Skarga kasacyjna M.M. dotycząca odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania została oddalona, gdyż nie wykazano braku winy w uchybieniu temu terminowi z uwagi na niedołożenie należytej staranności przez pełnomocnika w kontekście samoizolacji.

Organ administracyjny nie może zmieniać wymiaru kary biegnącej na podstawie dokumentacji wytworzonej przed wydaniem pierwotnej decyzji o karze; zmiana wymiaru kary wymaga nowych dowodów lub okoliczności zgodnych z ustalonymi procedurami.

Dostawa pizzy P.G. przygotowywanej i sprzedawanej na wynos jest klasyfikowana jako usługi związane z wyżywieniem zgodnie z działem 56 PKWiU, co uzasadnia opodatkowanie stawką 8% VAT, mimo że proces dostawy obejmuje elementy charakterystyczne dla dostawy towaru.

Wewnętrzne procedury jednostki organizacyjnej oraz dane dotyczące ich przestrzegania nie stanowią informacji publicznej, jeśli nie wpływają na działania zewnętrzne organu, będąc jedynie dokumentami wewnętrznymi instytucji.

Sprzedaż kanapek w sklepach firmowych, jako dostawa towarów bez usług wspomagających, podlega niższej stawce VAT. Czynności doradcze i pakowanie nie są usługami restauracyjnymi.

Przedawniona wierzytelność może być uznana za przychód podatkowy, niebędąc jednocześnie nieodpłatnym świadczeniem, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p.; organy podatkowe są zobligowane do pełnego wyjaśnienia funkcji ochronnej interpretacji podatkowej.

Odpowiedzialność przewoźnika, o której mowa w art. 462 ust. 1 u.o.c. ma charakter obiektywny, co oznacza, że organ administracji publicznej nie ma obowiązku badania stopnia zawinienia lub szkodliwości czynu przewoźnika. Przepis art. 462 ust. 1 u.o.c. nie stanowi podstawy prawnej dla dokonywania oceny subiektywnego zachowania podmiotu sankcjonowanego, a jedynie do powiązania odpowiedzialności przewoźnika

Organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego jedynie w przypadku wykazania konkretnych i uzasadnionych wątpliwości dotyczących jakości robót budowlanych lub stanu technicznego obiektu, wymagających specjalistycznej wiedzy wykraczającej poza kompetencje pracowników tego organu.

Sąd kasacyjny potwierdza zgodność z prawem decyzji administracyjnych wstrzymujących budowę jako samowolę budowlaną, wskazując, że ocenę przesłanek zgłoszenia należy dokonywać według stanu prawnego na dzień rozpoczęcia robót.

Domek holenderski posadowiony na bloczkach betonowych jest budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 p.b., wymagającym uzyskania pozwolenia na budowę. Należy on do obiektów trwale związanych z gruntem, co uzasadnia nakaz rozbiórki jako środek sankcjonujący samowolę budowlaną.

Obiekt budowlany pozostaje budynkiem w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nawet wówczas, gdy ze względów technicznych, faktycznych lub prawnych nie jest i nie może być wykorzystywany zgodnie z jego przeznaczeniem, a czasowy brak elementów statuujących definicję budynku wynikający z prac budowlanych nie wpływa na jego klasyfikację podatkową.

W przypadku ustalenia warunków zabudowy kluczowe jest przeprowadzenie pełnej analizy urbanistyczno-architektonicznej, obejmującej wszystkie działki na obszarze analizowanym, bez selektywności, co umożliwia właściwe określenie wymagań planowanej zabudowy oraz bez naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania.

W postępowaniu nakazowym wyrok dotyczący kary łącznej nie może przekraczać limitu 200 stawek dziennych, wynikającego z art. 502 § 1 k.p.k.; przekroczenie tego limitu stanowi rażące naruszenie prawa wpływające na treść wyroku.

Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot zasądzonego wyrokiem zadośćuczynienia i ustawowych odsetek za opóźnienie w jego wypłacie, wypłaconych na rzecz pracownika, który uległ wypadkowi przy pracy.

Określając karę łączną grzywny, stawka dzienna nie może przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio za poszczególne przestępstwa, a wysokość stawki dziennej musi być ustalona jednolicie, uwzględniając sytuację majątkową sprawcy, zgodnie z art. 33 § 3 k.k.

Orzeczenie kary ograniczenia wolności w formie pracy społecznej wobec żołnierza stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, gdyż art. 323 § 1 k.k. wyłącza stosowanie tej formy kary wobec żołnierzy.

W przypadku gdy oskarżony cierpi na schorzenia psychiatryczne, neurologiczne lub odwykowe, obrona obligatoryjna powinna być zapewniona aż do czasu wydania przez sąd postanowienia o jej nieobowiązkowości, nawet jeśli biegli stwierdzą brak podstaw do kwestionowania poczytalności oskarżonego.

Art. 67 § 3 in principio k.k. przewiduje obligatoryjne orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za krzywdę lub nawiązki w przypadku warunkowego umorzenia postępowania, niezależnie od oświadczeń pokrzywdzonych o rezygnacji z dochodzenia roszczeń w toku tego postępowania.

Zrzut awaryjny ścieków dokonany bez stosownego pozwolenia wodnoprawnego uprawnia organ do nałożenia opłaty podwyższonej. Posłużenie się przelewem burzowym do zrzutu ścieków musi być uzasadnione opadami atmosferycznymi, a nie awariami infrastruktury komunalnej.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia nie jest weryfikowana w odniesieniu do art. 186 ust. 1 p.o.ś., który odnosi się do dalszych etapów procesu inwestycyjnego. Odwołanie musi obejmować pełne i nowe rozpoznanie sprawy przez organ II instancji, co zostało spełnione w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.G., stwierdzając, iż na skarżącym spoczywał obowiązek wykazania wyrejestrowania odbiornika RTV, a postępowanie administracyjne i sądowe przeprowadzono zgodnie z prawem, bez naruszenia prawa do obrony.

Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest nie tylko zaistnienie zdarzenia gospodarczego polegającego na zakupie towaru, ale i udokumentowanie tej operacji w sposób odzwierciedlający rzeczywiste transakcje. Nierzetelne faktury nie mogą stanowić podstawy zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów.

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, która może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, powinna zawierać szczegółowe parametry techniczne, umożliwiające ustalenie, czy wymagana jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach w odniesieniu do planowanej inwestycji.