Art. 29 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, a tym samym sankcja, która jest wymieniona w tym przepisie, dotyczy wyłącznie tej części sprzedaży, która jest dokonywana na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej. W konsekwencji tylko część podatku naliczonego związana ze sprzedażą nie objętą rejestracją
Kwota zwrotu podatku naliczonego nad należnym, o którym stanowi art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, nie jest nadpłatą ani w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./, ani w rozumieniu art. 72 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
Uzupełnienie zawarte w ust. 3 Protokołu pomiędzy Polską Rzecząpospolitą Ludową i Republiką Federalną Niemiec sporządzonego przy okazji podpisywania w dniu 18 grudnia 1972 r. w Warszawie Umowy pomiędzy obu państwami w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i majątku /Dz.U. 1975 nr 31 poz. 163/ należy odczytywać w następujący sposób: - do art. 10 - niezależnie od
1. Idea powszechności opodatkowania obca jest społeczeństwu stanowemu, totalitarnemu /faszystowskiemu czy też komunistycznemu/, gdzie niektóre grupy osób korzystają z przywilejów podatkowych, których nie ma większość społeczeństwa. Przykładem zwolnienia podatkowego będącego wyłomem w zasadzie powszechności opodatkowania były postanowienia art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o Służbie Więziennej
Wykorzystanie zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę osiedlowego pawilonu handlowo-usługowego jako hurtowni wędlin, wiążące się ze znacznym zwiększeniem uciążliwości dla mieszkańców osiedla, wymaga uzyskania decyzji właściwego organu zezwalającej na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz.
Od chwili wejścia w życie ustawy z dnia 2 grudnia 1994 r. Prawo dewizowe (Dz.U. 1994 r. Nr 136, poz. 703 ze zm.) ustalona w umowie płatność za towary i usługi w walucie obcej może być zmieniona wolą stron na walutę polską. O zgodnym oświadczeniu woli stron w tym przedmiocie można mówić w wypadku wniesienia pozwu zawierającego żądanie świadczenia w pieniądzu polskim i uznania takiego powództwa