Z treści przepisu art. 20 ust 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodów nieopodatkowanych, pomimo tego że powinny być opodatkowane, nie można przyjąć do pokrycia wydatków okresu kontrolowanego. Do pokrycia tych wydatków można jedynie wziąć pod uwagę mienie zgromadzone w roku podatkowy oraz w latach poprzednich pochodzące z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania

Dotyczy: - opodatkowania czynności polegających na dostarczeniu bezpośrednio do punktów sprzedaży detalicznej produktów Spółki w celu pokrycia strat takiego punktu z tytułu obniżki cen towarów Spółki w związku ze zbliżającym się upływem terminu ich przydatności - opodatkowania czynności polegających na wymianie w punktach sprzedaży detalicznej towarów przeterminowanych lub innych nie nadających się

Cofnięcie przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego wniosku, o którym mowa w art. 60 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.), nie podlega kontroli Sądu Najwyższego i powoduje umorzenie postępowania wywołanego tym wnioskiem (art. 61 § 1 ustawy o Sądzie Najwyższym).

Przepis art. 181 Ordynacji podatkowej wprowadza odstępstwo od reguły bezpośredniego prowadzenia postępowania dowodowego przez organ podatkowy i w istotny sposób ogranicza zasadę bezpośredniości. Dopuszcza aby w postępowaniu podatkowym były wykorzystane dowody i materiały zgromadzone w innych postępowaniach, w tym także w postępowaniu karnym lub innym postępowaniu kontrolnym i w konsekwencji powoduje

Finansowanie programu oznacza faktyczne ponoszenie kosztów realizacji tego programu. Pojęcie to obejmuje zatem również przypadek, w którym dany podmiot wydatkuje początkowo środki własne lub uzyskane od Skarbu Państwa, by skorzystać następnie z refinansowania ze środków unijnych, Jest to w gruncie rzeczy kwestia czysto techniczna, oderwana od istoty konstrukcji ukształtowanej przepisem art. 21 ust.

Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja prezentowana przez stronę skarżącą opierąca się na twierdzeniu, że skarżąca nie prowadziła w roku 1998 r. działalności gospodarczej, albowiem faktycznie działalność tę prowadził małżonek skarżącej, on zaciągał zobowiązania i wystawiał faktury podrabiając podpis skarżącej, a zatem na skarżącej, nie będącej podmiotem obrotu gospodarczego, nie ciąży obowiązek

Słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, status podatnika stanowi konsekwencję sytuacji, w której zaistniały okoliczności faktyczne składające się na określony w przepisach prawa podatkowego podatkowy stan faktyczny i powstaje on w warunkach określonych przez prawo.

W jakim wymiarze powinien zostać zapłacony podatek z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, a w jakim podatek dochodowy od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej?

Zarzut niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego sprowadza się zatem do nieprawidłowego przyporządkowania określonej normy prawnej do konkretnego, prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy, natomiast zarzut błędnej wykładni prawa materialnego oznacza, iż określony stan faktyczny przyporządkowano do właściwej normy prawnej, której treść została jednak błędnie zrozumiana przez organ

Czy Spółka powołując się na art. 16g ust. 16 i 17 (w razie trwałego odłączenia od danego środka trwałego części składowej lub peryferyjne wartość początkową tego środka zmniejsza się od następnego miesiąca po odłączeniu o różnicę) postąpiła właściwie w opisanej powyżej sytuacji? Czy Spółka dokonując przeksięgowania kwoty netto przypadającej na zlikwidowaną część w dniu 31 maja 2010 r. zmniejszając

Czy w przypadku stosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej na podst. art. 16i ust. 5 UPDOP możliwe jest podwyższenie uprzednio obniżonej stawki do dowolnej wysokości, nie wyższej jednak niż standardowa stawka wynikająca z Wykazu (podwyższenie powinno nastąpić nie później niż w momencie dokonania pierwszego w danym roku odpisu amortyzacyjnego)?

Zasady odczytywania na rozprawie głównej protokołów przesłuchań świadków i oskarżonych

Sąd administracyjny, poza wyjątkiem obszaru unormowanego szczególnie w art. 106 § 3 i art. 106 § 5 p.p.s.a., nie prowadzi postępowania dowodowego; nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych, przywołuje, przedstawia i analizuje tylko ustalenia i oceny dowodowe postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną do sądu decyzją.