Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany zamienny dla jednego budynku mieszkalnego jednorodzinnego rażąco narusza prawo w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., jeżeli z treści zatwierdzonego projektu bezspornie wynika, że obejmuje on dwa odrębne budynki mieszkalne jednorodzinne. Dopuszczalność realizacji dwóch budynków na gruncie MPZP nie usuwa tej sprzeczności.
Odmowa prawa do odliczenia VAT z powodu nierzetelności podmiotowej faktur wymaga jednoznacznego i kompletnego wykazania, że wskazany wystawca nie był rzeczywistym dostawcą albo że nabywca wiedział bądź powinien był wiedzieć o nieprawidłowości. Sam brak infrastruktury magazynowej i transportowej dostawcy, przy faktycznym otrzymaniu oraz dalszej sprzedaży towaru, nie stanowi wystarczającej podstawy takich
W razie ustalenia, że podmiot wykonał obiekt w warunkach samowoli budowlanej, nakaz rozbiórki może zostać skierowany na podstawie art. 52 Prawa budowlanego do inwestora, także gdy nie jest on właścicielem nieruchomości. Brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wyłącza możliwość legalizacji samowoli, uzasadniając zastosowanie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego.
W postępowaniu kasacyjnym NSA jest związany granicami oraz podstawami skargi kasacyjnej i nie może, bez zarzutów naruszenia art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a., objąć kontrolą wcześniejszych postanowień o przedłużeniu terminu zwrotu VAT, niewskazanych jako przedmiot skargi. Zarzut z art. 141 § 4 p.p.s.a. jest skuteczny wyłącznie wtedy, gdy wadliwość uzasadnienia uniemożliwia kontrolę instancyjną orzeczenia
Przesłanka odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy z art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b u.o.c. ma charakter obiektywny i znajduje zastosowanie także w razie użycia podrobionego dokumentu przez pełnomocnika procesowego działającego w granicach umocowania. Brak wiedzy lub zgody cudzoziemca na takie działanie nie wyłącza skutków procesowych czynności pełnomocnika ani obowiązku wydania decyzji odmownej
Warunek zaliczenia nabytego lub wytworzonego środka trwałego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych określa możliwość uznania wydatku za koszt kwalifikowany nowej inwestycji, lecz nie przesądza o momencie jego poniesienia. Moment ten, istotny dla zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., należy odrębnie ustalać według regulacji dotyczących faktycznego poniesienia
Wszczęcie postępowania karnego skarbowego bez realnej perspektywy realizacji jego celów, dokonane krótko przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego i niewspierane rzeczywistą aktywnością organu przygotowawczego, ma charakter instrumentalny. Nie może ono skutecznie zawieszać biegu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie poprzez wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości albo że jego niezgłoszenie nastąpiło bez jego winy; niewykazanie tych okoliczności skutkuje przypisaniem odpowiedzialności niezależnie od subiektywnego przekonania o stanie majątkowym spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocieplenie nadbudowanej ściany styropianem narusza przepisy przeciwpożarowe, co daje podstawę do utrzymania nakazu rozebrania warstwy styropianu w celu dostosowania budynku do zgodności z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. Skarga kasacyjna została oddalona.
Rejestracja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych, bez oświadczenia producenta o zgodności z wnioskowanymi danymi technicznymi, stanowi rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia i jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji o jej przyznaniu.
Decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu została unieważniona z uwagi na rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia, co uzasadniało jej nieważność z powodu braku wymaganej homologacji.
Sąd potwierdził, że w ocenie wniosków o indywidualną interpretację podatkową organ musi uwzględniać wszystkie elementy stanu faktycznego przedstawione przez wnioskodawcę, w tym charakter (odpłatny lub nieodpłatny) udzielanych licencji, celem właściwego zastosowania art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.d.o.p.
Wyrok sądu pierwszej instancji, wydany po śmierci oskarżonego, winien być uchylony, a postępowanie umorzone z uwagi na istnienie bezwzględnej przeszkody procesowej z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. oraz art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
Cofnięcie koncesji na wytwarzanie i obrót bronią z powodu toczącego się postępowania karnego o umyślne przestępstwo jest uzasadnione, gdy zagrożone jest bezpieczeństwo publiczne. Uchylenia omawianych decyzji nie uzasadniają uchybienia proceduralne, skoro nie miały wpływu na wynik sprawy.
Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, zakazujący reklamy aptek, jest niezgodny z art. 49 i 56 TFUE oraz dyrektywą 2000/31/WE; nałożenie kary za działania prozdrowotne zgodne z celami pożytku publicznego było nieprawidłowe.
Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, stosowany w decyzjach administracyjnych, narusza zasady prawa unijnego, co uzasadnia uchylenie decyzji na podstawie stwierdzenia jego nieważności, w świetle recentnego wyroku TSUE (C-200/24).
Złożenie zeznania SD-3 po wszczęciu kontroli celno-skarbowej, której zakres obejmuje deklarowane czynności majątkowe, nie skutkuje wszczęciem odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn, gdyż skutecznie doręczone upoważnienie do kontroli wyklucza takie wszczęcie.
Odmowa przyznania świadczenia renty rodzinnej w trybie art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS jest prawidłowa, jeśli brak jest niezależnych, niezawinionych "szczególnych okoliczności" wpływających na niezdolność do pracy zmarłego wnioskodawcy.
Wyłączenie stosowania art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 do terminów materialnoprawnych w sprawach płatności rolno-środowiskowych na mocy art. 67c ustawy PROW nie umożliwia organowi przywrócenia takich terminów, co wyklucza stosowanie tej instytucji do prawa materialnego w zakresie rozporządzenia o pomocy rolnej.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że samo złożenie różniących się zeznań przez tych samych świadków nie uzasadnia wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.; postępowanie wznowieniowe może być zasadne jedynie przy potwierdzeniu sfałszowania dowodów przez właściwy organ.
Osoba współorganizująca gry hazardowe na automatach bez koncesji, aktywnie w nich uczestnicząca, podlega karze pieniężnej, nawet jeśli formalnie nie była stroną umowy dzierżawy lokalu, w którym odbywały się gry, ani właścicielem automatów.
Decyzja Kierownika BP ARiMR w Radomiu z dnia 18 kwietnia 2016 r. rażąco narusza art. 151 § 1 k.p.a., nie uchylając wcześniejszej decyzji z dnia 4 grudnia 2012 r., co stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności.
Warunkiem przyznania płatności do działek z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jest posiadanie tytułu prawnego na dzień 31 maja danego roku. Zgoda dzierżawcy i zabezpieczenie nie spełniają tego wymogu.
Wydanie decyzji administracyjnej, która w ramach postępowania wznowieniowego nie uchyla wcześniejszej decyzji, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.