Istotą skargi konstytucyjnej jest bowiem kontrola konstytucyjności tych aktów normatywnych, które stanowiły podstawę orzeczenia przez sąd lub organ administracji publicznej o prawach i wolnościach skarżącego, a nie aktów normatywnych określających postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania wnioskowi dalszego biegu.
Ogłaszanie aktów wykonawczych w okresie „spoczywania ustawy” po zharmonizowaniu terminu ich wejścia w życie z terminem wejścia w życie ustawy upoważniającej, stwarza zainteresowanym gwarancję, iż nie zostaną zaskoczeni nowymi uregulowaniami prawnymi, umożliwia zaznajomienie się z nowym prawem oraz pozwala przygotować warunki dla jego należytego funkcjonowania.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Powołanie się na zarzut naruszenia art. 92 ust. 1 Konstytucji wymaga każdorazowo doprecyzowania, jakie prawo lub wolność wyrażone w przepisach konstytucyjnych zostały naruszone wskutek ustanowienia rozporządzenia niezgodnie z wymogami sformułowanymi przez ustrojodawcę. Z treści samodzielnie ujmowanego art. 92 ust. 1 Konstytucji nie wynika bowiem jakiekolwiek prawo podmiotowe, które chronione mogłoby
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Skarga konstytucyjna nie przysługuje organom władzy publicznej lub innym podmiotom wykonującym władztwo publiczne.
To nie z treści przepisu rozporządzenia z 1995 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, wynika podstawa prawna do uwzględnienia (lub zanegowania) prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego. Podstawę taką dawała bezpośrednio i samoistnie sama ustawa upoważniająca do wydania tego aktu. Unormowanie § 54 ust. 3 rozporządzenia z 1995 r. winno
Wśród przesłanek dopuszczalnego - w świetle Konstytucji - ograniczania prawa własności nie mieści się wymóg zapłaty odszkodowania.Wobec zasady ochrony własności - pozostaje instytucja wywłaszczenia, stanowiącego formę całkowitego odjęcia tego prawa.
Przesłanką dopuszczalności złożenia skargi konstytucyjnej nie jest każde naruszenie Konstytucji, ale tylko naruszenie wyrażonych w niej norm regulujących wolności lub prawa człowieka i obywatela.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Brak jest logicznego powiązania między twierdzeniem, że naruszona została wolność zrzeszania się i prawo własności, a postępowaniem, w którym stwierdzono jedynie, że brak jest normy, zmuszającej jeden podmiot do przeniesienia przysługujących mu praw na inny, zamierzający prowadzić tego samego rodzaju działalność.
Do naruszenia prawa skarżącej do decydowania o życiu osobistym doszło już bowiem z chwilą wydania decyzji o odmowie sporządzenia aktu małżeństwa; skarżąca winna była zatem skorzystać ze środków prawnych przysługujących jej w postępowaniu, w którym przedmiotem kontroli byłaby ta decyzja. Dopiero po jego zakończeniu spełniona byłaby przesłanka wyczerpania drogi prawnej, przewidziana w art. 46 ust. 1
Przewidziane w art. 190 ust. 4 Konstytucji środki sanacji konstytucyjności wyroków sądowych czy też decyzji administracyjnych mogą być wykorzystane dopiero w sytuacji, gdy Trybunał w swoim orzeczeniu stwierdzi niekonstytucyjność przepisów stanowiących podstawę ich wydania.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Brak określonej regulacji w systemie prawnym nie może stanowić przedmiotu skargi konstytucyjnej.
p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.