Decyzja o unieważnieniu rejestracji pojazdu z powodu braku homologacji potwierdzonej przez producenta zgodnie z przepisami jest prawidłowa i nie narusza prawa, mimo zmian konstrukcyjnych pojazdu zgłoszonych przez wnioskodawców.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa jest uzasadnione, gdy decyzja jest jednoznacznie niezgodna z przepisami regulującymi wymagania techniczne i homologacyjne pojazdów, zgodnie z art. 156 §1 pkt 2 k.p.a. oraz odpowiednimi rozporządzeniami.

Decyzję o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia budowy drogi wojewódzkiej należy ponownie ocenić pod kątem zgodności z prawem środowiskowym, uwzględniając zarówno oceny społeczne, jak i środowiskowe, z uwzględnieniem merytorycznych zarzutów skarżących.

Nieruchomość wprowadzona do ewidencji środków trwałych jako składnik przedsiębiorstwa, nawet przy obecnym wykorzystaniu części na cele statutowe przez stowarzyszenie, podlega opodatkowaniu stawką przewidzianą dla budynków związanych z działalnością gospodarczą.

Zasada bliskości z art. 20 ustawy o odpadach nakłada obowiązek unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych w najbliższej możliwej instalacji z obszaru ich wytworzenia, wykluczając nieuzasadnione przemieszczanie odpadów między województwami celem poszukiwania wolnych mocy przerobowych.

Posiadacz zależny lokalu, w którym znajduje się niezarejestrowany automat do gier, podlega karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych, jeśli urządzenie spełnia kryteria automatu do gier hazardowych i jest używane nielegalnie.

Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym może być uzasadniony przesłanką interesu społecznego, gdy organizacja wykaże, że jej udział przyczyni się do obiektywności i transparentności postępowania, nawet jeśli nie reprezentuje ona dużego procenta danego rynku.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie stanowi obligatoryjnego załącznika wniosku o pozwolenie zintegrowane, jej brak może być oceniany tylko w kontekście merytorycznej decyzji organu. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania z powodu braku tej decyzji jest niezasadne.

Organizacja społeczna nieposiadająca interesu prawnego, która nie brała udziału w postępowaniu głównym, nie posiada legitymacji do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 31 § 1 k.p.a.

Organizacja społeczna posiada legitymację do wniesienia żądania wznowienia postępowania administracyjnego, jeżeli wykaże, że jej cele statutowe pozostają w związku z przedmiotem postępowania oraz zaistnieje interes społeczny przemawiający za wznowieniem postępowania.

Odpowiedzialność podatkowa prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki oraz jej członków jest zasadna, gdy egzekucja z majątku spółki jest w całości lub w części bezskuteczna, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Bezczynność organu administracji w postępowaniu odwoławczym, nawet jeśli występuje, nie musi oznaczać rażącego naruszenia prawa, jeżeli organ podejmuje działania w ramach uprawnień informacyjnych, takich jak zawiadamianie o przyczynach opóźnienia.

Przepisy zakazujące reklamy aptek, jak przewidziano w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, są niezgodne z prawem unijnym. Naruszenie polega na ograniczeniu swobody świadczenia usług, zgodnie z wyrokiem TSUE C-200/24, co uzasadnia uchylenie decyzji o karze pieniężnej.

NSA uznał, iż ocena zgodności projektu planu miejscowego ze studium należy wyłącznie do rady gminy, a organ uzgadniający nie może rozszerzać kompetencji orzeczenia, ograniczając się do wpływu na ruch drogowy.

Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę dotyczącą zobowiązań VAT została oddalona, z uwagi na niewystarczające dowody przeciwstawiające się wcześniej poczynionym ustaleniom o udziale w transakcjach o charakterze karuzelowym.

Złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji nacjonalizacyjnych wymaga wykazania interesu prawnego przez wnioskodawcę. Dokumenty zagraniczne nie mogą być podstawą interesu prawnego bez ich uznania przez polski sąd.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną. Przesłanki te nie wymagają czasowej korelacji, a oceniać je należy indywidualnie na podstawie całokształtu okoliczności faktycznych.