Przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego /Dz.U. 1997 nr 142 poz. 950/ stanowi samodzielną podstawę prawną do orzekania przez organ administracji publicznej w sprawach o pozbawienie uprawnień kombatanckich nabytych na podstawie przepisów dotychczasowych, to jest obowiązujących przed

Błędne pouczenie przez organ egzekucyjny nie może kształtować właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie o wyłączenie wierzytelności spod egzekucji /art. 40 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./, a w konsekwencji nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi przez ten Sąd.

Lokalem będącym w dyspozycji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w rozumieniu art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179 ze zm.) jest lokal, co do którego decyzja o jego przydziale lub o jego opróżnieniu należy do kompetencji jednostek podległych temu organowi.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 listopada 1992 r. w sprawie szczególnych uprawnień żołnierzy i osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej oraz członków ich rodzin /Dz.U. nr 85 poz. 430 ze zm./ wydane na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. nr 4 poz. 16 ze zm./, nie przewiduje przyznania policjantowi

Analiza przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej /art. 1 ust. 1 i art. 6 - Dz.U. nr 112 poz. 1198/ wskazuje na to, iż wnioskiem w świetle przedmiotowej ustawy może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielenia odpowiedzi. Wniosek ten nie może być postulatem o wszczęcie postępowania w jakiejś innej sprawie np. cywilnej

Dopuszczalność stwierdzenia nieważności decyzji, kontrolowanej uprzednio przez sąd administracyjny, będzie istniała wtedy, gdy podstawa stwierdzenia nieważności ujawniona zostanie po wydaniu wyroku oddalającego skargę /np. przesłanka określona w art. 156 par. 1 pkt 3 Kpa/, a zatem gdy była ona nieznana w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Niedopuszczalność odwołania wyklucza badanie kwestii zachowania terminu do jego wniesienia a także czyni bezprzedmiotowym postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Właścicielem nieruchomości, o którym mowa w art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. 2000 nr 46 poz. 543/, uprawnionym do żądania zwrotu wywłaszczonej nieruchomości jest osoba zbywcy, wymieniona w akcie notarialnym sporządzonym na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości /Dz.U. 1972 nr 10 poz. 64 ze

Z zawisłością sprawy przed organem odwoławczym mamy do czynienia od momentu wniesienia odwołania do momentu wydania decyzji ostatecznej - w tym okresie organ I instancji nie może stwierdzić bezprzedmiotowości swojej decyzji. Natomiast po wydaniu decyzji ostatecznej, stan zawisłości sprawy ustaje i nie ma żadnych przeszkód formalnych do wydania decyzji w trybie art. 162 par. 1 Kpa, jeżeli są tylko przesłanki

1. W razie dokonanej samowolnej zmiany sposobu użytkowania właściwy organ może odpowiednio zastosować regulację zawartą w art. 51 w związku z art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ albo na zasadzie art. 71 ust. 3 tego Prawa nakazać przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania. Żaden z tych przepisów nie przewiduje możliwości nałożenia obowiązku

1. Żądana przez wnioskodawcę informacja publiczna w świetle art. 7, art. 8, art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej /Dz.U. nr 112 poz. 1198/ przez organ I instancji udzielona być może nie decyzją administracyjną, lecz w drodze czynności materialno-technicznej. 2. Decyzja organu I instancji odmawiająca udzielenia żądanej przez wnioskodawcę informacji publicznej

Żądane przez skarżącą informacje /uchwały w sprawie ogrodzenia osiedla, opłat za ciepłą wodę i ochronę osiedla/ należą też do grupy informacji publicznych wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej /Dz.U. nr 112 poz. 1198/.

Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji, nie zaś o niezmaterializowanych w jakiejkolwiek postaci zamierzeniach podejmowania określonych działań.

1. Kwestie orzekania o charakterze terenu, na którym znajduje się obiekt w którym ma nastąpić zameldowanie oraz o charakterze obiektu - altany i możliwości wykorzystywania jej na pobyt stały lub czasowy ludzi należą do innych organów w administracji publicznej i są rozpatrywane w innym trybie. 2. Nie jest rzeczą organu właściwego w sprawach ewidencji ludności dokonywanie oceny, czy określony obiekt

W razie sporu pomiędzy zainteresowanymi osobami, czy obiekt budowlany został zaprojektowany w sposób zapewniający formę architektoniczną dostosowaną do krajobrazu i otaczającej zabudowy, organ administracyjny może sięgnąć po dowód z opinii biegłych.

Niezapłacenie podatku wykazanego w fakturze przez jej wystawcę nie ma decydującego wpływu na możliwość obniżenia przez nabywcę towaru /usługi/ podatku należnego o podatek naliczony wykazany w tej fakturze. W sytuacji przewidzianej w par. 54 ust. 4 pkt 2 i ust. 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku

Do podatku akcyzowego nie mają zastosowania przepisy par. 54 ust. 4 pkt 2 i ust. 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 156 poz. 1024 ze zm./ /obecnie par. 48 ust. 4 pkt 2 i ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów