Prawomocność wcześniejszej sądowej kontroli decyzji administracyjnej wyłącza dopuszczalność ponownego wszczęcia postępowania o stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Bez wykazania obiektywnych przeszkód, kontrola decyzji przez sądy nie pozwala na wznowienie postępowania w tej materii.

Decyzja o naliczeniu opłat za zarząd nieruchomością może stanowić dowód prawa zarządu w postępowaniu uwłaszczeniowym tylko przy odpowiedniej identyfikacji gruntu. Skarga kasacyjna PKP S.A. oddalona z braku dowodów na istnienie zarządu.

Organy administracji przy ustalaniu jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości winny uwzględniać przeznaczenie terenu wynikające z planów miejscowych uchwalonych przed 1 stycznia 1995 r., niezależnie od ich charakteru jako szczegółowego czy ogólnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku ustalania jednorazowych opłat za wzrost wartości nieruchomości należy uwzględniać również przeznaczenie wynikające z dawnych planów ogólnych, stosując wykładnię prokonstytucyjną art. 87 ust. 3a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przy ustalaniu wzrostu wartości nieruchomości na podstawie art. 37 ust. 1 upzp, należy uwzględniać przeznaczenie terenu zarówno w dawnych planach ogólnych, jak i szczegółowych. Skargę kasacyjną oddalono.

Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowej następuje z mocy prawa w dniu powstania nadpłaty, a postanowienie organu podatkowego wydane w tej sprawie ma jedynie charakter deklaratoryjny i nie konstytuuje nowych skutków prawnych ani nie wchodzi do masy upadłości podatnika.

Plan miejscowy nie może uniemożliwiać realizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, jeżeli inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi. W takim przypadku zastosowanie mają przepisy art. 46 ust. 1 i 1a ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, które wyłączają stosowanie przeszkadzających ustaleń planu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzja o odmowie przyznania zasiłku celowego była zgodna z prawem uznaniowym, które musi respektować zasady subsydiarności pomocy społecznej i ograniczone środki publiczne. Skarga kasacyjna nie wykazała istotnego naruszenia przepisów proceduralnych.

Zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości w 1988 roku przez H.J. było w pełni dobrowolne i nie pozostawało w realnym związku z procesem wywłaszczeniowym, co wyklucza możliwość zwrotu nieruchomości na podstawie przepisów o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości.

Zaliczenie nadpłaty z tytułu VAT przed ogłoszeniem upadłości na poczet zaległości podatkowej jest skuteczne, a postanowienie wydane po upadłości jedynie deklaruje dokonane ex lege zaliczenie, nie naruszając przepisów prawa upadłościowego.

Sformułowanie zawarte w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1785 ze zm.), zgodnie z którym „zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która: jest udostępniana przewoźnikom kolejowym”, stanowi w stanie prawnym

Zwolnienie z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT przysługuje wyłącznie po faktycznym nabyciu nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Unieważnienie czynności prawnej zakupu nieruchomości skutkuje brakiem możliwości skorzystania z ulgi podatkowej.

Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.

Wypłata zaliczek na poczet zysku spółki komandytowo-akcyjnej powoduje powstanie przychodu u wspólnika. Spółka jako płatnik zobowiązana jest pobierać zryczałtowany podatek od tej wypłaty w momencie dokonania wypłaty zaliczek. Obniżenie PIT o CIT możliwe jest po zakończeniu roku podatkowego.

Dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości mogą być zwolnione z opodatkowania, jeśli przychód zostanie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku, w którym dokonano zbycia, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, pod warunkiem przeznaczenia środków na cel opisany w art. 21 ust. 25.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Ekwiwalenty przyznawane kuratorom za używanie i pranie własnej odzieży roboczej, przyznawane na zasadach określonych w przepisach o bezpieczeństwie i higienie pracy, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli odpowiadają rzeczywistym kosztom poniesionym przez pracownika.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.

Nieodpłatne ustanowienie służebności przesyłu na rzecz spółki użyteczności publicznej nie powoduje powstania przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnych świadczeń w myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Czynność ta, będąca z zasady nieodpłatną, nie skutkuje przyrostem majątkowym po stronie beneficjenta służebności.

Opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej przez lekarza specjalistę w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jest zgodne z prawem, gdy zakres czynności różni się znacząco od tych wykonywanych w trakcie wcześniejszej rezydentury.

Prace Fit-out wykonywane w wynajmowanej powierzchni biurowej nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Wydatki te mogą być rozpoznane jako pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne jednorazowo w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wydatki spółki na artykuły spożywcze, gastronomiczne i cateringowe, które przyczyniają się do poprawy komfortu pracy i efektywności procesu biznesowego, mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 PDOP, pod warunkiem, że nie są wydatkami na działalność socjalną oraz spełniają przesłanki określone przez ustawę PDOP.

Odsetki od kredytu zaciągniętego na bezpośrednie lub pośrednie refinansowanie historycznych zobowiązań akwizycyjnych nie podlegają ograniczeniom z art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, chyba że są związane bezpośrednio z długiem akwizycyjnym.