Orzeczenia
powodu likwidacji jej stanowiska pracy, dokonuje się z uwzględnieniem, że po zakończeniu tego urlopu ma ona prawo powrotu do pracy na w Poznaniu z dnia 10 stycznia 1997 r. [...] Spółka z o.o. w D. wniosło kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 10 stycznia 1997
kwocie po 1200 zł miesięcznie za okres od września 1994 r. do dnia 7 lutego 1995 r. oraz ekwiwalentu pieniężnego za nie wykorzystany urlop syndykowi Masy Upadłości -Rejonowego Przedsiębiorstwa Melioracyjnego w W. o zapłatę wynagrodzenia za pracę, ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop o pracę została z nim rozwiązana "przez Wojewodę B. w drodze porozumienia stron" z dniem 7 lutego 1995 r.
Wymóg okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze winien więc odnosić się do okresu faktycznego wykonywania takiej pracy, z pominięciem okresów wyłącznie formalnego pozostawania w zatrudnieniu, w których pracownik - zgodnie z treścią łączącego go z pracodawcą stosunku pracy - zajmuje stanowisko, z którym łączy się wykonywanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, lecz w rzeczywistości pracy tej nie wykonuje, a tym samym nie jest narażony na uciążliwość związaną z warunkami lub charakterem pracy. Wskazany urlop natomiast dotyczy okresu sprzed listopada 1991 roku". Postulat ścisłej wykładni dotyczy oczywiście i z tego samego powodu także przepisu art. 184 ust. 1 ustawy emerytalnej. dotyczy on wyłącznie okresów niewykonywania pracy z powodu niezdolności do pracy, za które pracownik otrzymał wynagrodzenie lub świadczenia
Przysługujące władzy szkolnej z mocy art. 38 pkt 4 ustawy z dnia 27.IV.1956 r. o prawach i obowiązkach nauczycieli (Dz. U. Nr 12 poz. 63; zm.: Dz. U. z 1958 r. idąca niż nauczyciela, który w okresie nie przekraczającym roku jest niezdolny do pracy z powodu choroby i z którym z mocy art. 17 ustawy U. z 1958 r. Z mocy bowiem art. 6 § 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 1956 r. o prawach i obowiązkach nauczycieli stosunek służbowy z nauczycielem, który
Jeśli bowiem przez pracę w szczególnych warunkach rozumie się wykonywanie takiej pracy, a nie pozostawanie w stosunku pracy, to nie ma podstaw do zaliczenia urlopu wychowawczego do okresu pracy w szczególnych warunkach, skoro pracownik w czasie tego urlopu jest zwolniony z obowiązku świadczenia takiej pracy w takich, szczególnych warunkach. Okoliczność, że okresy urlopu wychowawczego - wykorzystane przed dniem 1 stycznia 1999 r. - są okresami podlegania ubezpieczeniu społecznemu z tytułu pozostawania w stosunku pracy, które to stanowisko odnosi się do warunków nabycia prawa do wcześniejszej emerytury, o której mowa w art. 29 ustawy emerytalnej, nie jest wystarczające do uznania tych okresów za okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach Postulat ścisłej wykładni dotyczy oczywiście z tego samego powodu także przepisu art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach. przepis ten dotyczy wyłącznie okresów niewykonywania pracy z powodu niezdolności do pracy, za które pracownik otrzymał wynagrodzenie Zatem urlop wychowawczy wliczany jest do ogólnego stażu pracy, zwanego w rozporządzeniu "wymaganym okresem zatrudnienia", od którego zależy
Z powyższych względów wniesioną kasację należało uznać za niedopuszczalną (art. 392 KPC) i z tego powodu odrzucić (art. 3938 § 1 KPC). zasiłkiem chorobowym i nadto wniósł o: 1) kwotę 600 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 1994 rok, 2) 1.800 powoda kwotę 441,30 zł w tym: 230,16 zł tytułem delegacji, 75,30 zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za rok
Odszkodowanie z tytułu rozwiązania umowy o pracę z naruszeniem prawa podlega ochronie z art. 87 k.p. 2. Przerwanie biegu terminu z art. 264 § 2 k.p. następuje w chwili określenia przedmiotu sporu i jego podstawy faktycznej, to jest prawidłowego wskazania rozwiązania umowy o pracę, którego pozew dotyczy. pracownika z tytułu odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę i z tytułu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, oraz kwotę 6.749,93 zł, z ustawowymi odsetkami od dnia 7 marca 2000 r. z tytułu odszkodowania za niewykorzystany urlop wypoczynkowy.
