NSA stwierdził, że zmiany konstrukcyjne pojazdu nielegitymują do uznania za producenta, a brak koniecznych dokumentów homologacyjnych jest podstawą do stwierdzenia nieważności rejestracji. Sąd oddalił skargę kasacyjną.

Nie można domagać się wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie nowych dowodów, jeżeli wniosek złożono po upływie terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a., a obowiązek wznowienia z urzędu występuje jedynie w ściśle określonych sytuacjach.

Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na niespełnienie wymogów formalnych oraz brak precyzyjnego uzasadnienia naruszeń. Organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz zastosowały obowiązujące przepisy prawa materialnego i procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu, wydana bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające jej uchylenie. Sąd podtrzymał stanowisko, że decyzja rejestracyjna nie mogła być wydana bez spełnienia warunku przedłożenia świadectwa zgodności.

W przypadku pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium UE, brak przedstawienia wymaganych dokumentów homologacyjnych skutkuje oczywistym naruszeniem prawa, co uzasadnia odmowę stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

W sprawach dotyczących przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna oparta na zarzutach procesowych nie może skutecznie podważyć decyzji, jeżeli materiał dowodowy zebrany przez organ administracyjny jest wystarczający, a ewentualne uchybienia nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Opóźnione złożenie sprawozdania finansowego do KRS i jego nieterminowe podpisanie przez kierownika jednostki nie wpływają na skuteczność wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek od początku nowego roku podatkowego, o ile inne warunki formalne zostały spełnione.

Działalność badawczo-rozwojowa obejmuje twórczą, systematyczną działalność prowadzącą do zwiększenia zasobów wiedzy oraz tworzenia nowych zastosowań. Koszty projektów B+R mogą być uznane za koszty kwalifikowane, o ile wykazują bezpośredni związek z działalnością innowacyjną. Przekazywanie informacji handlowych nie spełnia kryteriów działalności B+R.

Nakładanie powłok na narzędzia należące do kontrahentów z UE stanowi świadczenie usług, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, lecz miejsce ich świadczenia determinuje raportowanie jako wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług, a nie eksport usług w deklaracji VAT-UE.

Podatnik, który wznowił działalność gospodarczą, spełniając warunki przewidziane w art. 113 ustawy o VAT, nie traci prawa do zwolnienia podmiotowego z VAT wskutek niezłożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R w terminie.

Wpłaty od inwestorów na przebudowę dróg publicznych są opodatkowane VAT jako wynagrodzenie za odpłatne świadczenie usług oraz gmina przejmująca obowiązki inwestorów działa jako podatnik VAT, uprawniona do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na inwestycję drogową.

Koszty centralnego ogrzewania i związane media mogą korzystać ze zwolnienia z VAT jako odrębne świadczenia. Natomiast opłaty eksploatacyjne oraz wynagrodzenie zarządcy są częścią kompleksowej usługi najmu zwolnionej z VAT. Opłaty takie jak wywóz nieczystości i najem garażu nie korzystają z tego zwolnienia.

Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT od usług doradczych, stosując prewspółczynnik i współczynnik z art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ust. 3 ustawy o VAT, w przypadkach gdy usługi odnoszą się do działalności o różnym statusie VAT.

NSA potwierdził iż wniosek o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości wymaga zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego określającym cele publiczne. Brak spełnienia tej przesłanki uniemożliwia uwzględnienie wniosku o taką inwestycję.

Art. 62 ust. 2 u.p.z.p. wymaga obowiązku sporządzenia planu miejscowego wynikającego z przepisów szczególnych dla skutecznego zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy.

Uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia administracyjnego, wynikające z braku dochowania przez stronę minimum staranności przy zapoznawaniu się z decyzją organu, stanowi podstawę do odmowy przywrócenia terminu, gdy przyczyna uchybienia leży po stronie skarżącej.

Czynność sądu pierwszej instancji polegająca na wymierzeniu kary pozbawienia wolności niezgodnie z wykonanym wnioskiem o dobrowolne poddanie się karze i niezgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu jest działaniem wbrew ustawie i stanowi podstawę do uchylenia wydanego orzeczenia.

Postanowienie SKO oraz wyrok WSA uchylone. Uznano, że Fundacja [...] posiadała podstawy prawne do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji środowiskowej z uwagi na społeczny interes związany z potencjalnym zagrożeniem dla środowiska i związanymi celami statutowymi.