Członek zarządu spółki kapitałowej nie może zwolnić się z odpowiedzialności za zobowiązania spółki, jeżeli nie wykaże spełnienia przynajmniej jednej z przesłanek egzoneracyjnych z art. 116 § 1 o.p. Bezskuteczność egzekucji z majątku spółki i brak działania w zakresie zgłoszenia upadłości prowadzą do solidarnej odpowiedzialności członków zarządu.

W sprawach dotyczących odmowy udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajność, sąd administracyjny jest zobowiązany do kompleksowego badania zarówno formalnych, jak i materialnych przesłanek nadania klauzuli tajności, a także alternatywnych podstaw odmowy.

W sytuacji istnienia istotnych wątpliwości co do okoliczności czynu i winy, wydanie wyroku nakazowego na podstawie art. 93 § 2 k.p.s.w. jest niedopuszczalne, a uchybienie to skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Podmiot prowadzący skład podatkowy, identyfikując błąd w ewidencji akcyzowej, jest zobowiązany do skorygowania wpisów, a skutki podatkowe korekty należy przypisać do okresu rozliczeniowego, w którym powstało zobowiązanie podatkowe. Korekcie towarzyszyć powinno naliczenie odsetek od niezapłaconej w terminie zaległości.

Decyzja Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego odmawiająca zmiany decyzji ostatecznej jest zgodna z prawem, gdyż brak jest przesłanek interesu społecznego lub słusznego interesu strony, które uzasadniałyby jej wzruszenie.

Decyzja o odmowie wydania abonamentu postojowego M. D. przez Zarząd Dróg Miasta Krakowa jest zgodna z prawem, gdyż leasingobiorcą jest spółka partnerska, a nie jej wspólnik. Skarga kasacyjna nie podważa legalności przyjętego rozstrzygnięcia.

Organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobowiązany do wydania decyzji w terminie określonym w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego, a przekroczenie tego terminu uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej, niezależnie od trudności organizacyjnych urzędu ani epidemii COVID-19.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że świadczenia pieniężne z tytułu wyżywienia na statku ratowniczym stanowią działania w interesie pracodawcy i nie są przychodem pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., a zatem nie podlegają opodatkowaniu.

W sprawie podatkowej T. M., Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocena eksploatacji statku przez przedsiębiorstwo z Norwegii oraz zastosowanie ulgi abolicyjnej wymaga ponownego rozpatrzenia z uwzględnieniem rzeczywistego zarządu statkiem w transporcie morskim.

Świadczenia pieniężne za wyżywienie marynarzy na statkach ratowniczych, traktowane jako warunek niezbędny pracy, nie stanowią opodatkowanego przychodu, gdyż leżą w interesie pracodawcy.

Podstawowa cena sprzedaży i dodatkowe wynagrodzenie (earn-out) z tytułu zbycia udziałów stanowią przychody z zysków kapitałowych. Zwolnienie podatkowe określone w art. 24o ust. 1 ustawy o CIT nie obejmuje dodatkowego wynagrodzenia, gdyż brak statusu spółki holdingowej w momencie powstania dochodu uniemożliwia jego zastosowanie.

Podatnik ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., korekty rozliczeń podatkowych za wcześniejsze okresy są dopuszczalne, pod warunkiem, że nie doszło do przedawnienia zobowiązań.

Odsetki od pożyczki udzielonej spółce ryczałtowo opodatkowanej nie stanowią ukrytego zysku, jeżeli są wypłacane po zakończeniu opodatkowania ryczałtem, co do zasady mając na uwadze moment wypłaty oraz ustawowy katalog wyłączeń dotyczący zwrotu kapitału pożyczki.

Na gruncie regulacji estońskiego CIT, nieoprocentowana pożyczka od wspólnika nie stanowi ukrytego zysku ani nieodpłatnego świadczenia do opodatkowania, gdyż przepis art. 28m ustawy o CIT wyłącza takie transakcje z zakresu opodatkowania ryczałtem.

Składki na fundusz pomocowy systemu ochrony banków spółdzielczych, stanowią koszty uzyskania przychodów, jeśli są nakierowane na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, oraz wymogami bezpieczeństwa finansowego instytucji.

Zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, korekta kosztów, niezwiązana z błędem rachunkowym, powinna być rozpoznana w okresie otrzymania potwierdzenia korekty, nie zaś retrospektywnie w okresie, w którym pierwotnie wydatki te zostały zaksięgowane.