Bezwzględny charakter art. 40 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (jedn. tekst: Dz.U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.) powoduje, że oddający w użytkowanie wieczyste grunt, w granicach stanowiących obiekt zabytkowy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i muzeach (Dz. U. Nr 10, poz. 48 ze zm.), zobowiązany

Świadome znaczne zaniżenie w zgłoszeniu celnym wartości celnej towaru, w oparciu o którą dokonano wymiaru cła, stanowi nie tylko uchybienie kupieckiej rzetelności, ale także uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji organu celnego jako wymierzającej cło z rażącym naruszeniem prawa /art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa/.

1. Rozstrzygnięcie w sprawie legalności decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 11 poz. 79 ze zm./ jest niezależne od wcześniejszego rozstrzygnięcia co do legalności decyzji o nakazaniu rozbiórki obiektu budowlanego wzniesionego na gruntach rolnych wyłączonych bez pozwolenia z produkcji rolnej. Przepisy

Zwrot należności celnych w warunkach ustanowionych w art. 80 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./, jako wyjątek od zasady obowiązku celnego ustanowionej w art. 4 tego prawa, nie może być interpretowany rozszerzająco. Zwrot tych należności przysługuje "producentowi towaru" a nie "producentowi usługi".

1. Ulga podatkowa odroczenia terminu płatności lub rozłożenie płatności podatku na raty dotyczy wyłącznie podatnika i brakuje jakiejkolwiek podstawy prawnej by organy podatkowe rozkładały na raty pobrane i nie wpłacone należności podatkowe przez płatników z powołaniem się na art. 22 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./. 2. Skoro czyn płatnika stanowi

Organy administracji celnej orzekły o opłacie manipulacyjnej dodatkowej za niewykonanie obowiązków związanych ze zgłoszeniem celnym za okres dni 30 i to przed dniem 24 czerwca 1994 r. to jest wejściem w życie obwieszczenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 czerwca 1994 r. o utracie mocy obowiązującej par. 20 rozporządzenia Ministra Współpracy z Zagranicą z dnia 22 sierpnia 1990 r. w sprawie

Przewidziany w art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./ termin nie jest terminem przedawnienia, lecz zakazem orzekania po upływie 2 lat. Przedawnienie dotyczy egzekwowania już wymierzonych należności celnych, zgodnie z art. 83 ust. 3, 4 i 5 prawa celnego.

Skoro obowiązek podatkowy ciąży na podatniku i podatnikowi temu przypisano uprawnienie polegające na zwolnieniu od podatku obrotu osiągniętego ze sprzedaży produktów na eksport, to obowiązek dochowania tego warunku zwolnienia ciąży tylko i wyłącznie na podatniku, a nie na drugiej stronie kontraktu cywilnoprawnego. W przypadku nie wywiązania się jednej strony z zobowiązań kontraktu cywilnoprawnego,

W świetle uchwały Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1992 r. III AZP 22/92 - OSNCP 1993 z. 6 poz. 94, przy ustalaniu czy pokój stanowi nadwyżkę w rozumieniu par. 9 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1987 r. w sprawie czynszów najmu za lokale mieszkalne i użytkowe /Dz.U. nr 40 poz. 230/ w odniesieniu do osoby samotnej, oprócz 10 m kw., należy uwzględnić drugą taką normę "przysługującą

Wymiar opłaty skarbowej od udzielonej spółce pożyczki przez wspólnika następuje: - według par. 69 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 czerwca 1992 r. w sprawie opłaty skarbowej /Dz.U. nr 53 poz. 253 ze zm./, gdy udzielenie pożyczki następuje na podstawie umowy spółki - według par. 68 ust. 1 tego rozporządzenia, gdy udzielenie pożyczki następuje na podstawie odrębnej umowy zawartej

Stawka podatku "0" procent z par. 40a ust. 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 39 poz. 176 ze zm./ odnosi się do przedmiotu opodatkowania, a mianowicie do usług określonego rodzaju wykonywanych na podstawie umów zawartych przed dniem 2 marca 1993 r. Nie można zatem mówić o uprawnieniach podmiotowych nabytych przez konkretnego

Wybór rady uczestników scalenia, w której osoby nie będące właścicielami ani użytkownikami wieczystymi nieruchomości dysponują liczbą głosów umożliwiającą przegłosowanie stanowiska pozostałych członków rady, rażąco narusza zasadę określoną w art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./. Wadliwości tej nie można

Cywilistyczne zasady obliczania odszkodowania za utratę zarobku stosuje się także do osób, co do których pojęcie wynagrodzenia sensu stricto nie może mieć zastosowania, np. do żołnierza służby zasadniczej. Zatem hipotetyczne możliwości zarobkowe poszkodowanego, a nie wysokość żołdu, powinny stanowić kryterium określenia wysokości należnego odszkodowania.

