Instytucja X. N. jest uznawana za jednostkę wojskową w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f., co uprawnia jej członków do zwolnienia podatkowego. Cel jednostki odpowiada przepisom podatkowym, mimo że nie uczestniczy bezpośrednio w działaniach bojowych.

Orzeczenie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, odraczające utratę mocy przepisu niekonstytucyjnego, nie uprawnia do wznowienia postępowania. NSA podtrzymuje prawidłowość stosowania art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. do czasu jego derogacji.

Pojęcie "jednostki wojskowej" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a u.p.d.o.f. obejmuje jednostki, których działalność, nawet ekspercka, służy wzmocnieniu sił państwa lub państw sojuszniczych, co uzasadnia zwolnienie od podatku świadczeń otrzymanych przez żołnierzy.

W uproszczonym postępowaniu legalizacyjnym dla obiektów istniejących co najmniej 20 lat nie wymagano badania warunków usytuowania budynku z przepisami technicznymi, jeśli dokumenty legalizacyjne były kompletne i obiekt nie stanowił zagrożenia dla bezpieczeństwa.

Instalowanie urządzeń antenowych na istniejącym budynku, o ile w połączeniu z konstrukcją wsporczą tworzą one budowle, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, a nie tylko zgłoszenia, zgodnie z art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a) Prawa budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż organ interpretacyjny niezasadnie odmówił wydania interpretacji indywidualnej, gdyż naruszono procedurę i wystąpiono o opinię KAS przed uzupełnieniem braków przez podatnika. Skarga kasacyjna została oddalona.

Skarga kasacyjna P. s.r.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oddalona; uchybienie terminowi na wniesienie zażalenia skutkuje brakiem podstaw do jego przywrócenia, a organ nie naruszył przepisów ustawy COVID przy rozpoznaniu sprawy.

NSA stwierdził, że brak uprawdopodobnienia niezawinienia uchybienia terminowi przez stronę uniemożliwia przywrócenie tego terminu, a także podtrzymano, że uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Wojewody Śląskiego, obciążając go kosztami postępowania, przyznając za słuszne decyzję WSA o stwierdzeniu bezczynności wojewody w dopełnieniu procedur administracyjnych, uznając stanowisko sądu niższej instancji za prawidłowe.

NSA potwierdza, że brak spełnienia wymogów formalnych powoduje odmowę zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy, przy czym organ podatkowy ma prawo do oceny dowodów dotyczących rzeczywistego przemieszczania towarów.

Obowiązki właściciela zabytku obejmujące prace konserwatorskie mogą być nałożone niezależnie od działań organów w zakresie melioracji; sporne urządzenia nie wpływają na obowiązki wynikające z ochrony zabytków.

Przewóz okazjonalny wymaga posiadania odpowiedniej licencji zgodnie z ustawą o transporcie drogowym. Naruszenie tego wymogu skutkuje nałożeniem kary administracyjnej. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej wymaga wykazania istotnych naruszeń proceduralnych lub materialnych.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A.T. została oddalona. Działania skarżącego nie spełniały wymogu należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, co skutkowało wyłączeniem prawa do odliczenia VAT. Postępowanie karnoskarbowe miało uzasadnienie merytoryczne, nie będąc instrumentalnym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że anulowanie czynności materialno-technicznej zameldowania przez Wojewodę Małopolskiego było zgodne z prawem, opierając się na ustaleniu, że dana osoba nie spełniała warunków zamieszkiwania pod wskazanym adresem w rozumieniu art. 31 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności.

Skuteczność postępowania egzekucyjnego nie może być zakwestionowana, jeśli zobowiązanie do rozbiórki samowolnej budowli utrzymane jest w mocy prawomocnie oraz formalnie doręczono stosowne upomnienia, a wątpliwości dotyczące numeracji działek nie stanowią o nieistnieniu obowiązku.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest zgodny z obowiązującym prawem i konstytucją, stanowiąc niezbędny środek ochrony zdrowia publicznego oraz zgodę na ograniczenie pewnych praw jednostki w interesie społecznym.

Sprzedaż działek przez skarżącego nie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, lecz zarząd majątkiem prywatnym; zatem transakcje te nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w Gliwicach, wskazując na nieistotność naruszeń proceduralnych w odniesieniu do czynnego udziału strony w postępowaniu, i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Podmiot wynajmujący lokal, zawierający automaty do gier hazardowych, może być uznany za urządzającego gry hazardowe, jeśli jego zaangażowanie obejmuje istotne wsparcie logistyczne umożliwiające organizację i działania gier, podlegając tym samym karze zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych.