W przypadku umowy leasingu finansowego samochodu osobowego wykorzystywanego do celów mieszanych, opłaty wprowadzone w wartość początkową środka trwałego i rozliczane przez odpisy amortyzacyjne, nie wpływają na dochód opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek; opodatkowanie obejmuje 50% odpisów amortyzacyjnych oraz części odsetkowej rat leasingowych.
Odsetki od pożyczki udzielonej przez wspólnika spółce opodatkowanej ryczałtem od dochodów, choć zaciągniętej na warunkach rynkowych, należy uznać za ukryte zyski podlegające opodatkowaniu, zgodnie z art. 28m ust. 1 oraz art. 28m ust. 3 i 4 ustawy o CIT.
Przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w ramach podziału przez wydzielenie, spełniając wymogi funkcjonalnego, organizacyjnego i finansowego wyodrębnienia, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy VAT.
Ustanawia się, iż odpłatne użyczenie przez gminę infrastruktury kanalizacyjnej na rzecz spółki stanowi czynność opodatkowaną VAT, niezależnie od zwolnień. Działania gminy poprzez aport tej infrastruktury nie stanowią transakcji wyłączonej z opodatkowania z racji niezdefiniowania jako przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, a zatem podlegają opodatkowaniu, mimo iż korzystają ze zwolnienia artykułu
Udzielenie pożyczki pomiędzy dwoma spółkami powiązanymi, obydwiema opodatkowanymi estońskim CIT, stanowi dochód z tytułu ukrytych zysków, zgodnie z art. 28m ustawy o CIT, niezależnie czy transakcja została dokonana na warunkach rynkowych.
Usługi prywatnego nauczania matematyki na poziomie przedszkolnym, podstawowym i wyższym, świadczone przez osobę z odpowiednim wykształceniem i umiejętnościami, mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT. Dochody z takich usług nie są wliczane do limitu uprawniającego do zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy VAT.
Usługi medyczne, które spełniają wymagania profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania i poprawy zdrowia, mogą być zwolnione z podatku VAT w zakresie określonym w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem że są wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. Głównym celem usług medycznych musi być ochrona zdrowia, a nie poprawa estetyki.
NSA oddala skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem stanowisko organów o zaistnieniu sztucznych warunków celem pozyskania płatności rolnych. Działania skarżącego zostały uznane za sprzeczne z celami wsparcia rolniczego na podstawie art. 60 rozporządzenia 1306/2013.
Wniosek o świadczenie pielęgnacyjne złożony po 31 grudnia 2023 r., mimo wcześniejszego ustalenia niepełnosprawności, jest rozpatrywany zgodnie z nowymi przepisami, jeśli decyzja o stopniu niepełnosprawności wydana została po tej dacie.
Skarga kasacyjna Zarządu Województwa Świętokrzyskiego została oddalona, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość uchylenia decyzji o zwrocie dofinansowania. Uznano, iż nieosiągnięcie wskaźnika wzrostu zatrudnienia nie stanowiło usprawiedliwionych podstaw do zwrotu środków.
Skarga kasacyjna wniesiona przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zostaje oddalona, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo stosował przepisy rozporządzenia wykonawczego wobec unormowań ustawowych, określających szczególne warunki dla sytuacji pandemicznych.
Decyzja odmowna udostępnienia informacji publicznej uznanej za przetworzoną nie spełnia wymogów prawidłowego uzasadnienia, gdyż nie wykazano konieczności ponadstandardowego zaangażowania w realizację wniosku, a brak konkretnych danych czyni taką kwalifikację niezasadną.
Zastosowanie zbyt krótkiego terminu realizacji zamówienia przez gminę stanowiło naruszenie zasady uczciwej konkurencji i uzasadniało decyzję o zwrocie środków z EFRR. Decyzja Zarządu Województwa Świętokrzyskiego została utrzymana w mocy.
Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził naruszenie przez organ przepisów proceduralnych w sprawie o przyznanie pomocy finansowej i utrzymał w mocy decyzję Sądu I instancji o uchyleniu rozstrzygnięcia Agencji, podkreślając konieczność dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków wniosku.
Znaki pionowe, takie jak D-18a z tabliczką T-29, wystarczająco wyznaczają miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych, a brak znaków poziomych nie wpływa na prawidłowość takiego oznakowania. Obowiązek respektowania tych miejsc wynika z przepisów ustawy o ruchu drogowym, a nie z obecności znaków poziomych.