Fakt niepowstania hipoteki /wskutek braku wpisu w księdze wieczystej/ nie daje podstaw do zwrotu prawidłowo pobranej opłaty skarbowej na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./.
Przepis art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa należy odnosić również do organizacji społecznych, mogących się ubiegać o status podmiotów na prawach strony, które zostały pozbawione możliwości uczestniczenia w postępowaniu przez to, że zignorowano ich wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu i nie wydano żadnego postanowienia w sprawie tego dopuszczenia. Inna interpretacja art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa godziłaby
Brak uprawnień szkoły publicznej i związana z tym faktem niemożność wydawania świadectw a tylko zaświadczeń, stosunkowo krótki czas nauki polegającej na przysposabianiu do wykonywania zawodu prowadzić musi w konsekwencji , przy uwzględnieniu wykładni systemowej i celowościowej uwzględniającej nie tylko przepis art. 2 ust. 1 pkt 2 ale także przepis art. 2 pkt 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r
1. Orzeczenie na podstawie art. 10 ust. 2 w związku z art. 27 ust. 5 lub art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ określa w prawidłowej wysokości powstały z mocy prawa w konkretnym podatkowym stanie faktycznym miesiąca podatkowego podlegający wykonaniu stosunek podatkowoprawny pomiędzy podatnikiem i Państwem i
Pojęcia narodowości polskiej i pochodzenia polskiego nie są jednoznaczne. Pierwsze z tych pojęć odwołuje się do przynależności do narodu polskiego, drugie dotyczy rodowodu. Spełnienie jednej z tych przesłanek oraz zamiar przesiedlenia się do Rzeczypospolitej Polskiej daje podstawę z mocy art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1997 r. o cudzoziemcach /Dz.U. nr 114 poz. 739/ do wydania wizy repatriacyjnej
W art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 1997 r. zwolniona została od podatku od towarów i usług oraz od podatku akcyzowego "odprzedaż towarów używanych, jeżeli jest dokonywana przez użytkownika, a także darowizna tych towarów, pod warunkiem że w stosunku do tych
1. Od chwili wejścia w życie Kodeksu celnego, Jednolity Dokument Administracyjny SAD nie stanowi decyzji, a jedynie jest zgłoszeniem celnym. 2. W myśl par. 2 art. 224 Kodeksu celnego dług celny powstaje w chwili przyjęcia przez organ celny zgłoszenia celnego towarów do wywozu.
Jakkolwiek dopuszczono się naruszenia prawa przez "odstąpienie od obowiązku pozwolenia na budowę, to naruszenie to nie mogło być konwalidowane po wykonaniu remontu. Skoro wcześniej nie doszło do wstrzymania robót na podstawie art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, to nie miał zastosowania art. 51 i nie ma tym bardziej podstaw do stosowania art. 48 tej
Jeśli organ stoi na stanowisku, iż przejęte przedsiębiorstwa przez Skarb Państwa były to jednak jednostki wchodzące w skład dóbr ziemskich, to powinno to znaleźć odbicie w decyzji zaskarżonej, ewentualnie nawet przez określenie w decyzji /aktów/ na podstawie których jednostki te przejął Skarb Państwa, względnie przez wyrażenie odpowiedniej opinii w zaskarżonej decyzji.
Sąd rozpoznający skargę o wznowienie postępowania odrzuca ją na posiedzeniu niejawnym, jeśli skarga dotyczy postanowienia o umorzeniu postępowania wskutek zawarcia ugody.
Federacja Konsumentów nie jest uprawniona do wytoczenia powództwa o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia na rzecz osoby, która doznała szkody nie pozostającej w bezpośrednim związku z konkretną umową zawartą pomiędzy nie będącym profesjonalistą nabywcą towaru lub usługi a prowadzącym działalność gospodarczą.
Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy czym przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.
Rata roczna, która składa się na opłatę za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności ustalana jest - stosownie do przepisu art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 123 poz. 781 ze zm./, w wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania
Przepis art. 5a ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. nr 123 poz. 781 ze zm./ nie może mieć zastosowania do osób, które wniosły jednorazową opłatę za część użytkowania wieczystego, nie obejmującą 1997 r.
1. Obowiązek ponoszenia opłaty adiacenckiej, o której mowa w art. 98 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz.U. nr 115 poz. 741/ ciąży na osobie będącej właścicielem nieruchomości w dniu, w którym decyzja organu gminy, zatwierdzająca projekt podziału tej nieruchomości stała się ostateczna. 2. Wartość nieruchomości po podziale dla potrzeb ustalenia opłaty adiacenckiej
1. Użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 /w brzmieniu obowiązującym w 1994 r./ ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ pojęcie pobranych wpłat i zarachowanych należności obejmuje nie tylko wpłaty /należności/ pieniężne, ale także wartość otrzymanych świadczeń w naturze. 2. Nie tylko pobrana z góry wpłata pieniężna, ale i świadczenie w naturze
Wynikająca z art. 338 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ zasada nie da się pogodzić z zasadami funkcjonowania państwa prawa, jest tym samym sprzeczna z Konstytucją.
Określenie kwoty długu celnego, o którym mowa w art. 65 par. 4 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r.- Kodeks celny /Dz.U. nr 23 poz. 117 ze zm./, winno obejmować kwotę cła i kwotę opłaty manipulacyjnej.
W par. 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w 1996 r. mowa jest o wydatkach na zakup "indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych". Określenie "indywidualny" odnosi się jedynie do pierwszego z rzeczowników, czyli