Skarga kasacyjna, oparta na rzekomym naruszeniu procedur K.p.a., została oddalona z uwagi na brak ostateczności decyzji administracyjnej, co wykluczało dopuszczalność wznowienia. Wznowienie postępowania nie było możliwe przy braku ostatecznej decyzji.
Czynności kontrolne organu nadzoru budowlanego przeprowadzone ad hoc nie są równoznaczne z wszczęciem postępowania administracyjnego, co wyklucza możliwość dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w takim postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 k.p.a.
NSA uznał decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za uzasadnioną, podkreślając zgodność przeprowadzonych procedur z wymogami prawa. Brak wykazania nadzwyczajnych okoliczności wyklucza zwolnienie od odpowiedzialności.
Ukończenie studiów przez wnioskującego przed wydaniem ostatecznej decyzji stypendialnej skutkuje bezprzedmiotowością postępowania dotyczącego przyznania stypendium, uzasadniając jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z powodu niewystarczającego uzasadnienia pisemnego, uniemożliwiającego wszechstronną kontrolę instancyjną w kontekście zwolnienia policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.
Umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, które spełniają kryteria określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., korzystają z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, co wyłącza obowiązek jego zapłaty przez kredytobiorcę.
Wydatkowanie środków z odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem pięciu lat na zakup działki zabudowanej domkiem letniskowym wykorzystywanym faktycznie na własne cele mieszkaniowe kwalifikuje się jako wydatek uprawniający do zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zwrot środków z tytułu nieistniejącego zobowiązania kredytowego oraz odsetki ustawowe za opóźnienie nie generują przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z charakterem zwrotnym świadczenia i art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT.
Spółka A jako nowy pracodawca i płatnik, kontynuuje obowiązki płatnika z art. 93c Ordynacji podatkowej, wystawiając PIT-11 i PIT-4R za pełny rok podatkowy 2025 dla przejętych pracowników, mimo formalnego przejęcia od połowy roku.
Sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1 podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa terenu budowlanego, i nie spełnia warunków zwolnienia wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 oraz 10a ustawy o VAT.
Usługi embriologiczne oraz transport materiału biologicznego, świadczone poza strukturami podmiotów leczniczych, nie kwalifikują się do zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, z uwagi na niespełnienie wymogów podmiotowych wykonywania tych usług w ramach działalności leczniczej.
Sprzedaż i montaż szybu windowego na rzecz polskich kontrahentów przez czeską spółkę, obejmująca działania wymagające specjalistycznej wiedzy, stanowi świadczenie złożone kwalifikujące się jako dostawa z montażem. Opodatkowanie następuje w kraju instalacji, tj. w Polsce, i nie kwalifikuje się jako wewnątrzwspólnotowe nabycie.
Szpital nie jest uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z inwestycją w budynku, gdyż są one przeznaczone wyłącznie do działalności leczniczej zwolnionej z podatku VAT, co nie spełnia warunków art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Jeżeli umowa pożyczki jest objęta regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług oraz korzysta ze zwolnienia z tego podatku, to czynność tę wyłącza się z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.
Gmina realizująca projekt niezwiązany z czynnościami opodatkowanymi nie może odliczyć podatku naliczonego VAT, ponieważ nabywane towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonania działalności opodatkowanej (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niewypełnienia obligatoryjnych wymogów homologacyjnych przez skarżącego oraz brak oświadczenia od producenta. Decyzja ta była nieważna z urzędu, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w związku z prawidłowym zastosowaniem przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który słusznie stwierdził nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa.
Rażące naruszenie prawa w postaci braku przedłożenia odpowiednich dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podtrzymując zasadę trwałości decyzji ostatecznych tylko w sytuacji, gdy brak jest ewidentnego błędu prawnego.