Orzeczenia
Odprawa pieniężna z art. 8 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. Nr 90, poz. 844 ze zm.) nie przysługuje (art. 11 tej ustawy) mianowanemu nauczycielowi, który rozwiązał stosunek pracy na podstawie art. 231 § 4 k.p. Już tylko z tego powodu nie mogłoby zostać wprost zastosowane do stosunku pracy z mianowania. Otóż zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn Strona pozwana jako pracodawca przejmujący wstąpiła z mocy prawa stosunek pracy z powódką.
1. Analizując treść art. 9 § 2 k.p. bez trudu można dojść do wniosku, że układy zbiorowe pracy oraz oparte na ustawie inne porozumienia zbiorowe zostały usytuowane na tym samym hierarchicznym poziomie. 2. posłużenie się na gruncie art. 9 § 2 k.p. regułą lex posterior derogat legi priori nie jest odpowiednie w sytuacji, gdy "inne postanowienie zbiorowe" miałoby pozbawić skuteczności korzystniejsze dla za urlop wypoczynkowy na dzień wejścia w życie PDO. to: - dobrowolne odszkodowanie (rekompensata) - 30-krotność wynagrodzenia urlopowego pracownika, wyliczonego jak wynagrodzenie za urlop zawodowymi, nie mniej jednak niż trzydziestokrotność miesięcznego wynagrodzenia pracownika obliczonego jak wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy
Podstawową przesłanką zastosowania trybu wskazanego w art. 114 ust. 2 pkt 2 ustawy emerytalnej (przewidzianego tylko dla organu rentowego) jest uprzednie ustalenie prawa do świadczeń (lub ich wysokości) orzeczeniem organu odwoławczego. Okoliczności i dowody wskazane w art. 114 ust. 1 ustawy emerytalnej uzasadniają jednak ponowne ustalenie prawa do świadczenia tylko wtedy, gdy nie stanowią elementu Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w całości, zniesienie postępowania w tym zakresie z powodu nieważności U. z 2009 r. Sp. z o.o., z wyłączeniem okresów korzystania z urlopów bezpłatnych w wyżej wymienionych okresach.
Art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych nie rozstrzyga sam w sobie o podstawie odpowiedzialności posiadacza lub kierującego, a ma na celu jedynie przedmiotowe określenie przypadków, w których w rachubę wchodzi odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia OC. To, czy będzie ona miała miejsce, i na podstawie których przepisów (art. 415 i nast. k.c), wymaga rozstrzygnięcia po zbadaniu uwarunkowań danego przypadku, przy czym nie można a priori wykluczyć, że pojazd w trakcie postoju, tak samo jak zatrzymania, będzie oceniony jako pozostający w ruchu w rozumieniu art. 435 w zw. z art. 436 § 1 k.c. Powód wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna okazała się niezasadna. Źródło: Strona internetowa Sądu Najwyższego, www.sn.pl Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. orzekł, jak w sentencji wyroku.
Art. 8 ust. 2a i 2b ustawy z dnia 23 lutego 1991r. o uznaniu za nie-ważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. służba w Polskich Siłach Zbrojnych - tzw. Powodem wysiedlenia była służba w armii generała Andersa. Nie wszystkie z poglądów zaprezentowanych w uzasadnieniach przytaczanych wyżej orzeczeń są w pełni akceptowane przez Sąd Najwyższy w składzie
Wynikające z art. 140 k.p. wymaganie „porozumienia” z pracownikiem nie oznacza uzgodnienia, lecz konsultację. Brak takiego porozumienia nie powoduje nieskuteczności ustanowienia zadaniowego systemu czasu pracy, ale w razie sporu rodzi po stronie pracodawcy obowiązek wykazania, że powierzone pracownikowi zadania były możliwe do wykonania w granicach norm czasu pracy określonych w art. 129 k.p. W okresie od 13 do 31 stycznia 2003 r. oraz od 2 do 13 czerwca 2003 r. powód korzystał z urlopu wypoczynkowego, za który wypłacono mu Zarodowej Spółce z o.o. w O. o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, niedziele i święta oraz pracę świadczoną w trakcie urlopu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2004 r., I PK 377/03, OSNP 2004 nr 24, poz. 422; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 marca
spoczynku wobec treści orzeczenia komisji lekarskiej ZUS o trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków prokuratora z powodu choroby Pismem z 29 listopada 2023 r. B. Dz.U. 2023, poz. 217 ze zm.; dalej jako: „p.u.s.p.”) w związku z art. 127 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze
Nie znajduje również usprawiedliwienia stosowanie równocześnie dwóch mierników równoważących skutki utraty siły nabywczej pieniądza, które prowadzą do podwójnej waloryzacji. W przypadku ustalenia odszkodowania według cen z daty wyrokowania, które będzie wyższe od ustalonego przy zastosowaniu cen z daty wymagalności, zaistniałej po wezwaniu dłużnika oraz odsetek za okres do dnia wyrokowania, wierzycielowi należą się odsetki od daty wyroku. Dopiero od tej daty dłużnik popada w opóźnienie z zapłatą. Zastosowanie cen z innej daty wymagałoby powołania przez wierzyciela, podzielonych przez sąd, szczególnych okoliczności, wskazujących na zaistnienie wyjątku od powyższej zasady. Nie znajduje również usprawiedliwienia stosowanie równocześnie dwóch mierników równoważących skutki utraty siły nabywczej pieniądza, które z dnia 24 czerwca 2005 r. art. 455 i 481 § 1, w związku z art. 481 § 1 oraz w związku z art. 361 § 2 k.c.
