Postępowanie restrukturyzacyjne nie stanowi przeszkody dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości przez organ podatkowy, lecz wpływa jedynie na możliwość jego egzekucji w zakresie przewidzianym układem, co nie uchyla możliwości oceny prawidłowości zobowiązania przez organy.
Brak podstaw do odmowy wszczęcia postępowania interpretacyjnego ze strony Dyrektora KIS. Przepisy o VAT mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej, gdy dotyczą skutków podatkowych dla składającego wniosek podatnika.
Kierując się treścią art. 6 ust. 4 zdanie pierwsze ustawy o podatku od spadków i darowizn, należy stwierdzić, że w przypadku nabycia niezgłoszonego wcześniej do opodatkowania a następnie potwierdzonego pismem (w tym przypadku orzeczeniem sądu) – nastąpiło przedawnienie prawa do ustalenia zobowiązania podatkowego.
Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje
Zwroty 'ważny interes podatnika' i 'interes publiczny' użyte w art. 270 § 1 Ordynacji podatkowej stanowią klauzule generalne odsyłające do ocen pozaprawnych i określające dyrektywy wyboru organu podatkowego. Ich stwierdzenie otwiera możliwość rozważenia umorzenia zaległości podatkowych lub odsetek za zwłokę, natomiast brak tych przesłanek wyklucza zastosowanie tego przepisu.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązki związane z gospodarowaniem odpadami za okres przed formalnym utworzeniem wspólnoty mieszkaniowej mogą być zasadnie nałożone na wspólnotę, jeżeli stan faktyczny i przepisy prawne uzasadniają takie działanie. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń mogących wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia.
Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, po objęciu swojej funkcji, ma obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości w sytuacji, gdy spółka jest niewypłacalna, niezależnie od ewentualnych braków dokumentacyjnych z okresów sprzed jego powołania, a zaniechanie tego obowiązku, jeśli jest zawinione, obciąża członka zarządu solidarnie z zaległościami podatkowymi spółki.
Skutki podatkowe wynikające ze współpracy związanej z dystrybucją ubezpieczeń dotyczące momentu rozpoznania przychodów i kosztów uzyskania przychodów z tytułu przekazywanych płatności na współfinansowanie nakładów.
Inwestycja polegająca na budowie oraz eksploatacji instalacji stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT. Wnioskodawca może nie uwzględniać kosztów wynikających z pozyskanego Finansowania przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 1 w zw. z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.
W zakresie ustalenia, czy po otrzymaniu przez Wnioskodawcę aportu w 2016 r., Spółka będzie uprawniona do opodatkowania estońskim CIT, począwszy od roku podatkowego rozpoczynającego się 1 stycznia 2025 r., a tym samym w opisanym zdarzeniu przyszłym, wobec Wnioskodawcy nie znajdzie zastosowanie zasada wyłączenia z opodatkowania Ryczałtem na podstawie art. 28k ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT.
Dotyczy ustalenia, czy Wnioskodawca w związku ze sporządzaniem informacji o cenach transferowych TPR-C zwolniony jest z obowiązku sporządzenia informacji ORD-U o umowach zawartych z nierezydentami w myśl art. 82 § 1c Ordynacji podatkowej i art. 11t ust. 1 ustawy o CIT z zastrzeżeniem, że wyłączenie to nie dotyczy przypadku, w którym Wnioskodawca obowiązany jest do sporządzenia informacji o cenach transferowych
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia nie jest weryfikowana w odniesieniu do art. 186 ust. 1 p.o.ś., który odnosi się do dalszych etapów procesu inwestycyjnego. Odwołanie musi obejmować pełne i nowe rozpoznanie sprawy przez organ II instancji, co zostało spełnione w sprawie.
W postępowaniu nakazowym wyrok dotyczący kary łącznej nie może przekraczać limitu 200 stawek dziennych, wynikającego z art. 502 § 1 k.p.k.; przekroczenie tego limitu stanowi rażące naruszenie prawa wpływające na treść wyroku.
Określając karę łączną grzywny, stawka dzienna nie może przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio za poszczególne przestępstwa, a wysokość stawki dziennej musi być ustalona jednolicie, uwzględniając sytuację majątkową sprawcy, zgodnie z art. 33 § 3 k.k.
Orzeczenie kary ograniczenia wolności w formie pracy społecznej wobec żołnierza stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, gdyż art. 323 § 1 k.k. wyłącza stosowanie tej formy kary wobec żołnierzy.