Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że zarzuty organu dotyczące przetworzonego charakteru żądanej informacji były niezasadne i nie wystarczająco uzasadnione formalnie.
Rażące naruszenie prawa, polegające na niewłaściwej identyfikacji przedmiotu przejęcia nieruchomości w decyzji z 1954 r., nie zostało uznane za wystarczające do stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z 2008 r., która prawidłowo wskazała na wady decyzji z 1954 r.
Sąd uznał, iż skarga kasacyjna nie zawierała wystarczająco uzasadnionych podstaw do podważenia wyroku niższej instancji, ponieważ nie wykazano naruszenia prawa materialnego czy procesowego, co zaprzeczało ustaleniom o zachowanej władzy nad nieruchomością przez właścicieli po dniu 5 kwietnia 1958 r.
Gmina budująca przydomowe oczyszczalnie ścieków na terenie własnym nie jest uprawniona do odliczenia podatku VAT naliczonego, ponieważ działalność ta nie stanowi wykonywania czynności opodatkowanych, a przedsięwzięcie nie jest wykonywane w celu osiągnięcia dochodu.
Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z zaproponowanym sposobem obliczenia proporcji, który najbardziej odpowiada specyfice prowadzonej działalności wodociągowej, pod warunkiem spełniania przesłanek pozytywnych oraz braku przesłanek negatywnych w rozumieniu art. 86 ustawy o VAT.
Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków przez Gminę A, finansowana w części dotacjami i wpłatami mieszkańców, nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, a w konsekwencji gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu poniesionych wydatków.
Odpłatne usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków świadczone przez Gminę stanowią działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Gmina ma prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych poniesionych na instalacje fotowoltaiczne za pomocą pre-współczynnika metrażowego, który bardziej reprezentatywnie odzwierciedla specyficzne wykorzystanie infrastruktury wodociągowej i
W przypadku programów motywacyjnych utworzonych przez spółkę dominującą, nabycie akcji w ramach tego programu nie skutkuje powstaniem przychodu w momencie objęcia; moment podatkowy przychodu przesuwa się do czasu ich odpłatnego zbycia przez uczestników.
Zyski wypłacone przez spółkę przekształconą ze spółki komandytowej za okres jej transparentności podatkowej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w konsekwencji nie obowiązują płatnika podatkowe obowiązki poboru tego podatku.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, stwierdzając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uchylił postanowienie SKO z powodu naruszenia zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy i braku pełnej analizy zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o zachowek stanowi zagadnienie wstępne w podatku od spadków i darowizn, co wymaga zawieszenia postępowania podatkowego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny. Ostateczność decyzji podatkowych nie powinna być podporządkowana szybkości postępowania.
Informacje proste, nawet wymagające czynności materialno-technicznych, nie muszą wiązać się z wymogiem wykazania szczególnego interesu publicznego do ich udostępnienia. Brak wykazania przetworzenia informacji przez organy skutkuje obowiązkiem ich udostępnienia.
Sąd NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że obciążenie nabywcy paliwa obowiązkiem opłaty paliwowej jest prawidłowe w świetle prawa podatkowego, gdy podlega on również obowiązkowi zapłaty akcyzy. Decyzje organów podatkowych uznano za zgodne z obowiązującymi przepisami.
Organ wykonawczy gminy posiada kompetencje do gospodarowania udziałami i akcjami w spółkach prawa handlowego bez konieczności upoważnienia przez radę gminy, a uchwała rady nie może tych kompetencji ograniczać ani nadawać ich organowi wykonawczemu.
W przypadku, gdy na terytorium RP znajduje się ośrodek interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, jest ona uznawana za polskiego rezydenta podatkowego. Pozorność czynności prawnej wyklucza możliwość uznania poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie miały one miejsca faktycznie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że brak wskazania konkretnych miejsc dokarmiania wolno żyjących kotów w programie opieki nad zwierzętami nie narusza art. 11a ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt oraz nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności uchwały.
Zawieszenie przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej może zostać uznane za bezskuteczne, jeśli wszczęcie postępowania karno-skarbowego miało charakter instrumentalny w świetle całokształtu relewantnych okoliczności.