I Pracownik, który czując się obrażony postępowaniem przełożonego zamiast wyciągnąć z tego konsekwencje przewidziane prawem, np. w postaci skargi w postępowaniu karnym lub natychmiastowego rozwiązania stosunku pracy (art. 31 lit. c) rozporządzenia z dnia 16 marca 1928 r. o umowie o pracę pracowników umysłowych), znieważył przełożonego, powinien ponieść skutki z art. 32 lit. c) cytowanego rozporządzenia Zniewaga stanowi ważną przyczynę niezwłocznego rozwiązania stosunku pracy nie jako środek zadośćuczynienia znieważonemu, lecz z uwagi na porządek pracy, która wymaga współdziałania przełożonego i pracowników; możliwość takiego współdziałania jest uwarunkowana koniecznością istnienia poprawnych stosunków osobistych wewnątrz zakładu pracy. obejmującej niewypłaconą mu resztą poborów za maj 1950 r w kwocie 6.160 zł oraz wynagrodzenie za dalsze trzy miesiące i za nie wykorzystany urlop Katowic z dnia 16 marca 1951 r. Wyrokiem z dnia 16 marca 1951 r.
„Takie postępowanie dyrektora jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, a tym samym z art. 8 KP.” W okresie wypowiedzenia powód korzystał z zaległego urlopu wypoczynkowego, a następnie został zwolniony z obowiązku świadczenia pracy. „Sprawy związane z działaniem służb technicznych narastały”.
Zawarcie umowy o zarządzanie przedsiębiorstwem (kontraktu menedżerskiego) powoduje przeniesienie przez właścicieli tego przedsiębiorstwa na osobę zarządzającą (menedżera) uprawnień do samodzielnego podejmowania czynności faktycznych i prawnych dotyczących zarządzania przedsiębiorstwem, co oznacza samodzielność w zakresie kierowania nim, swobodę w wyborze sposobu (stylu) zarządzania, możliwość wykorzystania powodu uchybień, których dopuścił się pracownik, świadcząc na rzecz pracodawcy usługi wynikające z umowy cywilnoprawnej. Powód podlegał też zarządowi pozwanej Spółki i korzystał ze świadczeń pracowniczych (urlop wypoczynkowy, świadczenia socjalne). Jak z przytoczonych wyżej oraz z wcześniejszych ustaleń wynika, Sąd Okręgowy dokonał nie tylko ogólnego ustalenia, zgodnie z którym w
Sam art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów, jako zawierający legalną definicję pojęcia jednostki Służby Bezpieczeństwa, jest wystarczający do rozstrzygnięcia, czy dana jednostka Ministerstwa Spraw Wewnętrznych jest jednostką Służby Bezpieczeństwa (centralną bądź terenową), a Niezależnie od przedstawionej wyżej argumentacji, Sąd Najwyższy zauważa, że twierdzenia skarżącej, że korzystając z urlopu macierzyńskiego Zarzuty te nie mogą zostać uwzględnione także z tego powodu, iż skarżąca nie przeciwstawia poglądom wyrażonym w uchwale z dnia 3 marca Uwzględniając przedstawione wyżej regulacje, Sąd Apelacyjny uznał, że okres urlopu wychowawczego (bezpłatnego) w związku z opieką nad
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. Odnoście powodów rozstrzygnięcia kasatoryjnego. Przedstawiona ocena zachowania oskarżonego nie stoi w sprzeczności z powodami, którymi kierował się Sąd Najwyższy nie uwzględniając apelacji Ze względu na sygnalizowany już na wstępie sposób zredagowania zarzutów odwoławczych przedstawienie powodów rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego
Sędziemu uprawnionemu do uposażenia w stanie spoczynku przyznanego ze względu na wiek oraz do renty rodzinnej po inwalidzie wojennym nie przysługuje prawo do wypłaty obu tych świadczeń na podstawie art. 54 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 54 ust. 2a ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 87 ze zm.). Przepis ten ma zastosowanie na tle zbiegu prawa do renty rodzinnej z ustawy z uposażeniem w stanie spoczynku przyznanym z powodu choroby powodu choroby lub utraty sił albo uposażenie rodzinne. powodu choroby lub utraty sił albo uposażenie rodzinne (ust. 3a) wypłaca się jedno świadczenie -wyższe lub przez nią wybrane.