powodu którego nie mogła wykonać swoich obowiązków wynikających z koncesji i że miały one charakter siły wyższej. których wystąpienia nie mógł przewidzieć, czyli z powodu działania siły wyższej, co z kolei uzasadnia zastosowanie w sprawie przepisu powodu siły wyżej można było uznać okoliczności podnoszone w uzasadnieniu odwołania i związane z ogólnikowo wskazanymi uwarunkowaniami
W dniu 31 marca 1996 r. umowa o pracę z wnioskodawczynią została rozwiązana z powodu likwidacji zakładu pracy. - po upływie okresu na jaki został udzielony urlop. Wnioskodawczyni udzielono urlopu wychowawczego od dnia 21 kwietnia 1992 r. i powinna była otrzymać ten urlop zgodnie z przepisem rozporządzenia
W sporze dotyczącym treści pisemnego wniosku pracownika o udzielenie mu urlopu wypoczynkowego oraz adnotacji uczynionej na tym wniosku przez pracodawcę nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków lub z przesłuchania stron (art. 473 KPC). 2. Z wyżej wskazanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39312 KPC orzekł, jak w sentencji. Powódka została też pozbawiona uprawnień do urlopu macierzyńskiego oraz wychowawczego, chociaż bez tego ostatniego urlopu powódka nie Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest bezzasadna i podlega oddaleniu.
Niedopuszczalne jest przyjęcie odpowiedzialności materialnej pracownika za okres, w którym z powodu choroby lub urlopu pracownik nie miał możliwości roztoczenia należytej opieki nad powierzonym mu mieniem. Pozwana jest leczona w Głównej Poradni Zdrowia Psychicznego z powodu okresowych zaostrzających się zaburzeń psychicznych i z tego tytułu pozwanej mogłoby nastąpić w razie przedstawienia przez nią zaświadczeń lekarskich o czasowej niezdolności do pracy z powodu choroby, powodu choroby lub urlopu pracownik nie miał możliwości roztoczenia należytej opieki nad powierzonym mu mieniem.
Przepis ten jest wykładany w ten sposób, że przy ocenie niemożności dochodzenia roszczenia z powodu siły wyższej należy uwzględnić także znamiona siły wyższej w rozumieniu art. 293 k.p. uznane za zaistnienie przeszkody w postaci normatywnie doniosłej siły wyższej.
Pracownik uczelni z uwagi na brak roszczenia o przywrócenie na zajmowane stanowisko obsadzane z wyboru, nie może skutecznie domagać się przywrócenia na stanowisko dziekana, a jedynie dochodzić odszkodowania w przypadku bezprawnego wygaszenia jego mandatu do sprawowania takiej funkcji. Rektor pozwanej udzielił powodowi takiego urlopu. Pismem z 21 lipca 2016 r. powód poinformował prodziekana K. nie stanowi nadużycia tylko z tego powodu, że powód korzysta z urlopu dla poratowania zdrowia, który nie jest równoznaczny z niezdolnością (np. o dopuszczenie do pracy na stanowisku dziekana) z powodu korzystania z urlopu dla poratowania zdrowia.
Szkoła kwestionująca orzeczenie lekarskie o potrzebie udzielenia nauczycielowi urlopu dla poratowania zdrowia nie może rozwiązać z nim stosunku pracy na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela przed ostatecznym ustaleniem jego niezdolności do pracy. że stan zdrowia powódki nie wymaga udzielenia tego urlopu, ponieważ lekarz orzecznik ZUS nie przyznał powódce prawa do świadczenia rehabilitacyjnego Sąd odwoławczy wskazał, że zaskarżone przez pracodawcę orzeczenie lekarza o potrzebie udzielenia powódce urlopu dla poratowania zdrowia W dniu 27 października 2016 r. powódce doręczono dwa pisma: decyzję z 26 października 2016 r. o odmowie udzielenie urlopu dla poratowania
stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, w sprawach , zwłaszcza gdy nastąpiło to z powodów dyskryminacyjnych, a mianowicie z powodu pochodzenia i podwójnego obywatelstwa pracownika - wypowiedzenia O kosztach orzekł z mocy art. 98 § 1 w związku z art. 39821 k.p.c.
