Klauzule indeksacyjne w umowie kredytowej stanowią główne świadczenie stron, a ich abuzywność prowadzi do nieważności umowy. Sądy krajowe mają obowiązek informować konsumentów o wszelkich skutkach wyeliminowania nieuczciwych klauzul, co obejmuje możliwość upadku umowy.

Wartość substratu zachowku przy zbyciu darowanych nieruchomości przez spadkobiercę jest określana na podstawie ceny uzyskanej ze sprzedaży, a nie według stanu i cen z daty darowizny, zgodnie z art. 995 § 1 k.c.

Miarkowanie kary umownej na podstawie art. 484 § 2 k.c. jest dopuszczalne bez wyraźnego wniosku dłużnika, jeśli da się wnioskować intencję jego przedstawienia, a jednostronne klauzule przewidujące kary mogą być niezgodne z zasadami współżycia społecznego.

Naruszenie dóbr osobistych w postaci godności i dobrego imienia przez publikację nieprawdziwych artykułów uzasadnia przyznanie zadośćuczynienia o cechach represyjno-prewencyjnych, zgodnie z funkcją kompensacyjną, przy uwzględnieniu sytuacji majątkowej naruszyciela.

Zmniejszenie wartości nieruchomości i koszty rewitalizacji akustycznej w obszarze ograniczonego użytkowania stanowią szkodę w rozumieniu art. 129 ust. 2 p.o.ś. Właścicielowi przysługuje odszkodowanie niezależnie od poniesienia faktycznych kosztów.

Prawo Unii Europejskiej stoi na przeszkodzie stosowaniu przez sądy krajowe wykładni prawa krajowego, zgodnie z którą w kontekście stwierdzenia nieważności umowy kredytu hipotecznego zawartej przez bank z konsumentem z uwagi na abuzywny charakter niektórych warunków tej umowy, bank może skutecznie podnieść zarzut zatrzymania uzależniający wypłatę zasądzonej na rzecz konsumenta kwoty od równoczesnego