Płatności z tytułu składki A., pokrywane z tytułu uzyskanego finansowania kredytowego, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, jako przychody o charakterze odsetkowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Co CIT. Wnioskodawca jest zobowiązany do pełnienia funkcji płatnika na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT oraz odpowiednich umów międzynarodowych o unikaniu podwójnego

Status podatnika jako Centrum Badawczo-Rozwojowego oraz kategoria wielkości przedsiębiorstwa decydują o limitach kosztów kwalifikowanych w kontekście art. 18d ustawy o CIT. Przepisy te stosuje się od momentu, kiedy status CBR jest prawomocny i w roku poniesienia kosztów.

Wydatki poniesione na wynagrodzenia i usługi związane z bezpośrednią sprzedażą udziałów spółki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Natomiast wydatki związane z pośrednią sprzedażą udziałów poprzez jednego wspólnika nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów spółki.

Koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, obejmujące wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, mogą być uznane za koszty kwalifikowane na potrzeby ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, jeśli działalność spełnia kryteria twórczości, systematyczności oraz wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

NSA uznał, że wyrok TSUE z dnia 27 lutego 2025 r. w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na rozstrzygnięcie o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, z uwagi na brak wykazania przez skarżącego naruszeń prawa do obrony oraz brak nowych dowodów.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej stanowi przeszkodę prawną uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn na podstawie deklaracji SD-3 z uwagi na zakres przedmiotowy obu postępowań. (art. 165a Ordynacji podatkowej)

WSA ponownie rozpoznający sprawę powinien uwzględnić wszystkie zarzuty Skarżącego, w tym dotyczące naruszeń proceduralnych i oceny dowodów, skrupulatnie rozważając stan faktyczny dla prawidłowego ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej uniemożliwia równoczesne wszczęcie odrębnego postępowania w zakresie tego samego przedmiotu opodatkowania, a złożenie deklaracji po tej kontroli może być jedynie dowodowe.

Skutecznie wszczęta kontrola celno-skarbowa, obejmująca niezgłoszone czynności majątkowe, stanowi przeszkodę do wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego na podstawie zeznania SD-3, zapobiegając kolizji orzeczeń w zakresie tego samego przedmiotu.

Zastosowanie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne, ograniczającego reklamę aptek, narusza prawo unijne poprzez nieproporcjonalność wobec celów zdrowia publicznego oraz utrudnia swobodny przepływ usług informacyjnych, co uzasadnia uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego.

Spółka przejmująca, w ramach sukcesji podatkowej, wstępuje w prawa i obowiązki spółki dzielonej związane z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa majątku przejmowanego (Działem Dostawcy Usług), obejmując również odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe nieskonkretyzowane przed dniem wydzielenia.

W przypadku obecności Przewodniczącego na posiedzeniu Prezydium Rady Doskonałości Naukowej, on, a nie Sekretarz, jest uprawniony do podpisania decyzji administracyjnej, w przeciwnym wypadku decyzja jest obarczona wadą formalną powodującą uchylenie decyzji.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisów dotyczących udostępnienia informacji publicznej oraz zasadności wymagania wykazania interesu publicznego dla informacji przetworzonej.

Oznaczenie podmiotu jako PSE S.A. było zgodne ze statutem oraz obowiązującymi przepisami, a przedstawiony operat szacunkowy ciągle zachowywał swoją wiarygodność z racji braku przeciwdowodów z organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych.

Rejestracja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych, bez oświadczenia producenta o zgodności z wnioskowanymi danymi technicznymi, stanowi rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia i jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji o jej przyznaniu.

Decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu została unieważniona z uwagi na rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia, co uzasadniało jej nieważność z powodu braku wymaganej homologacji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że niewłaściwe wykorzystanie środków z umowy o dofinansowanie, wynikające z zaniedbań beneficjenta w realizacji projektu, uzasadnia zobowiązanie do zwrotu środków wraz z odsetkami.

Wydanie decyzji administracyjnej, która w ramach postępowania wznowieniowego nie uchyla wcześniejszej decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.