Także przed wprowadzeniem do Kodeksu pracy art. 1671 (przed dniem 1 stycznia 2003 r.) pracownik miał obowiązek wykorzystania w okresie wypowiedzenia umowy o pracę całego zaległego urlopu oraz tej części urlopu bieżącego, która zgodnie z planem urlopu miała przypaść na okres wypowiedzenia, co dotyczyło też wykorzystania urlopu w okresie wypowiedzenia po odwołaniu równoznacznym z wypowiedzeniem umowy Stosownie do art. 171 § 1 k.p., w razie niewykorzystania przysługującego pracownikowi urlopu w całości lub w części z powodu, między innymi Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 171 § 1 k.p., w przypadku niewykorzystania przysługującego urlopu w całości lub w części z powodu rozwiązania Ta kompetencja pracodawcy dotyczy zarówno urlopu bieżącego, jak i zaległego, co znalazło potwierdzenie w wyroku Sądu Najwyższego z 2 września
Wypłacenie pracownikowi ekwiwalentu pieniężnego w razie niewykorzystania przysługującego mu urlopu z powodu rozwiązania stosunku pracy (art. 164 § 2 i art. 171 § 1 pkt 1 k.p.) nie przedłuża czasu trwania umowy o pracę o skonsumowany przez ekwiwalent okres urlopu. powodu szczególnych potrzeb zakładu, jeżeli nieobecność pracownika spowodowałaby poważne zakłócenie w toku pracy (art. 164 § 2 k.p.). Użyte w art. 170 zdanie drugie k.p. sformułowanie urlop powinien być wykorzystany w okresie wypowiedzenia oznacza jedynie, że kiedy umowę Sąd Najwyższy z udziałem Prokuratora Prokuratury Generalnej PRL, Z.
Okresy pobierania przez pracownika niezdolnego do pracy wynagrodzenia i zasiłku chorobowego nie podlegają wliczeniu do 6-miesięcznego okresu przepracowanego w danym roku kalendarzowym, wymaganego do nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz.U. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Dotyczy to urlopu wychowawczego, urlopu dla poratowania zdrowia oraz udzielonego nauczycielowi lub nauczycielowi akademickiemu urlopu Sąd Rejonowy powołał się przy tym na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2005 r.
Wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p. do pracy z powodu choroby". powodu choroby (uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 22 listopada 1968 r. powodu choroby - na zasadzie art. 22 ustawy z dnia 20 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym (jedn. tekst: Dz.U. z 1990 r.
Ustawowe odsetki od odszkodowania przysługującego pracownikowi z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia stają się wymagalne w dniu doręczenia pracodawcy odpisu pozwu zawierającego żądanie zapłaty tego odszkodowania. urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. Sąd drugiej instancji przedstawił jednak zarazem argumenty przemawiające za słusznością stanowiska powoda. Taką samą rolę spełnia pismo procesowe określające żądanie powoda, jeżeli czyni to w sposób wymagany art. 187 § 1 k.p.c.
Obowiązywanie przepisów ograniczających uprawnienia pracowników, uznanych następnie przez Trybunał Konstytucyjny za sprzeczne z Konstytucją, nie może być traktowane jako siła wyższa w rozumieniu art. 293 k.p. Przepis ten jest wykładany w ten sposób, że przy ocenie niemożności dochodzenia roszczenia z powodu siły wyższej należy uwzględnić także znamiona siły wyższej w rozumieniu art. 293 k.p. uznane za zaistnienie przeszkody w postaci normatywnie doniosłej siły wyższej.
Artykuł 45 § 2 k.p. stosuje się do nauczycieli akademickich mianowanych (art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, Dz. U. Nr 65, poz. 385 ze zm.). nie stosuje się art. 45 § 2 k.p., chyba że przewidziane w tym przepisie odszkodowanie jest korzystniejsze od wynagrodzenia przewidzianego w art. 49 k.p. Nr 65, poz. 385) ma zastosowanie art. 45 § 2 k.p. do nauczycieli akademickich mianowanych, z którymi rozwiązano umowę o pracę z powodu wyższym (z 1990 r. Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora J.
Były funkcjonariusz komunistycznych służb nie może pracować w Krajowej Administracji Skarbowej, jednak winę za nieprawidłowe zwolnienie pracownika, który służył w takich formacjach, ponosi jednostka zatrudniająca i ona musi mu wypłacić odszkodowanie. Z uwagi na fakt, iż powód nie miał już urlopu do wykorzystania, wystąpił do pracodawcy z wnioskiem o udzielenie mu urlopu bezpłatnego Przełożona powoda wyraziła zgodę na ten urlop, lecz dyrektor nie wyraził takiej zgody. Tego samego dnia przełożona powoda przyszła do niego i oddała A. K. jego podanie o urlop bezpłatny.