzasadniona pomoc finansowa może opierać się na pokwitowaniach dostarczanych produktów bez konieczności przedstawiania dokumentów zapłaty.

Działalność badawczo-rozwojowa Spółki w ramach Projektu spełnia wymogi art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a wynagrodzenia i koszty materiałów mogą być kosztem kwalifikowanym; koszty wysyłki produktów testowych do kontrahentów nie będą kwalifikowane jako koszt bezpośrednio związany z B+R.

W przypadku usług rozliczanych w cyklicznych okresach, za datę powstania przychodu uważa się ostatni dzień okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, przy czym nie rzadziej niż raz w roku.