Art. 91 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne /Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./ pozwala na odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących melioracji wodnych szczegółowych do budowli komunikacyjnych na tych urządzeniach, tylko w zakresie wynikającym z unormowań Prawa wodnego, m.in. dotyczących utrzymania i eksploatacji tych urządzeń, odszkodowań za szkody związane z ich wykonaniem

1. Przesłanką zastosowania przepisu art. 36a ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ jest stwierdzenie istnienia odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i wydanego pozwolenia na budowę wskazujące na zamiar inwestora kontynuacji budowy z tymi odstępstwami. Krótkotrwałe odstępstwa, będące wynikiem błędów lub innych zdarzeń nie wypełniają hipotezy

1. Jeżeli inwestycja byłaby niezgodna z prawem inwestor nie otrzymałby pozwolenia, co spełniałoby dyspozycję normy zawartej w art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ nakazującej właściwemu organowi wydanie nakazu rozbiórki tak wybudowanych obiektów. 2. Podstawową przesłanką zastosowania przepisu art. 48 Prawa budowlanego jest brak w momencie wydawania decyzji

Zaliczenie pomostów do obiektów, na których postawienie udzielone być musi pozwolenie wodnoprawne /art. 82 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne - Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./, nie przesądza o konieczności uzyskania dodatkowo pozwolenia na budowę. Stosownie do art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. W stosunku do

Wykazanie się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane jest niezbędne w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Jeżeli natomiast obiekt lub jego część są już na takim gruncie wybudowane to spory dotyczącego tego prawa mają charakter cywilnoprawny i są rozstrzygane przez sądy powszechne. Zatem brak prawa do dysponowania terenem na cele budowlane nie może być powodem orzeczenia nakazu rozbiórki

Uruchomienie produkcji w budowanym obiekcie, który zgodnie z pozwoleniem budowlanym miał być halą magazynową wyrobów gotowych świadczy o świadomym i istotnym odstępstwie od tego pozwolenia obligującym organy nadzoru budowlanego do wstrzymania robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./.

Zawinione przez pełnomocnika strony przekroczenie ustawowego terminu nie może stanowić ważnego powodu, o jakim mowa w art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Ze statutu wynika, że celem ruchu jako organizacji społecznej, jest między innymi ochrona konstytucyjnych praw obywatelskich. Mając to na uwadze, należało dopuścić ruch do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym.

Usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego w oparciu o art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ zawsze winno uwzględniać indywidualne cechy kontrolowanego obiektu, stąd rodzaj i zakres wystosowanych do inwestora nakazów winien być zależny od ustalonych konkretnych potrzeb.

1. Zgłoszenie właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej budowy lub robót budowlanych jest formą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wymagającej ustalenia przez wymieniony organ, czy zamierzona budowa lub roboty budowlane odpowiadają wymogom prawa i mogą być realizowane, czy też organ powinien nie dopuścić do realizacji danej budowy /robót budowlanych/. 2. Wydając

Dokonanie przez podatnika korekty w deklaracji za grudzień 1997 r. - podatku naliczonego za okresy rozliczeniowe kwiecień, maj, lipiec, sierpień 1997 r. /termin, o jakim mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ w sytuacji gdy zapłata należności ZPChr nastąpiła w listopadzie 1997 r. jest prawnie skuteczne

Zwrot zawarty w ust. 4 par. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1993 r. w sprawie opłat za szczególne korzystanie z wód i urządzeń wodnych /Dz.U. nr 133 poz. 637/ "wniesionych ładunków zanieczyszczeń", odnosi się do ścieków wprowadzanych /do wód lub do ziemi/ z oczyszczalni grupowych (...), a nie oznacza "wniesionych ładunków zanieczyszczeń" do oczyszczalni, gdyż o ściekach wprowadzanych

Jeżeli podatnik odwoła się od decyzji urzędu odmawiającej mu umorzenia sankcji i odsetek w podatku VAT, to izba skarbowa musi ponownie przeprowadzić postępowanie i wyjaśnić sprawę merytorycznie.

Regulacja zawarta w ust. 4 art. 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ prowadzi do wniosku, że w stosunku do robót, które zostały już wykonane zbędnym jest wydawanie postanowienia o wstrzymaniu ich wykonania bądź nakazywanie zaniechania dalszych robót lub udzielanie pozwolenia na ich wznowienie. W takim przypadku organ nadzoru budowlanego powinien od razu wydać

Kwestia wewnętrznych stosunków między inwestorem i właścicielem, czy też między współwłaścicielami, /z których jeden jest inwestorem/ i ewentualnych rozliczeń majątkowych pozostaje poza zainteresowaniem organu budowlanego.

O niewykonaniu wyroku można mówić zarówno wówczas, gdy w ogóle nie został on wykonany, jak i wtedy gdy nie wykonano go w całości. Zastosowanie się do treści wyroku, które wyłącza stosowanie środków wymienionych w art. 31 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, polega na wydaniu decyzji w terminie wskazanym przez sąd. W wypadku wydania decyzji

Określenie ilości lokali mieszkalnych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, nie wiąże inwestora albowiem kwestia ta pozostaje poza sferą ingerencji organów ustalających warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. O ilości mieszkań w budynku wielorodzinnym decyduje inwestor przy uwzględnieniu gabarytów budynku i jego lokalizacji.

1. Zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania stanowi integralną część orzeczenia tego Sądu, od którego nie przysługują zwykłe środki zaskarżenia, a zatem wniesienie zażalenia na rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania - jest niedopuszczalne. 2. Stosowanie w postępowaniu