Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych nie jest ustawą podatkową, a wpłaty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie stanowią podatku w rozumieniu art. 6 Ordynacji podatkowej, ponieważ publicznoprawny charakter świadczenia nie przesądza o jego podatkowym charakterze.
Dla przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego niezbędne jest wykazanie posiadania działek rolnych w wyznaczonym dniu, co ciąży na osobie wywodzącej z tego faktu skutki prawne.
Dotyczy ustalenia, czy w świetle opisanego stanu faktycznego odsetki od pożyczki nr 1 udzielonej przez X na rzecz Wnioskodawcy w części jakiej pożyczka została przeznaczona na udzielenie dalszego finansowania będą podlegały zwolnieniu opisanemu w art. 16 ust. 1 pkt 13f lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Odmowa dostępu do informacji publicznej - Wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. III OSK 1229/23
Prawo dostępu do informacji publicznej przetworzonej przysługuje tylko w zakresie, w jakim istnieje szczególnie istotny interes publiczny, a brak wykazania takiego interesu uzasadnia odmowę ich udostępnienia.
Świadczenie usług administracyjnych przez podmiot powiązany, a ukryte zyski.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną przy zastosowaniu prewspółczynnika określonego w oparciu o metodę ilościową.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie może wprowadzać ograniczeń uniemożliwiających lokalizowanie inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, o ile takie inwestycje są zgodne z przepisami prawa, a w przypadkach wprowadzenia ograniczeń, muszą one być proporcjonalne, uzasadnione ważnym interesem publicznym i zgodne z przepisami prawa.
Brak przedstawienia racjonalnego wariantu alternatywnego w raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko może uzasadniać odmowę wydania pozytywnej decyzji środowiskowej, jednakże organy muszą w sposób wyczerpujący uzasadnić swoje stanowisko, uwzględniając wymogi wynikające z prawa administracyjnego procesowego, w tym zasadę pogłębiania zaufania obywateli do państwa.
Zwrot nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego, zgodnie z art. 30 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, jest wymagany tylko w przypadku, gdy osoba pobierająca świadczenie działała w złej wierze, a organ właściwie poinformował ją o warunkach utraty prawa do świadczeń i konsekwencjach niewywiązywania się z obowiązku zgłaszania stosownych zmian.