1. W obecnym stanie prawnym przy egzekwowaniu obowiązku opróżnienia lokalu wynikającego z orzeczenia sądowego, zaopatrzonego klauzulą wykonalności, mają zastosowanie zasady prowadzenia egzekucji, określone w art. 26 - 55 i art. 141 - 147 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161 ze zm./. Te zaś przepisy, a zwłaszcza art. 29 powołanej ustawy
Wynikający z treści art. 464 § 2 k.p.k. obowiązek sporządzenia kasacji przez adwokata nie może polegać na odwołaniu się przez adwokata do treści własnoręcznego pisma skazanego.
W stosunku do funkcjonariuszy policji, granice przysługujących im norm zaludnienia określone zostały w par. 4 zarządzenia nr 49 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 maja 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału i opróżniania oraz norm zaludnienia lokali mieszkalnych będących w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych lub podległych mu organów, a także szczegółowych zasad przydziału i opróżniania
Przepis art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. 1996 nr 13 poz. 74/ ma również zastosowanie do postanowień wydawanych przez zarząd gminy w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych /Dz.U. nr 105 poz. 509 ze zm./ organ administracji publicznej nie może wydać na podstawie art. 218 par. 1 w związku z art. 217 par. 2 pkt 2 Kpa zaświadczenia, iż osoba, która nie została wskazana jako najemca w decyzji administracyjnej o przydziale lokalu mieszkalnego, jest najemcą lokalu.
Pod rządami art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ wadliwe pouczenie o obowiązku wniesienia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, nie może skutkować odrzuceniem skargi strony, która zastosowała się do zawartego w decyzji pouczenia i skargę do Sądu wniosła - zgodnie z pouczeniem - zachowując ustawowy termin
W świetle przepisów ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o ochronie przeciwpożarowej /Dz.U. nr 20 poz. 106 ze zm./ oraz ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o urzędzie Ministra Spraw Wewnętrznych /Dz.U. nr 30 poz. 181/, obowiązujących w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze
1. Bezrobotny jest obowiązany złożyć comiesięczne oświadczenie o dochodach do dnia poprzedzającego termin wypłaty zasiłku za dany miesiąc, a nie w dniu wyznaczonym do potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. 2. Niestawienie się bezrobotnego w urzędzie pracy w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy mogą usprawiedliwiać również inne przyczyny niż niezdolność do pracy stwierdzona odpowiednim
1. Podatnik ma prawo współdziałania z organem celem wyjaśnienia prawdy obiektywnej. Jeżeli podatnik nie korzysta z tego prawa i nie zgłasza się mimo wezwań organu podatkowego celem złożenia wyjaśnień i przedłożenia dowodów lub posługuje się w tym celu inną osobą, która nie ma dostatecznych wiadomości co do spornych między stronami faktów, nie może w późniejszym postępowaniu powoływać się na fakt naruszenia
1. Wytyczenie w projekcie podziału nieruchomości przyszłego przebiegu drogi publicznej w celu zarezerwowania terenu pod jej budowę /art. 10 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./ jest czynnością projektowania tej drogi w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89
Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, której organ założycielski przekazał mienie zlikwidowanego państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej, ma legitymację do żądania stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej wydanej na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz
Przepis par. 13 ust. 1 pkt 2 zarządzenia Nr 41 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 marca 1993 r. w sprawie określenia wysokości pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe dla funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej i Państwowej Straży Pożarnej oraz zasad jej przyznawania i zwracania /Dz.Urz. MSW nr 3 poz. 40/ wykracza poza upoważnienie ustawowe. Z tej przyczyny nie może
Na gruncie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ gmina, której organ został wyposażony w uprawnienia władcze z tytułu funkcji własnych lub funkcji zleconych w sprawach, w których organ ten orzeka jako organ administracji publicznej, nie może powoływać się na swój interes prawny jako przesłankę legitymującą do wniesienia skargi
Wydawanie zaświadczeń nie należy do ogólnego postępowania administracyjnego, wobec czego trudno uznać, że przepis art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ może mieć zastosowanie szersze od wyrażonego werbalnie w ustawie i obejmować takie postanowienia, o których mowa w art. 219 Kpa.
Orzeczenie Komisji Majątkowej działającej na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. nr 29, poz. 154), przywracające kościelnej osobie prawnej własność nieruchomości, zawierające rozstrzygnięcie w przedmiocie użytkowania tej nieruchomości przez dotychczasowego użytkownika oraz o obowiązku zwrotu poniesionych przez niego
1. Wyznacznikiem czynności lub aktu "z zakresu administracji publicznej" w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ jest to, żeby czynność lub akt upoważnionego organu miały na celu bezpośrednie wywołanie skutków o charakterze publicznoprawnym w stosunku do podmiotów nie powiązanych organizacyjnie z organem orzekającym
Obrót wierzytelnościami przez spółkę prawa handlowego w ramach świadczenia usług w zakresie finansów, stanowiący przedmiot zarobkowej działalności gospodarczej nie wymaga wymienionego w art. 11 ust. 59 i art. 1110 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe (jednolity tekst: Dz. U. z 1992 r., Nr 72, poz. 359 ze zm.) zezwolenia Prezesa Narodowego Banku Polskiego, chyba że stanowi on