Plan miejscowy nie może uniemożliwiać realizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, jeżeli inwestycja jest zgodna z przepisami odrębnymi. W takim przypadku zastosowanie mają przepisy art. 46 ust. 1 i 1a ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, które wyłączają stosowanie przeszkadzających ustaleń planu.

Prawomocność wcześniejszej sądowej kontroli decyzji administracyjnej wyłącza dopuszczalność ponownego wszczęcia postępowania o stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Bez wykazania obiektywnych przeszkód, kontrola decyzji przez sądy nie pozwala na wznowienie postępowania w tej materii.

Zaliczenie nadpłaty z tytułu VAT przed ogłoszeniem upadłości na poczet zaległości podatkowej jest skuteczne, a postanowienie wydane po upadłości jedynie deklaruje dokonane ex lege zaliczenie, nie naruszając przepisów prawa upadłościowego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzja o odmowie przyznania zasiłku celowego była zgodna z prawem uznaniowym, które musi respektować zasady subsydiarności pomocy społecznej i ograniczone środki publiczne. Skarga kasacyjna nie wykazała istotnego naruszenia przepisów proceduralnych.

Zawarcie umowy sprzedaży nieruchomości w 1988 roku przez H.J. było w pełni dobrowolne i nie pozostawało w realnym związku z procesem wywłaszczeniowym, co wyklucza możliwość zwrotu nieruchomości na podstawie przepisów o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości.

Rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego: skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych, inwestycja zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a skarga kasacyjna wadliwa proceduralnie.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia zasad konstytucyjnych i planistycznych przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uznając dominację interesu publicznego jako podstawę ograniczenia prawa własności.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 20 października 2020 r., wydana w postępowaniu legalizacyjnym, nie narusza rażąco prawa i może stanowić o podstawie prawnej wykonania obowiązków budowlanych. Decyzję tę należy traktować jako równoważnik pozwolenia na użytkowanie, co uzasadnia brak konieczności jej eliminacji z obrotu prawnego.

Wydatki spółki na artykuły spożywcze, gastronomiczne i cateringowe, które przyczyniają się do poprawy komfortu pracy i efektywności procesu biznesowego, mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 PDOP, pod warunkiem, że nie są wydatkami na działalność socjalną oraz spełniają przesłanki określone przez ustawę PDOP.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Odsetki od kredytu zaciągniętego na bezpośrednie lub pośrednie refinansowanie historycznych zobowiązań akwizycyjnych nie podlegają ograniczeniom z art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, chyba że są związane bezpośrednio z długiem akwizycyjnym.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Nieodpłatne ustanowienie służebności przesyłu na rzecz spółki użyteczności publicznej nie powoduje powstania przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnych świadczeń w myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Czynność ta, będąca z zasady nieodpłatną, nie skutkuje przyrostem majątkowym po stronie beneficjenta służebności.

Prace Fit-out wykonywane w wynajmowanej powierzchni biurowej nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Wydatki te mogą być rozpoznane jako pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne jednorazowo w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Usługi doradcze świadczone w ramach projektu, jeżeli są finansowane w całości ze środków publicznych i bezpośrednio związane z kształceniem zawodowym, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.

Opłaty pobierane przez gminę za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych i wewnętrznych nie podlegają VAT z uwagi na publicznoprawny charakter tych działań. Natomiast opłaty za udostępnianie nieruchomości na cele inne niż drogowe, ustalane umowami cywilnoprawnymi, będą opodatkowane VAT jako wynagrodzenie za świadczenie usług.

Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od zakupów związanych z zadaniem publicznym, gdyż realizowane czynności nie są opodatkowane. Brak wykorzystania w działalności opodatkowanej VAT wyklucza możliwość odliczenia podatku.

Komornik sądowy nie występuje jako płatnik VAT przy sprzedaży lokalu należącego do Nowej Właścicielki, gdy lokal ten nabyty jest do majątku prywatnego i nie wykorzystywany w działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej przez lekarza specjalistę w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jest zgodne z prawem, gdy zakres czynności różni się znacząco od tych wykonywanych w trakcie wcześniejszej rezydentury.

Opłata Śmieciowa ponoszona przez najemcę jako część świadczenia usługi najmu stanowi element jednego świadczenia kompleksowego. Winna być opodatkowana według stawki właściwej dla podstawowej usługi najmu, bez możliwości osobnego pozycjonowania na fakturze VAT.

Sprzedaż działki utworzonej z działek nr 1 i nr 2 nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT, gdyż Wnioskodawca korzysta z prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, a sprzedaż nie jest działaniem w ramach działalności gospodarczej.

Odliczenie podatku VAT naliczonego z tytułu zakupu artykułów spożywczych i usług cateringowych przysługuje, gdy są one wykorzystywane do działalności opodatkowanej. Nieodpłatne świadczenie tych dóbr nie podlega VAT, o ile służy działalności gospodarczej.