Środki transportu wynajmowane przez spółkę od kontrahentów duńskich uznaje się za "urządzenia przemysłowe" w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła od należności z tytułu najmu tych urządzeń.

Udzielenie Spółce nieoprocentowanej pożyczki przez wspólnika, a następnie jej zwrot, nie stanowi ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 2 w związku z art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w formie ryczałtu od dochodów spółek.

Podpis kierownika jednostki na sprawozdaniu finansowym jest integralnym warunkiem jego prawidłowego sporządzenia zgodnie z ustawą o rachunkowości, co warunkuje skuteczność wyboru CIT estońskiego; ponadto wydatki na wynagrodzenia muszą być ponoszone z aktywów podmiotu, by spełniać wymogi dla opodatkowania ryczałtem.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.

Wydatki poniesione przez pracowników podczas podróży służbowych, opłacone służbową kartą kredytową i fakturowane na pracownika, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy rozliczane są centralnie przez spółkę, dokumentowane i bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Brak zapłaty za towary wydane podmiotowi podszywającemu się pod kontrahenta nie wyklucza powstania przychodu podatkowego, który można skorygować po zamknięciu postępowania karnego wobec niewykrycia sprawców. Straty majątkowe poniesione w wyniku oszustwa zalicza się do kosztów uzyskania przychodów, gdy postępowanie wykaże ich nieodwracalny charakter.

Weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend jest kluczowa dla zastosowania art. 22 ust. 4-6 CITu oraz międzynarodowych umów podatkowych. Aplikacja zasady "look-through" jest prawidłowa przy określaniu zobowiązań podatkowych rzeczywistego właściciela dywidend.

Kwota wypłacona na rzecz podatnika w ramach ugody z bankiem, stanowiąca zwrot nadpłaconych środków z tytułu kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie podlega opodatkowaniu.

Kwota 48.000 zł wypłacona przez bank na rzecz podatniczki w ramach ugody dotyczącej kredytu frankowego nie stanowi przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest jedynie zwrotem wcześniej nadpłaconych środków, co czyni ją neutralną podatkowo.

Działalność wnioskodawcy polegająca na tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, a uzyskane z tej działalności autorskie prawa majątkowe do oprogramowania kwalifikują się jako IP Box, co umożliwia zastosowanie 5% stawki podatku dochodowego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.

Dochody uzyskane z przeniesienia praw majątkowych do programów komputerowych, tworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, mogą podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką w wysokości 5% na zasadach IP Box, pod warunkiem odpowiedniej ewidencji według ustawy o podatku dochodowym.

Wybór opodatkowania ryczałtem przez podatnika nie narzuca z mocy prawa takiego samego opodatkowania na członków jego rodziny. Każdy członek rodziny, aby być objętym ryczałtem, musi spełniać określone warunki i złożyć oświadczenie o wyborze, co czyni opodatkowanie ryczałtem fakultatywnym.

Dochód osiągany ze sprzedaży majątkowych praw autorskich do programów komputerowych, wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5% podatku dochodowego (art. 30ca ustawy PIT), o ile prace mają twórczy charakter i nie są rutynowymi ulepszeniami.

Członek zarządu spółki kapitałowej nie może zwolnić się z odpowiedzialności za zobowiązania spółki, jeżeli nie wykaże spełnienia przynajmniej jednej z przesłanek egzoneracyjnych z art. 116 § 1 o.p. Bezskuteczność egzekucji z majątku spółki i brak działania w zakresie zgłoszenia upadłości prowadzą do solidarnej odpowiedzialności członków zarządu.

Decyzja Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego odmawiająca zmiany decyzji ostatecznej jest zgodna z prawem, gdyż brak jest przesłanek interesu społecznego lub słusznego interesu strony, które uzasadniałyby jej wzruszenie.

Decyzja o odmowie wydania abonamentu postojowego M. D. przez Zarząd Dróg Miasta Krakowa jest zgodna z prawem, gdyż leasingobiorcą jest spółka partnerska, a nie jej wspólnik. Skarga kasacyjna nie podważa legalności przyjętego rozstrzygnięcia.