Możliwość skorzystania przez podatnika z prawa do pomniejszenia własnego podatku należnego o kwoty podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług zależna jest od woli samego podatnika, który jednakże z prawa tego może skorzystać wyłącznie w ten sposób, że dokona stosownego obniżenia podatku w złożonej w odpowiednim czasie deklaracji podatkowej.

Do obowiązków organów podatkowych wynikających z art. 7, art. 75 i art. 77 par. 1 Kpa, nakazujących dopuszczenie jako dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i wszechstronne wyjaśnienie sprawy, należy również przesłuchanie osób wskazanych przez skarżącą.

Określenie użyte w art. 8 zdanie II przepisów wprowadzających kodeks postępowania karnego, że w sytuacjach opisanych w tym przepisie „postępowanie toczy się według przepisów kodeksu postępowania karnego”, nie odnosi się do właściwości sądu, lecz do innych przepisów dotyczących „toczenia się” postępowania, natomiast właściwości sądu dotyczy wyłącznie art. 7 tychże przepisów.

Stosownie do art. 40 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./, decyzje o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wymagają uzgodnienia z wojewodą i właściwym państwowym terenowym inspektorem sanitarnym w odniesieniu do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Jednakże rodzaj i zakres inwestycji, które mogą pogorszyć stan

Podstawą nabycia prawa do nagrody z zysku za rok obrachunkowy 1994/95 mogło być porozumienie odsyłające do zasad wynagradzania pracowników przedsiębiorstwa państwowego (łącznie z udziałem w wypracowanym zysku), zawarte przez związek zawodowy z nabywcą zakładu pracy (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością).

Wykładnia art. 36 § 2 k.r.o., a w szczególności pojęcia „czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu” majątkiem wspólnym małżonków, nie może abstrahować od celów, na jakie ten majątek jest w rzeczywistości wykorzystywany, a mianowicie, czy jest to tylko zaspokajanie potrzeb rodziny (cele konsumpcyjne), czy prowadzenie działalności gospodarczej względnie inwestowanie.

Związanie notariusza treścią oświadczeń stron aktu notarialnego nie wyklucza konieczności oceny tych oświadczeń /i innych elementów stanu faktycznego/ z punktu widzenia obowiązków płatnika, jaką notariusz spełnia po myśli art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej /Dz.U. nr 4 poz. 23 ze zm./.

Od notariusza, jako płatnika, wymagana jest pełna wiedza co do stanu faktycznego będącego przedmiotem zawieranej umowy i właściwa ocena tego stanu faktycznego.

Na tle stosowania przepisu art. 64 par. 2 Kpa istnieją w orzecznictwie NSA rozbieżne poglądy, gdzie dopuszcza się wydanie decyzji w sprawie pozostawienia podania bez rozpoznania /wyrok z dnia 16 kwietnia 1986 r. II SA 1473/94/, jak również wydanie postanowienia. Reprezentowany jest też pogląd, że w rozumieniu procesowym "pozostawienie wniosku bez rozpoznania" następuje nie w formie decyzji ani też

Stroną postępowania w sprawie o zezwolenie nabycia nieruchomości przez cudzoziemca jak i postępowania o wyrażenie zgody przez Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej na zezwolenie na nabycie nieruchomości przez cudzoziemca jest także właściciel nieruchomości. Wskazuje na to istnienie również w tym postępowaniu interesu prawnego po stronie właściciela nieruchomości w rozumieniu art. 28 Kpa a ponadto

Uprawnienie właściciela bądź zarządcy nieruchomości do potwierdzenia uprawnienia danej osoby do przebywania w lokalu nie oznacza prawa do swobodnego wyrażania bądź nie wyrażania zgody na zameldowanie. W każdym razie organ administracji jest władny ocenić taką odmowę. W sytuacji gdy osoba mająca samoistne uprawnienia do lokalu wyraża zgodę na zamieszkiwanie w nim wnuczki- organ ma podstawę by uznać,

W wypadku gdy po rozpoznaniu odwołania organ II instancji uchylił w całości decyzję i uwzględnił żądanie skarżącej, wydanie wyroku w takim stanie rzeczy jest zbędne, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym.

Świadczenie objęte bankowym postępowaniem ugodowym spełnione w czasie trwania tego postępowania (art. 410 § 2 k.c. i art. 34 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw - Dz.U. Nr 18, poz. 82 ze zm.) jest świadczeniem nienależnym.