Sprzedaż nieruchomości przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej, które angażują się w działania zbliżone do czynności profesjonalnych handlowców, podlega opodatkowaniu VAT, jako że sprzedawcy spełniają status podatników VAT (art. 15 ustawy o VAT). Sprzedaż może być opodatkowana nawet przy możliwości zwolnienia, poprzez rezygnację z tego zwolnienia w trybie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

Decyzja o naliczeniu opłat za zarząd nieruchomością, o ile indywidualizuje nieruchomość i spełnia wymogi procesowe, stanowi wystarczający dowód posiadania prawa zarządu w postępowaniu uwłaszczeniowym (art. 200 u.g.n. i § 4 rozporządzenia z 1998 r.).

Za wszczęciem postępowania administracyjnego na wniosek organizacji społecznej nie przemawia jedynie zgodność z celami statutowymi. Konieczne jest wykazanie obiektywnego interesu społecznego, który uzasadniałby udział takiej organizacji w postępowaniu.

Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym wymaga wykazania interesu społecznego; cele organizacyjne muszą być jednoznacznie uzasadnione, a nie tylko wskazane w sposób ogólnikowy. Brak spełnienia tych przesłanek skutkuje brakiem prawa do zainicjowania postępowania przez organizację.

Skierowanie decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, dotyczącej proceduralnego uchylenia i przekazania sprawy, do osoby zmarłej, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, które prowadziłoby do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w sytuacji braku materialnego kształtowania praw i obowiązków adresata.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził stwierdzenie nieważności pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na rażące naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 407 ust. 2 pkt 2 Prawa wodnego, wywołane brakiem oceny potrzeby decyzji środowiskowej.

Zarządzenie pokontrolne WIOŚ, jako sygnalizacja naruszeń, podlega ograniczonej kontroli sądowej; sąd nie bada ustaleń faktycznych z protokołu kontroli, lecz ich zgodność z zarządzeniem, które przypomina o obowiązkach wynikających z przepisów ochrony środowiska.

Wyrok łączący kary orzeczony z naruszeniem zasady specjalności i dopuszczalnego wymiaru kary zgodnie z art. 607e § 1 k.p.k. oraz art. 86 § 1 k.k. podlega uchyleniu, a sprawa przekazaniu do ponownego rozpoznania.

W sytuacji, gdy decyzja administracyjna z 2008 r. bezterminowo cofnęła uprawnienia do kierowania pojazdami, czyn polegający na prowadzeniu pojazdu mimo wyroków cofających uprawnienia stanowi występek z art. 180a k.k. Mylne zakwalifikowanie jako wykroczenie wymaga uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

Włączenie obiektu do Gminnej Ewidencji Zabytków na podstawie Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków jest czynnością związana, nie podlegającą ocenie wartości zabytkowej przez wójta, zgodnie z art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazując, że uzasadnienie wyroku nie spełniło wymagań formalnoprawnych zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a., utrudniając kontrolę instancyjną i ocenę interesu społecznego.