Stosowanie represji przez radzieckie organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości lub organy pozasądowe wobec osób określonych w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych. działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz.U. nr 34, poz. 149 ze zmianą z dnia 20 lutego 1993 r., Dz.U. nr 36, poz. 159) uzasadnia zasądzenie

Kadencyjność działania organów gminy nie znosi ani nie zmienia istoty gminy jako lokalnej wspólnoty samorządowej mieszkańców, która w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność wykonuje zadania publiczne /art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 poz. 95 ze zm./, niezbędne jest więc zapewnienie nieprzerwalności wykonywania zadań przez gminę. Wyrazem tej

1. Przerzucenie na obywatela negatywnych skutków długotrwałości postępowania związanego z badaniem konstytucyjności aktów normatywnych jest sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawnego wyrażoną w art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, pozostawionym w mocy przez Ustawę Konstytucyjną z dnia 17 października 1992 r. o wzajemnych stosunkach między władzą ustawodawczą i wykonawczą Rzeczypospolitej

Z bezprzedmiotowością postępowania /art. 105 Kpa/ mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Brak regulacji dotyczącej zmiany /uchylenia/ decyzji ustalającej zasady kształtowania wynagrodzeń w 1993 r. na podstawie art. 17c ustawy z dnia 22 grudnia 1990 r. o opodatkowaniu wzrostu wynagrodzeń /Dz.U. 1991 nr 1 poz. 1 ze zm./ oraz par. 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 marca 1993 r. w sprawie ustalania ramowych zasad kształtowania wynagrodzeń oraz minimalnej kwoty zryczałtowanego

1. Interes społeczny lub słuszny interes strony może wyrażać się zarówno w tym, że istnieją okoliczności faktyczne interes ten uzasadniające jak i w tym, że istnieją okoliczności o charakterze prawnym wskazujące na nieadekwatność rozstrzygnięcia /będącego rozstrzygnięciem ostatecznym - art. 155 w związku z art. 16 par. 1 Kpa/ w stosunku do obowiązującego prawa. 2. Art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca

1. W sytuacji gdy nieruchomość została objęta podziałem na działki budowlane, dokonanym w oparciu o art. 10 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /t.j. Dz.U. 1991 nr 30 poz. 127 ze zm./, to utraciła ona charakter gruntu rolnego. 2. Stosownie do art. 56 ust. 1 powyższej ustawy odszkodowanie za grunty przejęte pod ulice powinno odpowiadać wartości wywłaszczonej

1. Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ decyzja o zaniechaniu ustalenia zobowiązania podatkowego może być wydana tylko w sprawach, w których zobowiązanie podatkowe powstaje na podstawie decyzji, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych i to przed wydaniem ostatecznej decyzji ustalającej

1. Ani ustawa z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe /Dz.U. nr 4 poz. 18 ze zm./, ani rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 8 maja 1991 r. w sprawie zakładów budżetowych /Dz.U. nr 42 poz. 183/ oraz w sprawie środków specjalnych jednostek budżetowych /Dz.U. nr 42 poz. 184/, a także w sprawie gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych /Dz.U. nr 42 poz. 185/, ani ustawa z dnia 30 sierpnia 1991

Ujawnienie wydatków dających prawo do ulgi mieszkaniowej po złożeniu zeznania podatkowego za rok, w którym zostały one poniesione rodzi negatywne skutki w postaci utraty prawa do odliczeń nie zeznanych podatków. Bez tych konsekwencji definitywne rozliczenie podatku dochodowego /a wcześniej wyrównawczego/ w skali roku byłoby praktycznie niemożliwe.