Nabycie prawa użytkowania wieczystego przez państwowe przedsiębiorstwo może nastąpić wyłącznie wówczas, gdy spełnione są wszystkie ustawowe przesłanki, a przyznanie tego prawa nie narusza praw osób trzecich.

Do nabycia prawa użytkowania wieczystego gruntów przez przedsiębiorstwa państwowe jak PKP wymagana jest dokumentacja potwierdzająca posiadanie tych gruntów przez Skarb Państwa na dzień określony w ustawie, a brak takiej dokumentacji skutkuje odmową uwłaszczenia.

Zastosowanie art. 189f k.p.a. wymaga oceny, czy naruszenie prawa wywołało znaczne skutki w chronionym obszarze, a brak rozważenia tej kwestii w kontekście umiejscowienia reklamy może skutkować uchyleniem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej.

Organ administracyjny, w przypadku otrzymania wniosku z brakami formalnymi, jest zobligowany do wezwania strony do ich usunięcia i może pozostawić wniosek bez rozpoznania, jeżeli strona tych braków w wyznaczonym terminie nie usunie. Zawieszenie postępowania na wniosek strony jest decyzją uznaniową organu, zależną od braku sprzeciwów innych stron i niezagrażania interesowi społecznemu.

Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego z przekroczeniem terminu określonego w zezwoleniu jest zgodne z przepisami prawa, a zezwolenie na zajęcie pasa drogowego nie może być przyznane za okres poprzedzający złożenie wniosku; odmowa wydania zezwolenia na taki okres jest uzasadniona i zgodna z zasadami prawa administracyjnego.

Zarządzenie pokontrolne Inspektora Ochrony Środowiska, mimo że nie jest decyzją administracyjną, ma władczy charakter i stanowi przypomnienie o obowiązkach wynikających z przepisów prawa ochrony środowiska, których naruszenie może zostać skutecznie podważone tylko za pomocą rzetelnie przedstawionych dowodów.