Uchwała rady gminy, wprowadzająca wymóg lokalizacji spalarni zwłok zwierzęcych co najmniej 3 km od zabudowań, narusza zasady konstytucyjne wolności gospodarczej i proporcjonalności oraz przekracza ustawowe kompetencje, co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności w zaskarżonej części.

Decyzja rejestracyjna Starosty w zakresie ponownej rejestracji pojazdu jest nieważna z uwagi na rażące naruszenie art. 73 ust. 1 prd; zmiana danych technicznych wymaga czynności materialno-technicznych, nie zaś decyzji rejestracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w granicach skargi kasacyjnej, oddala skargę M. J. na ocenę wniosku MŚP, stwierdzając brak podstaw do uznania naruszenia kryteriów prawnych i zasad dobrej administracji.

W przypadku braku formalnego odwołania w postaci niedołączenia ważnego pełnomocnictwa, organ powinien pozostawić odwołanie bez rozpoznania zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., a nie stwierdzać jego niedopuszczalność na podstawie art. 134 K.p.a. Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwą kontrolę legalności procesu przywracania terminu.

Wyrok Sądu Najwyższego wskazuje na rażące naruszenia prawa procesowego popełnione przez Sąd Okręgowy w wyroku łącznym, obejmującym nieistniejące orzeczenia, co skutkowało uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż decyzja o rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących homologacji i zmian konstrukcyjnych, jest nieważna, potwierdzając prawidłowość stanowiska organu nadzorczego oraz wcześniejszych orzeczeń sądów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że opłata za czynności bieżącego nadzoru sanitarnego obejmująca koszty sporządzenia protokołu jest zgodna z prawem, jako że stanowi ona element kosztów administracyjnych realizacji nadzoru sanitarnego.

Zobowiązanie administracyjne uznane za niewykonalne z przyczyn niezależnych od zobowiązanego może skutkować umorzeniem postępowania egzekucyjnego. Wykonalność takich zobowiązań należy oceniać na podstawie dostępnych przesłanek faktycznych i prawnych, uwzględniając ograniczenia zewnętrzne, takie jak potrzeba uzyskania stosownych pozwoleń.

Przetwarzanie danych osobowych dziecka przez D.K. miało miejsce bez podstawy prawnej oraz z naruszeniem obowiązków informacyjnych określonych w RODO, co skutkowało utrzymaniem upomnienia nałożonego przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.