Mimo braku podstaw w obecnym stanie prawnym do obejmowania stosownym odszkodowaniem na podstawie art. 446 § 3 k.c. uszczerbków niemajątkowych, nadal w wielu orzeczeniach sądów powszechnych, siłą tradycji, uwzględnia się w ramach tego odszkodowania takie uszczerbki. Spółki z o.o. w M. zasądzenia na ich rzecz kwot po 50.000 zł z ustawowymi odsetkami. Podkreślili, że byli bardzo zżyci z ojcem, utrzymywali z nim stały i bliski kontakt, spędzali wspólnie dużo czasu i czerpali z tego satysfakcję Podkreślili, że byli bardzo zżyci z ojcem, utrzymywali z nim stały i bliski kontakt, spędzali wspólnie dużo czasu i czerpali z tego satysfakcję
Osoba, która jest właścicielem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, nie podlega ubezpieczeniom społecznym jako pracownik zatrudniony w charakterze doradcy zarządu tej spółki. powodu choroby, nie było konieczności jego zastępstwa. Sp. z o.o. oraz "S. " Sp. z o.o., jak też na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 16 maja 2003 r. ze Spółką " L. " Sp. z o.o., art. Sp. z o.o., a zmiany w tym zakresie zostały dokonane w KRS z dniem 4 listopada 2002 r.
Jeżeli pracodawca nie zapewni pracownikowi dobowego lub tygodniowego odpoczynku od pracy, pracownik może żądać zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych [art. 448 k.c. w zw. z art. 24 k.c. w zw. z art. 300 k.p.]. Jej miesięczna wynagrodzenie brutto, obliczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, wynosiło 5.043,10 złotych. Ingerencja sądu wyższej instancji w wysokość zasądzonego zadośćuczynienia jest uprawniona wtedy, gdy kwota świadczenia jest rażąco zaniżona naruszenia przez pozwanego jej prawa do odpoczynku i nie była rażąco wygórowana ani zaniżona, nie istniały przesłanki do ingerencji Sądu wyższej
Białej z dnia 12 grudnia 2000 r. oddalającego powództwo o zasądzenie kwoty 33 770 zł z odsetkami, której powodowie żądali z tytułu odszkodowania Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy oddalił kasację na podstawie art. 39312 k.p.c. Sędzia SN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) Sędzia SN Iwona Koper Sędzia SN Kazimierz Zawada Sąd Najwyższy w sprawie z
Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 11 k.p.c. w związku z art. 386 § 4 k.p.c. oraz art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z wypłacał łącznie z wynagrodzeniem zasadniczym. K. o wznowienie postępowania wyrokiem z 29 czerwca 2017 r. uwzględnił skargę i zmienił wyrok tego Sądu z 5 maja 2016 r. w ten sposób,
Pracodawcą pracowników zatrudnionych w Biurze byłego Prezydenta RP jest to Biuro, a ich stosunki pracy wygasają z dniem śmierci byłego Prezydenta RP (art. 3 w związku z art. 632 § 1 i 2 k.p.) iż powódka na bieżąco wykorzystywała urlop wypoczynkowy i do wykorzystania pozostał jej wyłącznie urlop wypoczynkowy za 2014 r. w wymiarze W okresie zatrudnienia powódka nie wykorzystała urlopu wypoczynkowego za 2014 r. Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi: 1) naruszenie art. 369 k.c. i art. 922 § 1 k.c. oraz wyroku Sądu Najwyższego z dnia 14 sierpnia
dokumentacją i licencjami (§ 16) oraz - w razie skorzystania z tego uprawnieninia z powodu okoliczności, za które odpowiada wykonawca Tymczasem okoliczność ta stanowiła zasadniczą przyczynę z powodu której Sąd Apelacyjny uznał, że zarzut potrącenia nie mógł zostać uwzględniony Pozwana miał trudności z wywiązaniem się ze zobowiązań wynikających z umowy, w związku z czym została ona zmieniona kolejnymi aneksami