Obiekt stanowiący boisko sportowe, zrealizowany bez wymaganego zgłoszenia, podlega postępowaniu legalizacyjnemu, a jego kwalifikacja jako obiektu małej architektury nie może skutecznie podważać związania oceną prawną wyrażoną we wcześniejszym orzeczeniu wydanym w tej samej sprawie. W postępowaniu legalizacyjnym samowoli budowlanej stosuje się aktualne przepisy techniczno-budowlane, jeżeli wynika to

Postępowania nadzorcze, legalizacyjne i naprawcze przewidziane w art. 53a ust. 1 i art. 72a Prawa budowlanego wszczynane są wyłącznie z urzędu, wobec czego żądanie ich wszczęcia zgłoszone przez osobę powołującą się na interes prawny nie inicjuje postępowania administracyjnego. Właściwą reakcją organu jest pismo informacyjne, jednak wydanie postanowienia z art. 61a § 1 k.p.a. nie uzasadnia uchylenia

W przypadku dobrowolnego umorzenia udziałów Z, objętych uprzednio przez Wnioskodawcę w wyniku wymiany, koszty podatkowe ustala się jako wartość bilansową spółki jawnej z dnia przekształcenia w spółkę kapitałową, wobec braku uznania przekształcenia za wniesienie aportu.

Dochodów z najmu nieruchomości w Portugalii przez polskiego rezydenta nie obejmuje metoda wyłączenia z progresją. Muszą być rozliczone w Polsce jako ryczałt, a zapłacony podatek za granicą można odliczyć stosując metodę proporcjonalnego zaliczenia.

Zwrot kwot z ugody z bankiem, stanowiący częściowy zwrot rat kredytu oraz koszty procesu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest to zwrot uprzednio poniesionych wydatków, a nie trwałe przysporzenie majątkowe.

Umorzenie wierzytelności kredytowej na cele mieszkaniowe, aby było zwolnione z podatku, musi spełniać warunki z § 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie poboru podatku nie dotyczy umorzeń kredytowych, które nie wykazują cech umorzenia wierzytelności lub nie są związane z ujemnym oprocentowaniem.

NSA stwierdził, iż pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw w sektorze rolnym winna uwzględniać rzeczywistą niezależność podmiotów, a nie jedynie formę organizacyjną, wymagając precyzyjnego uzasadnienia prawnego wykluczenia ze wsparcia.

Przy ocenie statusu przedsiębiorstwa jako powiązanego w kontekście rozporządzenia 702/2014, organy administracyjne są zobowiązane do ścisłej interpretacji przepisów, mając na uwadze ich cele oraz preambuły aktów prawa unijnego, a także do wykazania faktycznych przesłanek powiązań.

Stacje ładowania pojazdów elektrycznych, niewymienione explicitis verbis w u.p.b., nie mogą zostać uznane za budowle na gruncie u.p.o.l. bez naruszenia konstytucyjnej zasady dostatecznej określoności prawa, niezależnie od definicji prawa budowlanego i elektromobilności.

Obszerne uchybienia w ustaleniach faktycznych przez organ I instancji oraz brak wystarczających dowodów uniemożliwiają merytoryczne rozstrzygnięcie; zasadne jest ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ I instancji zgodnie z zasadą dwuinstancyjności.

Decyzja stwierdzająca zawodową etiologię choroby (zespół cieśni nadgarstka) opiera się na prawidłowo przeprowadzonym i uzasadnionym orzeczeniu lekarskim. Wysokie prawdopodobieństwo związku przyczynowego między wykonywaną pracą, a chorobą wystarcza do jej uznania jako zawodowej.

Na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji, decydując o nałożeniu kary pieniężnej, powinien ocenić, czy wcześniejsze ukaranie za przestępstwo skarbowe spełniło cele sankcji administracyjnej.

Miejsce stałego pobytu w rozumieniu ustawy o broni i amunicji nie może być zawężająco interpretowane jako zależne jedynie od czasowego wymiaru zameldowania, gdyż niewłaściwa wykładnia może mieć istotne skutki prawne dla wydania pozwolenia na broń cudzoziemcowi.

Przedsiębiorstwa uznawane za powiązane w rozumieniu art. 3 ust. 3 Załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014 nie mogą być kwalifikowane jako małe lub średnie, chyba że spełniają definicje unijne. Wykładnia tych przepisów powinna zawsze uwzględniać cele regulacji unijnych.

Unieważnienie decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa jest zasadne, gdyż zmiana dopuszczalnej masy całkowitej bez zgody producenta narusza przepisy homologacyjne. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za prawidłową.