1. Okresowe i podmiotowe zwolnienie podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych ustanowione ustawą z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 41 poz. 325 ze zm./ z mocy ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253 ze zm./ uległo ograniczeniu wyłącznie do przedmiotu działalności gospodarczej określonego

W przypadku naruszenia przez podatnika obowiązku prowadzenia ewidencji w sytuacji, gdy spowodowało ono zawyżenie podatku naliczonego, uzasadnione jest ustalenie przez organ podatkowy kwoty podatku należnego podwyższonej o trzykrotność tego zawyżenia.

1. Wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego i przeznaczonego na cele mieszkaniowe, wymienione w art. 26 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./, w istocie rzeczy są wydatkami poniesionymi przez podatnika na te właśnie cele. Zostały one jedynie przesunięte w czasie; podatnik, z uwagi na uzyskanie kredytu, de facto wydatki na

1. Zastosowanie sankcji w postaci zwielokrotnionej stawki przy wymiarze podatku zgodnie z art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ może nastąpić tylko wtedy, gdy zaniedbanie przez podatnika obowiązków w zakresie prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 27 ust. 4 tej ustawy nie stwarza wiarygodnej podstawy

1. Określone stawki podatku od środków transportowych nie mogą przekroczyć wysokości maksymalnej przewidzianej dla danego środka transportowego. 2. Zwolnienia zawarte w art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ mają charakter podmiotowy i dotyczą zwolnień całkowitych, a nie częściowych. 3. Ustawodawca nie przewidział odrębnej stawki

Niewykonanie przez stronę wezwania sądu przewidzianego w art. 195 § 1 k.p.c. nie uzasadnia zawieszenia postępowania na podstawie art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.

Zasadą - wynikającą z istoty postępowania kasacyjnego - jest niedopuszczalność przed Sądem Najwyższym nowych okoliczności faktycznych i dowodów. Nie mieści się to także w uprawnieniu przytaczania nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych.

Przepis par. 35 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 133 poz. 688 ze zm./ nie określa terminu, w którym dokonuje się obniżenia kwoty podatku należnego. Termin ten określa art. 19 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym

Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej /Dz.U. nr 41 poz. 324 ze zm./ uzyskanie koncesji wymaga podjęcia działalności m.in. w zakresie usług ochrony osób i mienia oraz detektywistycznych. Z uwagi na szczególny charakter tych usług powstawać może niebezpieczeństwo naruszenia dóbr osobistych obywateli i kompetencji organów wyłącznie uprawnionych

Zachowanie terminu przewidzianego w art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 30, poz. 163 ze zm.) stanowi jeden z warunków dopuszczalności drogi sądowej w sprawach o rozgraniczenie. Stwierdzenie przez sąd rozpoznający sprawę, że 14-dniowy termin do wystąpienia z żądaniem przekazania sprawy na drogę sądową został przekroczony, pociąga za sobą odrzucenie

Sąd odmówi wpisu połączenia przez inkorporację spółek z ograniczoną odpowiedzialnością (art. 283 pkt 1 k.h.) w razie zgłoszenia dokonanego po upływie terminu ustalonego w uchwałach właściwych organów łączących się spółek.

W świetle przepisów rozdziału 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 30 poz. 163 ze zm./ organ administracji państwowej wydaje w postępowaniu rozgraniczeniowym trzy rodzaje decyzji: decyzję o rozgraniczeniu /art. 33 ust. 1/, decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie rozgraniczenia w związku z zawarciem przez strony ugody przed upoważnionym

Decyzja wydana w trybie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ określa jedynie wysokość zobowiązania już istniejącego będącego już w chwili jej wydania zaległością podatkową, stąd też moment doręczenia decyzji jest tylko początkiem biegu terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji. W decyzjach podatkowych rozstrzygających w

Ograniczenie się przy rozpoznawaniu sprawy przez organ odwoławczy wyłącznie do kontroli formalnej decyzji organu I instancji, a nie zasadności merytorycznej odwołania stanowi naruszenie art. 15 Kpa.

Należy uznać za dopuszczalne złożenie poprawionej deklaracji, czy też zeznania, jeżeli jest to wynikiem błędu popełnionego w pierwszej deklaracji. Jeżeli organ podatkowy do momentu złożenia poprawionej deklaracji nie wydał jeszcze decyzji w przedmiocie tego podatku, deklaracja ta, zgodnie z art. 168 Kpa powinna stać się podstawą ustalenia wysokości zobowiązania. W przypadku zaś, gdy deklaracja ta została

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ sam fakt wystawienia faktury powoduje powstanie obowiązku zapłaty wykazanego w niej podatku i to niezależnie od tego czy sprzedaż to była, czy nie była objęta obowiązkiem podatkowym. Wystawienie faktury zgodnie z wolą ustawodawcy w zakresie podatku od towarów

Przerobienie dokumentu, o jakim mowa w art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c., polega na nadaniu mu innej, niż pierwotna, treści, tj. wpisaniu w jej miejsce innej lub poprawienia istniejącej. Przyczyny wznowienia wskazane w art. 403 k.p.c. mają charakter względny, wykazania wymaga więc także, że zachodzi związek przyczynowy między powołaną podstawą wznowienia i treścią orzeczenia.