Gmina realizująca projekt niezwiązany z czynnościami opodatkowanymi VAT nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż nabywane towary i usługi są wykorzystywane wyłącznie do działalności publicznej niepodlegającej opodatkowaniu.

Sprzedaż nieruchomości gruntowej na rzecz użytkowników wieczystych, której użytkowanie wieczyste ustanowiono przed 1 maja 2004 r., nie stanowi dostawy towarów zgodnie z ustawą o VAT i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

W przypadku ubiegania się o umorzenie nienależnie pobranego świadczenia, należy wnikliwie analizować sytuację życiową wnioskodawcy, w tym długoletnią niezdolność do pracy, aby uwzględnić szczególnie uzasadnione przypadki pozwalające na odstąpienie od egzekucji długu.

Włączenie obiektu do Gminnej Ewidencji Zabytków na podstawie Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków jest czynnością związana, nie podlegającą ocenie wartości zabytkowej przez wójta, zgodnie z art. 22 ust. 5 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wskazując, że uzasadnienie wyroku nie spełniło wymagań formalnoprawnych zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a., utrudniając kontrolę instancyjną i ocenę interesu społecznego.

Zaświadczenie potwierdzające pracę w gospodarstwie rolnym może być wydane tylko na podstawie danych posiadanych przez organ administracyjny w swoich ewidencjach i rejestrach. W braku takich danych, odmowa wydania zaświadczenia jest prawidłowa.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził stwierdzenie nieważności pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na rażące naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 407 ust. 2 pkt 2 Prawa wodnego, wywołane brakiem oceny potrzeby decyzji środowiskowej.

Skierowanie decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, dotyczącej proceduralnego uchylenia i przekazania sprawy, do osoby zmarłej, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, które prowadziłoby do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w sytuacji braku materialnego kształtowania praw i obowiązków adresata.

Utrzymanie w mocy wyroku sądu I instancji, stwierdzającego, że decyzja o opodatkowaniu nieruchomości powiązanych z WORD wymaga uwzględnienia faktycznego zakresu działalności gospodarczej jednostki, a sama przynależność do środków trwałych nie przesądza o związku z działalnością gospodarczą.

Przy ocenie związku nieruchomości z działalnością gospodarczą kluczowe jest przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, wykazującego faktyczne wykorzystanie nieruchomości w działalności gospodarczej; sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę nie uzasadnia wyższej stawki podatku.

Skarga kasacyjna, złożona przez S.N., nie została uwzględniona, albowiem skarżący nie wykazał posiadania interesu prawnego ani legitymacji do wniesienia skargi na decyzję administracyjną, jako że działał jedynie w imieniu córek, co nie daje mu prawa występowania jako strona w postępowaniu sądowo-administracyjnym.

Cofnięcie świadectwa kierowcy i zawieszenie wydawania nowych jest zasadne przy niespełnieniu formalnych wymogów ubezpieczeniowych. Działania GITD oraz postępowanie sądowe są zgodne z prawem krajowym i unijnym.

Okoliczności wskazane w skardze o wznowienie, dotyczące stronniczości sędziego, nie mogą być podstawą wznowienia postępowania, jeśli nie spełniają przesłanek określonych w art. 273 § 2 p.p.s.a. Brak bezstronności sędziego, niewynikający z jego wyłączenia mocą ustawy, nie spełnia warunków wznowienia postępowania.

Za wszczęciem postępowania administracyjnego na wniosek organizacji społecznej nie przemawia jedynie zgodność z celami statutowymi. Konieczne jest wykazanie obiektywnego interesu społecznego, który uzasadniałby udział takiej organizacji w postępowaniu.

Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym wymaga wykazania interesu społecznego; cele organizacyjne muszą być jednoznacznie uzasadnione, a nie tylko wskazane w sposób ogólnikowy. Brak spełnienia tych przesłanek skutkuje brakiem prawa do zainicjowania postępowania przez organizację.

Zarządzenie pokontrolne WIOŚ, jako sygnalizacja naruszeń, podlega ograniczonej kontroli sądowej; sąd nie bada ustaleń faktycznych z protokołu kontroli, lecz ich zgodność z zarządzeniem, które przypomina o obowiązkach wynikających z przepisów ochrony środowiska.