Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu zbliżania się lub kontaktowania się z pokrzywdzonym, bez określenia czasu jego trwania, stanowi rażące naruszenie art. 43§1 k.k., co obliguje sąd do określenia czasookresu obowiązywania tego środka.

Wartość przepadku równowartości korzyści majątkowej musi być określona w złotych, jako że polska waluta jest jedynym prawnym środkiem płatniczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wymiar kary musi być określony w orzeczeniu sądowym w sposób precyzyjny i zrozumiały, aby umożliwić jego prawidłowe wykonanie zgodnie z art. 34 § 1 k.k.; brak takiej precyzji stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje

Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia prawnego; klasyfikacja taryfowa płyt do druku offsetowego jako produkt fotograficzny w kodzie 3701 30 00 90 przez organy celne była prawidłowa i zgodna z normami prawa materialnego.

W sytuacji, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej składany w oparciu o art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji pubłicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902) przesłany został przez e-mail, a nie spełnia podstawowych elementów w zakresie identyfikacji wnioskodawcy i z uwagi na konstrukcję adresu e-mail nie jest możliwa jakakolwiek identyfikacja nadawcy, adresat

Zwroty 'ważny interes podatnika' i 'interes publiczny' użyte w art. 270 § 1 Ordynacji podatkowej stanowią klauzule generalne odsyłające do ocen pozaprawnych i określające dyrektywy wyboru organu podatkowego. Ich stwierdzenie otwiera możliwość rozważenia umorzenia zaległości podatkowych lub odsetek za zwłokę, natomiast brak tych przesłanek wyklucza zastosowanie tego przepisu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązki związane z gospodarowaniem odpadami za okres przed formalnym utworzeniem wspólnoty mieszkaniowej mogą być zasadnie nałożone na wspólnotę, jeżeli stan faktyczny i przepisy prawne uzasadniają takie działanie. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń mogących wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, po objęciu swojej funkcji, ma obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w sytuacji, gdy spółka jest niewypłacalna, niezależnie od ewentualnych braków dokumentacyjnych z okresów sprzed jego powołania, a zaniechanie tego obowiązku, jeśli jest zawinione, obciąża członka zarządu solidarnie z zaległościami podatkowymi spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż udostępniając lokal na automaty do gier, skarżący urządzający gry poza kasynem naruszył art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., co uzasadnia wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej.

Organ administracyjny ma obowiązek dokładnego ustalenia i udokumentowania stanu faktycznego, w tym rzeczywistego i ciągłego zarządzania transportem przez osobę fizyczną, której zarzuca się naruszenia prawa, w sytuacji gdy zarządzanie to było podstawą nałożenia sankcji administracyjnej, a wpisy w rejestrze dotyczące zarządzających transportem nie mają charakteru konstytutywnego.

Awaryjne wprowadzenie do wód ścieków bez wymaganej zgody nie jest objęte negocjacjami ustawowymi, co usprawiedliwia nałożenie podwyższonej opłaty zgodnie z art. 280 pkt 1 lit. b Prawa wodnego.

Awaryjne wprowadzenie ścieków nie podlega uprawnieniom wynikającym z pozwolenia wodnoprawnego z 2011 roku. Działania przeprowadzone przez spółkę M.S.A. w trybie awaryjnym nie miały oparcia w posiadanym pozwoleniu, co uzasadniało nałożenie podwyższonej opłaty.