Wydanie drugiego wyroku łącznego wobec tego samego skazanego, obejmującego te same skazania jednostkowe i środki karne, mimo wcześniejszego prawomocnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, narusza powagę rzeczy osądzonej z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Uchybienie to stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. i wymaga uchylenia późniejszego wyroku oraz umorzenia postępowania

Jeżeli środek odwoławczy wniesiono wyłącznie na korzyść oskarżonego, sąd odwoławczy nie może w miejsce jednego przypisanego przestępstwa przypisać kilku czynów pozostających w zbiegu realnym ani uzupełnić ustaleń faktycznych o okoliczności realizujące znamiona nowych typów czynów zabronionych. Zakaz reformationis in peius obejmuje wszelkie pogorszenie sytuacji prawnej oskarżonego, także wynikające

Orzeczenie świadczenia pieniężnego określonego w art. 70 ust. 4a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii jest dopuszczalne wyłącznie przy skazaniu za przestępstwa wyraźnie wymienione w tym przepisie. Po zmianie kwalifikacji czynu z art. 62 ust. 1 na art. 62 ust. 3 tej ustawy sąd odwoławczy ma obowiązek uchylić uprzednio orzeczone świadczenie, ponieważ typ uprzywilejowany nie został objęty ustawowym katalogiem

W razie skazania osoby uzależnionej na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania za przestępstwo pozostające w związku z używaniem substancji psychoaktywnych, art. 71 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii obliguje sąd do orzeczenia leczenia lub rehabilitacji oraz dozoru. Sąd nie może uwzględnić wniosku z art. 335 § 2 k.p.k., który pomija te obligatoryjne rozstrzygnięcia